අපි කතා නොකර ඉමු ?







බ්ලොග් එකට පෝස්ට් එකක් දාන්න ඕන කියලා හිත හිත ඉන්නවා හැමදාම . ඒත් වෙලාවක් වෙන්නේ නෑ . බුකියේ මම පෝස්ට් ශෙයා කරනකොට කස්ටිය හිතාගෙන ඉන්නේ මම හෙන ෆ්‍රී එකේ ඉන්නවා කියලා . ඒත් තියෙන වැඩ කන්දරාව දන්නේ මමයි උඩ ඉන්න දෙයියෝයි විතරයි හෆ්ෆා . ඉඳලා ඉඳලා එපා උනාම තමයි ඇවිත් බුකියේ පෝස්ට් ශෙයා කරගෙන කරගෙන යන්නේ . ඒකත් එපා උනාම ආයෙත් වැඩ කරන්න බහිනවා . අද කරන්ට් නැහැ . ඒ නිසා කැම්පස් එකේ අද ලෙක්චර්ස් ගොඩක් තිබුණේ නෑ . ඒ නිසා වේලාසනින් බෝඩිමට ආව නිසා හිතුවා පෝස්ට් එකක් ලියලා දැම්මනම් හොඳයි කියලා .

අපිට පලවෙනි අවුරුද්දේ දෙවෙනි සෙමෙස්ටර් එකේ තිබුණා කුරුමිණියෝ ගැන උගන්වන පාඩමක් . එන්ටොමොලොජි තමයි ඒකෙ නම . සිංහලෙන් මොකක්ද  එකක් කියනවා . මතක නෑ . :p  :p . ඉතින් මේ පාඩම උගන්වන කාලෙ අපිට ඒ පාඩම කියලා දීපු කථිකාචාර්ය තුමිය , පාඩමේ අන්තිම හරියේ තමයි මේ කුරුමිණියන්ගේ ප්‍රජනන කාර්යය ගැන විස්තර කරේ . මේ අයගේ තියෙන සංවේදන පද්ධතිය සහ ෆෙරමෝන කියන රසායනික ද්‍රව්‍යක් නිසා ඒ ඒ සතුන්ට තමන්ට ආවේනික විරුද්ධ ලිංගික ජීවියා කිලෝමීටර් ගාණක් ඈත තියා උනත් අඳුරගන්න පුළුවන් කමක් තියෙනවා කියලා මේ කථිකාචාර්ය තුමිය අපිට විස්තර කළා . මේ ක්‍රමය භාවිතා කරලා දැන් කෘමි සත්තු විනාශ කරන්න ෆෙරමෝන උගුල් පවා පාවිච්චි කරනවා . ඉතින් මේ ෆෙරමෝනවල තියෙන සුවඳට තමයි මේ සත්තු ආකර්ෂණය වෙන්නේ 


ඉස්සර මම උසස්පෙළ පංතියේ ඉගෙනගන්න කාලෙ අපේ බයෝ මිස් අපේ පංතියේ හිටපු කෙල්ලන්ට කිව්වා මරු කතාවක් . ඒකට හේතු උනේ ඒ කාලෙ ඒ පැත්තේ හිටපු ගුරු භවතෙක් තමන්ගේ ක්ලාස් එකට ආව ළමයෙක් එක්ක පැනලා ගියපු කතාවක් නිසා . අපේ මිස් කිව්වේ ඔය එක එක සැර සුවඳවල් තියෙන සෙන්ට් ජාති ගාගෙන ක්ලාස් යන්න එපා කියලා . අවංකවම කියනවනම් ඒ කතාවට මම ඒ කාලෙ හිත යටින් හිනා උනා . ඒත් අද වෙනකොට තමයි ඒකට හේතුව තේරුම් ගත්තේ . මිනිස්සුන්ට ඇහෙන දේට , කියන දේට දකින දේට වඩා සුවඳ හොඳට මතක හිටිනවා . ඒ නිසා අපිට ඒ සුවඳ ආයෙත් දැනුනම ඒ සුවඳ මුලින් දැනුනු දවස , අවස්ථාව හරිම ඉක්මනට මතක් කරගන්න පුළුවන් වෙනවා .

මට මතකයි බුකියේ පෝස්ට් එකක් ශෙයා උනා ලිංගේන්ද්‍රිය අවට තියෙන රෝම ඉවත් කරන්න එපා කියලා කතාවක් . ඒකෙ විද්‍යාත්මක සත්‍යතාවයක් ගැන නම් සාධක මට ලැබුණේ නෑ . ඒත් ඒ ලිපියේ කියලා තිබුණේ මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ ආකර්ෂණය වීම් සිදුවෙන්න මේ ලිංගය සහ යෝනි මාර්ගය අවට තියෙන රෝමවල රෝම මූල වලින් ශ්‍රාවය කරන , ෆෙරමෝන වලට සමාන සංයෝග වලින් ඇතිවෙන ආග්‍රාන සංවේදනය උපයෝගී වෙනවා කියලා . ඒ දේ වෙනවා කියන්නේ අපිට නොදැනීම කියලා තමයි ඒ ලිපියේ වැඩිදුර විස්තර කරලා තිබුණේ .


                                                  http://previews.123rf.com/images/maridav/maridav1304/maridav130400114/19226464-Couple-running-Sport-runners-jogging-on-beach-working-out-smiling-happy-Fit-male-fitness-model-and-a-Stock-Photo.jpg


ජීව විද්‍යාත්මකව එහෙම හිතන්න පුළුවන් වගේම පෙම්වතෙක් පෙම්වතියක් ආදරය කරන කාලයේ තම තමන්ගේ සහකරුවා හෝ සහකාරියගේ ළඟින් ඉන්න එක තරම් වටිනා වෙනත් දෙයක් ඇත්තේ නැහැ . පිස්සට හැතැප්ම නැහැ කියනවා වගේ පෙම්වතුන් පෙම්වතියන් කතා කරන්න ගත්තත් ඇවිදින්න ගත්තත් රණ්ඩු කරන්න ගත්තත් ඔය කිසි දේක ඉක්මන් අවසානයක් නම් ඇත්තෙම නැහැ . මේ නිසා දෙන්නට දෙන්නා පොඩි වෙලාවක් පොඩි කාලයක් හරි දකින්නේ නැතුව කතා කරන්නේ නැතුව ඉන්න එක හරියට කල්පයක් ගත කරනවා වගේ තමයි හිතට දැනෙන්නේ . මෙන්න මේ අදහස් කැටි කරලා රචනා කරපු ගීතයක් ගැන තමයි අද වයලීනොගේ ලිපියෙන් කියවෙන්නේ . එහෙනම් වෙනදා වගේම ඉස්සෙල්ලම අපි ගීතය අහලා ඉමු .



අපි කතා නොකර ඉමු
හිනා නොවී ඉමු
ටික දවසක්
අපි දෑසින් දෑසට ළංව බලන් ඉමු
එක මොහොතක්
කල්පයක් සේ දැනේවී
කල්පයක් සේ දැනේවී

අපි කතා නොකර හිඳිනා ටික දවසට
මල් පිපී පරව යන අරුමේ
ඔබ හිනා දකින්නට
මල් පුසුඹ දිගේ
කෙලෙසද නෑවිත් ඉන්නේ

අපි ළංව බලන් හිඳිනා එක මොහොතට
මල් පුසුඹක් සේ නුඹ දැනුනේ
මල් පුසුඹ සිඹින්නට
මා නෙළූ මලේ
කෙලෙසද නෑවිත් ඉන්නේ


ගායනය - ජානක වික්‍රමසිංහ

පද රචනය - සුනිල් ආර්. ගමගේ

තනුව හා සංගීතය - ගුණදාස කපුගේ




මේ ගීතය අහනකොට මට මැවෙන්නේ මොකක් හරි රණ්ඩුවක් වෙලා හෝ ඒ නැත්නම් තරහා වෙලා නිසා , එහෙමත් නැත්නම් තමන්ගේ පෙම්වතිය හමුවෙන්න යන්න දාගෙනහිටපු දවසේ වෙනත් වැඩක් යෙදිලා පෙම්වතිය හමුවෙන්න යන්න බැරි වීම නිසා පසුවතැවෙන පෙම්වතෙක්ව . මොකද ඔයවගේ පෙම්වත්තු කීපදෙනෙක්ම වයලීනොගේ ඇස ගැටෙන මානයේ ඉන්නවා . උන්ටත් කියන්න පුළුවන් උන්ගේ ඇස ගැටෙන මානයේ ඒවගේ පෙම්වතෙක් ඉන්නවා කියලා ඕන නම් .  :p . එහෙමත් නැත්නම් ඉතින් මේ පෙම්වතා කරන්නේ අපිට මෙහෙම හම්බවෙන්නේ නැතුව ඉන්න උනොත් මොනවා වෙයිද කියලා හීන මවන සීන් එකක් .

අපි කතා නොකර ඉමු
හිනා නොවී ඉමු
ටික දවසක්
අපි දෑසින් දෑසට ළංව බලන් ඉමු
එක මොහොතක්
කල්පයක් සේ දැනේවී
කල්පයක් සේ දැනේවී

පෙම්වතා කියනවා අපි කතා කරන්නේ නැතුව ඉමු , පොඩි කාලයක්මත් නෙවෙයි . ටික දවසක් . ඒත් කතා කරන්නේ නැතුව දෑසින් දෑස ලං වෙලා බලාගෙන ඉමු . එතකොට අපිට ඒ කාලය කල්පයක් තරම් හිතට දැනෙනවා කියලා . ආදරය කරන දෙන්නෙක්ට මේ දේවල් දෙකම ලොකු දේවල් . දෙන්නට දෙන්නා කතා කරන්නේ නැතුව ඉන්නවා කියන්නේ ඉතින් ජීවිතේටම හෙන ගැහුවා වගේ තමයි . කොල්ලා කන්නේ බොන්නෙත් නෑ . කෙල්ල කන්නේ බොන්නෙත් නෑ . ඔහේ බලාගත්ත අත බලාගෙන ඉන්නවා . ඔය වගේ එක එක විදියට තමයි ඒ ආවේගය පිට කරන්නේ . ඒ වගේම තමයි දෙන්නට දෙන්නා ලං වෙලා මුනට මූණ බලාගෙන මොට්ටු මොට්ටු...................... කියලා නළලට නළල තියාගෙන බලාගෙන ඉන්නකොට . වෙන් වෙලා මූණ අහකට ගන්න හිතෙන්නෙම නෑ . ඔය ගත කරන කාලයන් දෙකම මහා විශාල කාලයක් විදියට තමයි පෙම්වතුන් කිරලා මැනලා ගන්නේ .


අපි කතා නොකර හිඳිනා ටික දවසට
මල් පිපී පරව යන අරුමේ
ඔබ හිනා දකින්නට
මල් පුසුඹ දිගේ
කෙලෙසද නෑවිත් ඉන්නේ

කොල්ලෝ කෙල්ලේ ෆෝන් එකෙන් නැත්නම් හම්බෙලා කතා කර කර ඉන්නවට අපේ බාසාවෙන් කියන්නේ මල් කඩනවා කියලනේ . ඔය මල් කැඩිල්ල ඇතිවෙලා තියෙන්නේ ආදරය කරනකොට පූදිනවා කියන පෙම් මල් නිසා . මේ පෙම්වතා කියනවා අපි දෙන්නා කතා නොකර ඉන්න ටික දවසට පෙම් මල් පිපිලා පරවෙලා යන විදිය දැක්කම පුදුමත් හිතෙනවා කියලා . ඉතින් ඒ පෙම් මල් පරවෙලා යන්න දෙන්නේ නැතුව පෙම්වතියගේ මුහුණේ පිපෙන හිනා මලක් එක්ක තමන්ගේ හිතේ පිපෙන පෙම් මල මුහු කරලා ආදරය විඳගන්න කොහොමද නෑවිත් ඉන්නේ කියලා පෙම්වතා තමන්ගෙන්ම ප්‍රශ්න කරනවා . මල් පුසුඹ දිගේ කෙලෙසද නෑවිත් ඉන්නේ . මෙන්න මේ පද පේලිය නිසා තමයි මම මේ ගීතයට අර ජීව විද්‍යාත්මක කතාව සම්බන්ධ කරන්න කල්පනා කරේ . කුරුමිණියා ෆෙරමෝන සුවඳට ඇදිලා යනවා වගේ , පිරිමියා ගැහැණියගේත් ගැහැණිය පිරිමියාගේත් සුවඳට ඇදිලා යනවා වගේ මේ ගීතයෙන් කියවෙන්නේ පෙම්වතියගේ සුවඳ විඳින්න පෙම්වතා යන්නේ නැතුව ඉන්නේ කොහොමද කියලා අහනවා වගේ දෙයක් නේද ?

අපි ළංව බලන් හිඳිනා එක මොහොතට
මල් පුසුඹක් සේ නුඹ දැනුනේ
මල් පුසුඹ සිඹින්නට
මා නෙළූ මලේ
කෙලෙසද නෑවිත් ඉන්නේ

දැන් පෙම්වතා හීන මවනවා පෙම්වතිය එක්ක තමන් කොතැනක හරි තනිවෙලා ඉන්නවා කියලා . දෙන්නට දෙන්නා මූණට මූණ ළං කරගෙන ඉන්නේ . පෙම්වතාට පෙම්වතිය දැනෙන්නේ මල් සුවඳක් වගේ . ඒ කියන්නේ පෙම්වතාට මතක් වෙනවා තමන් කලින් පෙම්වතියගෙන් විඳපු සුවඳ . ඉතින් ඒ සුවඳ ආයෙත් විඳගන්න එන්නේ නැතුව ඉන්නේ කොහොමද කියලා තමයි පෙම්වතා ප්‍රශ්න කරන්නේ .


මේ ගීතයේ සංගීතය ගැන ලොකුවට විස්තර කරන්න නම් දේවල් දැනෙන්නේ නැහැ . මේ ගීතයේ සංගීතයේ මම රස විඳින තැන් කීපයක් ගැන මම කියන්නම් . ගීතයේ පෙර වාදනය ආරම්භ වෙන වෙලාවේ ඉඳලම හොඳ රිදම් ගිටාර් පන්ච් එකක් යනවා . ඒවගේම බේස් ගිටාර් එකත් තමන්ගේ ගතානුගතික වාදන ශෛලිය ඉක්මවා ගිහින් කෝඩ්ස් වල ස්වර වාදනය කරමින් ඒ අතරේම තවත් ඒ කෝඩ්ස් වලට ගැළපෙන ස්වර වාදනය කරමින් ගීතය හොඳට පුරවලා තියෙනවා . අපේ බාසාවෙන් එහෙම තමයි කියන්නේ , පුරවලා තියෙනවා කියලා . ගීතයේ තියෙන ප්‍රේමාන්විතබව සහ හුදෙකලා බව ඇතිකරන්න හොරනෑවක් වගේ හඬක් නිකුත් කරන ඕබෝ එකක් දායක වෙනවා . පෙර වාදනය අවසන් වෙන වෙලාවේ ගිටාර් කෝඩ්ස් පන්ච් එක හුච් චං ගාලා වාදනය කරලා තමයි නවතින්නේ . ඒකත් මේ ගීතයේ හොඳ තැනක් .

අපි දෑසින් දෑසට ළංව බලන් ඉමු කියන වචන අතරේ බේස් ගිටාර් එකෙන් හොඳ වාදනයක් ඇතුළෙන්ඉදිරිපත් කරලා තියෙනවා . ගීතයේ අන්තරා කොටස් දෙකේම ගායන කරන අතරේ ඊට යටින් ඇහෙනවා ගිටාර් එකකින් ස්වර වාදනය කරනවා ඒ ඒ කෝඩ්ස් වල . ඒකත් ටිකක් මේ ගීතයේ ආකර්ශනීය තැනක් .


මේ ගීතයේ හදතට කතා කරන්න පුළුවන් ගායනා ස්ථානයක් තමයි කල්පයක් සේ දැනේවී කියන තැන . ජානක වික්‍රමසිංහ මහත්මයා ඒ ගායනය හදවතට දැනෙන විදියටම ඉදිරිපත් කරලා තියෙනවා . අපි කතා නොකර හිඳිනා ටික දවසට කියන කොටසේ ටික දවසට කියන වචන දෙකට අදාල ස්වර මාරු වීමට මම ටිකක් වැඩිපුර කැමතියි . මොකද මම ගීතය අහන්න ගත්තට පස්සේ ඒ තැන එනකල් බලාගෙන ඉන්නවා . හිතා මතා නැතත් ඉබේම වගේ ඒ දේ වෙනවා . මේ ගීතය මම බටනලාවෙන් වාදනය කරන්න කැමතියි . ඒවගේම සිංදුවා ඕගන් ඒකෙන් මේ ගීතය වාදනය කරනවා අහන්නත් කැමතියි . සිංදුවා මේ සිංදුවේ පෙර අතුරු වාදන වාදනය කරන වෙලාවට ඕගන් එකේ බෙන්ඩ් එක හොඳට පාවිච්චි කරනවා . බෙන්ඩ් එක කැඩෙන්නත් ඇත්තේ ඕකම තමා . හැක හැක හැක :p :p

මම එහෙමයි මේ ගීතය අහන්නේ . ඒ වෙනසට මම කැමතියි . ඒ නිසා ඔයාලත් ඒ වෙනසට කැමති වෙන්න . ගීතය අහලා ඔයාලට දැනෙන දේ කමෙන්ට් කරන්න .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

බ්ලොග් එකට පෝස්ට් එකක් දාන්න ඕන කියලා හිත හිත ඉන්නවා හැමදාම . ඒත් වෙලාවක් වෙන්නේ නෑ . බුකියේ මම පෝස්ට් ශෙයා කරනකොට කස්ටිය හිතාගෙන ඉන්නේ ...

ඉඟුරු ව්‍යංජනය





බ්ලොග් එක ගොඩ කාලෙකට පස්සේ ගතානුගතික යක්ස කතා දේව කතා වලින් මුදවලා ආයෙත් සුපුරුදු තත්වයට ගත්තා . මම හිතන්නේ මේ මාස ගානකට පස්සේ තමයි ලිපියක් ලියන්නේ . මේ කාලය පුරාවටම බ්ලොග් එකත් එක්ක රැඳිලා ඉන්න අයට මාගේ හදපිරි මෙව්වා එක පුද කරනවා . අද ලියන්න යන්නේ කෑමක් ගැන . කෑම ගැන ලියන්න කලින් මම කියන්නම් ඇයි මේක ලියන්න කල්පනා කරේ කියලා . 

ගොඩක් දෙනෙක්ට මේ කාලේ බඩේ ලෙඩ තමයි තියෙන්නේ . බඩ පුරවාදාන ලෙඩ . ගැස්ට්‍රයිටීස් ලෙඩ . අජීර්ණ ලෙඩ වගේ ලෙඩ තමයි තියෙන්නේ . කේන්දර බලන වෙලාවට සමහර අයට තියෙන බඩේ ලෙඩ ගැන කියලා මම ඒ අයට කියලා තියෙනවා ඉඟුරු සුදුලූනු එහෙම වැඩියෙන් කන්න කියලා . ඔන්න ඔහොම දවසක් මම කිව්ව කෙනෙක් අද මට කතා කරලා ඇහුවා ඉඟුරු ආහාරයට ගන්න විධි මොනවද කියලා . 

මමනම් කියන්නෙම අමුවෙන් පොඩ්ඩක් පොඩ්ඩක් කන්න පුළුවන් නම් හොඳයි කියලා . ඒත් කන්න බැරි අයට පුළුවන් බත් එක්ක දාගෙන අනාගෙන කන්න . එහෙමත් බැරිනම් උයලා කන්න පුළුවන් විදියක් ගැන තමයි මම ඒ කෙනාට කිව්වේ . උයන්නේ කොහොමද කියලා ඇහුවම මම කිව්වා හැමෝටම දැනගන්න එක්ක අපි බ්ලොග් එකේ ලියන්නම් ඒ ගැන . ලියලා ලින්ක් එක එවන්නම් කියලා . මෙන්න මේ විදියට තමයි ඉඟුරු ව්‍යංජනය හදන්නේ . 

මුලින්ම අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය 

වැඩිය මෝරලා නැති ඉඟුරු අල ග්රෑම් 250 
මිටි කිරි කෝප්ප 1 
දිය කිරි කෝප්ප 1 
මිරිස් කුඩු මේස හැන්දක්
තුනපහ අවශ්‍ය තරමට 
රතුළූණු ග්රෑම් 5 
උම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්බලකඩ ග්රෑම් 5 
අමුමිරිස් කරල් දෙකක් 
රම්පෙ කොළ 1 
කරපිංචා කිනිති දෙකක් 
දෙහි ගෙඩි 1 
උළුහාල් ජුන්ඩක්
කහ ජුන්ඩක් 
ලුණු ඉතාම ජුන්ඩක් අවශ්‍ය තරමට 


සාදන අන්දම 

ඉස්සෙල්ලම ඉඟුරු අල හෝදලා පොතු ඇරලා පිරිසිදු කරගන්න . ඊට පස්සේ ඒවා පෙති පෙති කපන්න . පෙති හීනි වෙන තරමට හොඳයි . මොකද ලොකු කෑලි හැපෙනවට වඩා පොඩි කෑලි හැපෙනකොට පොඩි ගතියක් තියෙනවා බත් එක්ක . 

ඉඟුරු ලියලා පිසගන්නා භාජනයකට දාගන්න . ඊට පස්සේ කපාගත්ත රතු ළූණු උම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්බලකඩ අමුමිරිස් මිරිස් කුඩු තුනපහ කහ උළුහාල් රම්පෙ කරපිංචා දියකිරි දාලා අවශ්‍ය තරමට ලුණු දාලා මද ගින්නේ පිසගන්න . 
ඊට පස්සේ ඉඟුරු අල කෑලි තැම්බිලා කියලා දැනෙනකොට මිටි කිරි දාලා දෙහි ඇඹුල් බිංදු කීපයකුත් දාලා හොඳට ගින්දර දාලා පිසගන්න . ව්‍යංජනය හොඳට පිසගෙන ඊට පස්සේ දෙහි ඇඹුල් අවශ්‍ය තරමට දාලා කලවම් කරගත්තට පස්සේ කන්ට හැකි බඩ පිරෙනකල් . 


මේ ව්‍යංජනය කටෙන් ආරම්භ වෙලා අනිත් කොනෙන් අවසන්වෙන ලෙඩරෝග විශාල ප්‍රමාණයකට ගුණදායක වෙනවා . ඒවගේම තමයි වාත පිත්ත සෙලෙස්මාව කියන තුන් දොස් සමනය කරන්න මේ ආහාරය වඩාත් ගුණ දායක වෙනවා . ආමාශගත රෝග සමනය කරන්නත් මේ ආහාරය උදවු වෙනවා . පොඩි ළමන්ගේ පණු අමාරු සමනය කරන්නත් මේ ආහාරයට පුළුවන් . ඉඟුරු දැන් ටිකක් මිලයි . ඒ නිසා මමනම් කියන්නේ වත්තේම ඉඟුරු වගා කරගන්න කියලා . පෝච්චියක උනත් පුළුවන් වගා කරගන්න . 

මේ ආහාරය මාසයකට වතාවක් වගේ හදලා ආහාරයට ගන්න පුළුවන් නම් ශරීරයට ලොකු මෙව්වා එකක් ලබා ගන්න පුළුවන් කියලා පුරාණයේ හිටපු සෘෂිවරු පුස්කාපු කොලපොත් වල ලියලා තියෙනවා . 

එහෙනම් තවත් ලිපියකින් ආයෙත් හමුවෙමු . 


ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

බ්ලොග් එක ගොඩ කාලෙකට පස්සේ ගතානුගතික යක්ස කතා දේව කතා වලින් මුදවලා ආයෙත් සුපුරුදු තත්වයට ගත්තා . මම හිතන්නේ මේ මාස ගානකට පස්සේ තමයි...

සුදු ළූණු ව්‍යංජනය






ඊයේ පෙරේදා දවසක බ්ලොග් කියවන හිතවතෙකුගේ කේන්දරයක් බැලුවා . ඒක බලත්දී තියෙන ග්‍රහ පිහිටීම් වලට අනුව මට හිතුනා එයාට කොලෙස්ටරෝල් තියෙන්න ඕන කියලා . කොලෙස්ටරෝල් නිසා සියුම් රුධිර වාහිණී අවහිර වෙලා ශරීරයේ වැදගත් අවයවයක අඩපණ වීමක් ඒ කේන්දරයෙන් පෙන්නුම් කරා . මම ඉතින් එයාගෙන් අහනකොට දැනට කොලෙස්ටරෝල් නම් තියෙනවා කියලා කිව්වා . ඒ වෙලාවේ මම කිව්වා එදිනෙදා කෑම වේලට වැඩිපුර සුදු ළූණු එකතු කරගන්න කියලා . තව තව කන්න ඕන ඒවත් කිව්වා . ඒ වෙලාවේ මං කල්පනා කරා සුදු ළූණු විතරක් උයන්නේ කොහොමද කියලා බ්ලොග් එකේ කියලා දුන්නන නම් හොඳයි කියලා .

රුධිරගත කොලෙස්ටරෝල් අවම කරගන්න කුස්සියේ තියෙන හොඳම කෑම වර්ගය තමයි ළූණු පවුලේ සාමාජිකයෝ ටික . රතු ළූණු , ලොකු ළූණු , සුදු ළූණු හැම කෑමකටම වගේ එකතු කරගන්න පුළුවන් නම් රුධිර නාලවල තියෙන අවහිරතා සමනය කරගන්න ඒවා දායක කරගන්න පුළුවන් . තෙම්පරාදු කරලා කෑමට ගන්න දේවල් වලට උනත් සුදු ළූණු වැඩිපුර එකතු කරලා කන්න පුළුවන් නම් ගොඩක් හොඳයි . සුදු ළූණු රහ සමහර අයට අප්‍රිය උනාට ඉඟුරු ටිකක් එක්ක කලවම් කරලා ගත්තම කෑමට ගන්න පුළුවන් .

අපි දැන් බලමු සුදු ළූණු ව්‍යංජනය ගැන . සුදුළූණු විතරක් උයලා කෑමට ගන්න එකට තමයි මේ සුදු ළූණු ව්‍යංජනය කියලා කියන්නේ . ගොඩක් වෙලාවට සාංඝික දාන දෙනකොට මේ සුදුළූණු වෙනමම උයලා පූජා කරනවා . මොකද හාමුදුරුවරුන්ට ඒ ආහාරය වැඩිපුර ලැබෙන්නේ නැති නිසා . අද වෙනකොට ඒ ව්‍යංජනය සාංඝික දාන වලට විතරක් සීමා වෙලා තියෙන නිසා තමයි මම කල්පනා කරේ සාමාන්‍ය ආහාර වෙලටත් සුදු ළූණු ව්‍යංජනය ගන්න පුළුවන් කියලා බ්ලොග් එක හරහා දැනුවත් කරානම් හොඳයි කියලා . සුදු ළූණු ටිකක් මිලයි . ඒත් කොලෙස්ටරෝල් වලට ගන්න බෙහෙත් , රුධිර පරීක්ෂාවන් ඊටත් වඩා මිලයි . ඒ නිසා සුදුළූණු කාලා බලන්න .


අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය

සුදු ළූණු 500 g
මිටිකිරි කෝප්ප 1ක්
මිරිස් කුඩු මේස හැඳි 1/2ක්
තුනපහ කුඩු මේස හැඳි 1/4ක්
අමු මිරිස් කරල් 2ක්
කහ ස්වල්පයක්
රම්පෙ කොළ භාගයක්
කරපිංචා කිණිති 2ක්
උළුහාල් ස්වල්පයක්


සාදන අන්දම

සුදුලූණු ඉස්සෙල්ලම පොතු සුද්ද කරලා හෝදලා දෙකට කපා ගන්න . දෙකට කපන්නේ නැතිව උයනවනම් තමයි මම කැමති . ඒත් කැමතිනම් කපාගන්න . ඊට පස්සේ කපාගත්ත අමු මිරිස් , රම්පෙ , කරපිංචා , මිරිස් කුඩු , තුනපහ කුඩු , කහ කුඩු , උළුහාල් , ලුණු , මිටිකිරි අර සුදු ළූණු ටිකත් එක්ක පිසින භාජනයේ එකතු කරලා හොඳට කලවම් කරගන්න . ඊට පස්සේ මද ගින්නේ පිසගන්න තමයි තියෙන්නේ . වැඩිය ගින්දර දාලා තම්බ ගන්න එපා . එහෙම උනොත් සුදු ළූණු වලින් වැඩක් වෙන්නේ නැහැ . ඒ නිසා තරමකට පිසගෙන කෑමට ගන්න . රම්පෙ දානකොට සමහර අය කොලේ විතරක් දාලා පස්සේ ව්‍යංජනයෙන් ඉවත් කරනවා . ඒත් කරන්න ඕන රම්පෙ කොලෙත් පොඩියට කපලා ව්‍යංජනයට දාන එක .

මීට අමතරව සුදු ළූණු පොත්ත පිටින් පුච්චලා මී පැණිත් එක්ක කන එකත් හොඳයි . තව සුදු ළූණු අමුවෙන් කන්නත් පුළුවන් .

එහෙනම් සුදු ළූණු උයලා කාලා බලන්න .

තවත් ලිපියකින් හමුවෙමු

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

ඊයේ පෙරේදා දවසක බ්ලොග් කියවන හිතවතෙකුගේ කේන්දරයක් බැලුවා . ඒක බලත්දී තියෙන ග්‍රහ පිහිටීම් වලට අනුව මට හිතුනා එයාට කොලෙස්ටරෝල් තියෙන්න...

හනුමා වසඟය






මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය
19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි.

( කියවන්න කලින් මේක ප්ලේ කරන්න )




වසර නවසියයකට අධික කාලයක් ඈතට දිව යන අපගේ පවුලේ ලේඛනගත ප්‍රෞඩ ඉතිහාසය , සීයා සිදුකල කුඩා සහ මහා පරිමානයේ ගුරුකම් හා ඒවායේ සඵලත්වය මගින් ලොවට හඬගා කියනු ලැබේ . අප ජීවත් වන ගමටද ඉන් එපිට වෙනත් ගම් වලටද පමණක් නොව , සීයාගේ සේවය ගම්පහ කුරුණෑගල අනුරාධපුරය පොළොන්නරුව ආදී විවිධ පළාත් වල අසරණ දුප්පත් ජනතාව වෙනුවෙන් සිදු කෙරිණි . මේ මොහොතේ මා විසින් ඔබ සියල්ලටම කලයුතු කිසියම් වූ යුතුකමක් ඇත . එනම් පරම්පරාවේ ගුරුකම් ශාස්ත්‍රය වෙනුවෙන් මා අවතීර්ණ වීම පිලිබඳ කිසියම් යමක් පැවසීමයි .

පිරිවෙන් ශාස්ත්‍රය අවසාන කල පසු පවුලේ ඊළඟ උරුමක්කාරයා වශයෙන් මා දිගු ගමනක් යාමට සූදානම් බව , සීයා පවුලේ සියලු දෙනා ඉදිරියේ එක හඬින් ප්‍රකාශ කළේය . ඒ වෙනතුරු මා හට මන්තර ගුරුකම් තියා වෙනත් කිසිඳු ගුප්ත කටයුත්තකට සම්භන්ධ වීමට හෝ ඒ පිළිබඳව අධ්‍යනය කිරීමට ඉඩ අවකාශය ලැබුණේ නැත .

පූර්වෝක්ත වරණයට පසු මා මාස තුනක් කිල්ලෙන් හා මස් මාළු පිළී අනුභවයෙන් වැළකුනෙමි . ඒ සීයාගේ විධානයකට අනුවය . මාස තුන නික්ම ගිය අනතුරුව සීයා මා කැටිව දෙවිනුවර උත්පල වර්ණ ශ්‍රී විෂ්ණු මහා දේවාලයට ගොස් පරපුරේ චිරාගත සම්ප්‍රදායානුකූල ගිවිසුමකට මා ඇතුලත් කළේය . අපගේ හදගැස්ම පවා දෙවිනුවර දේවාලයට අයත් බව වරෙක සීයා පවසයි . ඒ එතරමටම දෙවිනුවර දේවාලය හා අප පවුල අතර පවතින බැඳීම හේතුවෙනි .



මහපටඟිල්ල දෙහි කටුවකින් සිදුරුකර ඉන් වැහෙන රුධිර බිංදුව දේවාලයේ ඉදිරිපස සඳකඩපහනේ තවරා , ජීවිතය පරදුවට තබමින් ගුරුකම රැකීමටත් , පරපුරේ ලෙයින් පිටට ගුරුකම නොයැවීමටත් , ලාභ ප්‍රයෝජන තකා ජීවිත හානි නොකිරීමටත් , ඊළඟ උරුමකරුවෙකු එක්නොවුනහොත් පොත් සියල්ල ගිනි තබා ගුරුකම හා පරපුර එතනින් හමාර කිරීමටත් දෙවියන් ඉදිරියේ මම පොරොන්දු වීමි .

එය එසේ කරන්නේ ඇයි කියා එදින මාහට නොවැටහුනද , ගුරුකම පිළිබඳව යම් තරමක දැනුමක් ලද පසු මා හට එය මනාව ප්‍රත්‍යක්ෂ විය . මෙම දැනුම ලබන්නා පුද්ගලයා මනා හික්මීමක් සහිත , මනුෂ්‍ය හා අමනුෂ්‍ය උභය ගති පැවතුම්වල සම්ප්‍රයුක්තයක් සහිත පුද්ගලයෙකු විය යුතුය . නැතිනම් මෙම ගුරුකම ඔහුට පිහිටන්නේ නැත .
මාහටද එවැනි මානුෂීය කඩතුරාවෙන් වැසුණු අමනුස්ස ගති පැවතුම් ඇති බව පසු කාලෙක මාගේ ජීවිතය දෙස හැරී බලනවිට මටම ප්‍රත්‍යක්ෂ විය .

අද දින මා සිංහාවලෝකනහි යෙදෙනුයේ අපගේ වලව්වට අලුත් අංජනමක්  ලැබීම හා සීයා විසින් හනුමා වසඟයට ගැනීම පිලිබඳවය . මෙම විශේෂ කටයුත්තට සීයා අත තැබුවේ මා මන්ත්‍ර ශාස්ත්‍රය පිලිබඳ යම් ප්‍රවීනත්වයක් ලද පසුවය . සීයා සතුව පැවති පැරණි අංජනම සීයාගේ පියා විසින් සීයාට සාදා දෙන්නක් විය . එය ඉතාම බලගතු අංජනමක් විය . ඕනෑම මොහොතක එය ක්‍රියාත්මක කරවා අංජනම් එලිය යවා එයින් අවශ්‍ය කටයුතු කරගැනීමට හැකියාව තිබිණි . සක්‍රයාගේ සිට ගෙවලයා දක්වා ඕනෑම අමනුෂ්‍යයෙකු මෙම අංජනමට ගෙන්විය හැකි විය . මෙම අංජනම සකසා තිබුනේ පිඟන් මැටියෙන් සාදන ලද කුඩා පෙට්ටියක ඇතුල් පැත්තේ අඳුන් බෙහෙත් තවරා මනාව පිළියෙළ කිරීමෙනි .



දිනක් සීයා බලගතු ගුරුකමක් සිදුකර නිවසට පැමිණීමේදී අදාළ දිෂ්ටිය සීයාගේ සිරුරෙන් හරියාකාරව බැහැර නොවීම හේතුකොට , වලව්ව ඉදිරියේම හෙහෙම සිහිසුන්ව ඇද වැටුනේය . මේ මොහොතේ සීයා අතැතිව තිබිණු අඳුන් මංජුසාවද බිම වැටී තුන් හතර කඩකට කැඩී පොඩි වී ගියේය . මෙය අප වලව්වේ ඉතාමත්ම තීරණාත්මක සංසිද්ධියක් විය . ඊට හේතුව ගුරුකම් කරන්නන්ට අංජනම ඉතාමත් වටිනා වස්තුවක් වීමයි . සීයා යථා තත්වයට පැමිණියද අංජනම නැවත යථා තත්වයට ගන්නට පුළුවන් කමක් තිබුනේ නැත .

එහෙයින් නව අංජනමක් සෑදීමට අවශ්‍ය බව තදින්ම සීයාට වැටහෙන්නට ඇත . සීයා අංජනමක් සෑදීමට අවශ්‍ය බව මාහට පවසා ඒ සඳහා මුල පිරුවේය . එහෙත් ඔහුට මේ පිළිබඳව යම් චකිතයක් තිබුණු බව මා හට යම් යම් අවස්ථා වලදී දැනිණි . ඒ ඇයිද කියා මට අදටද හිතාගත නොහැක .

" පුතේ දැන් නම් අංජනම නැතුව මුකුත් කරන්න බෑ . අපි අලුත් එකක් හදමු . මම පාවිච්චි කලේ අපේ තාත්තා මට හදලා දීපු එක . ඒකෙ වැරැද්ද උනේ පිඟන් මැටි භාජනෙක තිබුණු එක . නැත්නම් ඕක තාමත් යස අගේට තියෙනවා . මේ වතාවේ ඉන්නකෝ මම ඕක කල් පවතින්න හදන්නම් "

යයි පවසමින් සීයා එම මහඟු කර්තව්‍යයට මුල පිරුවේය . පළමුවම සීයා නැකත් බලා පක්ෂියා රජ කරන සුදුසු නැකතකට අනුව නිවසේ  එක් පැත්තක කුඩා මැටි ගෘහයක් තැනීමට මුල පිරීය . අංජනම් සෑදීමට භාවිතා කරන්නේ නැවුම් නිවෙස්නයක් වීම ඊට හේතුවයි .

" සීයේ , ඇයි මේ අලුතෙන් මැටි කාමරයක් හදන්නේ ? . අපිට ගෙදර කාමරයක් සුද්ද කරලා හදන්න බැරිද ? "

" නෑ පුතේ එහෙම කරනකොට අංජනම සාර්ථක වෙනවද නැත්ද කියලා විශ්වාස කරන්න බෑ . මොකද දෙවි දේවතාවුන් වහන්සේලාට අමනුස්සයින්ට වඩින්න පුළුවන් තැනක තමයි මේ වැඩේ කරන්න ඕන . ඔන්න පුතා මේ චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර හොඳට බලාගන්න ඕන හොඳද ? "

මේ ආකාරයෙන් සීයා එකින් එක පහදමින් මෙම ක්‍රියාදාමය සිදු කරන්නට විය . කිවයුතු වැදගත්ම කරුණක් නම් මෙම වත්පිළිවෙත් සඳහා පිටස්තරයෙකු සම්භන්ධ කර නොගැනීමයි . මැටි නිවස තැනීමේ සිට අවසානය තෙක් සියල්ල කරන ලද්දේ සීයා සහ මම විසිනි .

දින දෙකකදී පමණ සීයා සහ මා විසින් දඬු සිටුවා හරස් ලී බැඳ මැටි ගසා එක් පුද්ගලයෙකුට සිටීමට හැකි මැටි කාමරයක් සකස් කළේය . දැන් එළැඹ ඇත්තේ එම නිවෙස්නය දෙවියන්ට කැප කිරීමයි . සීයා වරු 7ක් මෙම නිවසේ පහන් දල්වා කහ දියර ඉසිමින් සුවඳ දුම් අල්ලමින් පිරිත් සහ මන්ත්‍ර රාශියක් ජපා කළේය . ඒ අතරතුර හනුමා අංජනදේවී ආදී අංජනම් භාර දෙවිවරුන් සහ මහසෝනා රීරි යකා ආදී යක්ෂ සමූහයාටද මෙම නිවෙස්නයට ආරාධනා කළේය . එතැන් පටන් සීයා මෙම නිවසට ඇතුළුවීමට හෝ අසලට පැමිණීමට හෝ නිවසේ සියල්ලන්ටම තහංචි පැමිණීය . එය මාහටද එසේම ක්‍රියාත්මක විය .



වත් පිළිවෙත් ඉටු කිරීමට නිවසට ඇතුළු වූයේ සීයා පමණි . දිනක් සීයා අලුත් මිරිස් ගලක් රැගෙන ආවේය .

" පුතේ මේ මිරිස් ගල කහ වතුරෙන් හෝදන්න ඕන හොඳට . අපි හෙට මේ වැඩේ පටන්ගමු . ඊට පස්සේ ඉතින් මේක ඉවර වෙනකං පුතාට තමයි වැඩ තියෙන්නේ "

කියමින් සීයා මද සිනහවක් පෑවේය .

මම මිරිස්ගල සේදූ පසු සීයා එය රැගෙන ගොස් ඉහත කී මැටි නිවසේ පසෙක විශේෂයෙන් සකසන ලද උස ස්ථානයක තැම්පත් කළේය . එතැන අපහසුවකින් තොරව හිඳ ගැනීමට හැකි බංකුවක්ද තැබීය .

පසුවදා සීයා අංජනම සෑදීම ආරම්භ කළේය . සීයා කලින් කී ලෙස මා හට වැඩ වැඩි වූයේ මෙතැන් සිටය .
පසුවදා සීයාගේ විධානයට අනුව මා හොඳින් නා පිරිසිදු උනෙමි . පසුව මාහට දෙහි ගෙඩි විශාල සංඛ්‍යාවක් කපමින් මාගේ වස් දොස් දුරු කිරීමට සීයා ක්‍රියා කළේය .

ආයු බෝ වෙවා
කල සෙත උතුම් වේවා
දෝස දුරු වේවා
සක්‍ර මහ බඹු ආයුබෝවා


කියමින් සීයා මා හට ආශිර්වාද කළේය . අනතුරුව මා සීයාගේ මග පෙන්වීම අනුව පළමුව සීයා ඇතුළුව අම්මා තාත්තා ආච්චිඅම්මා යන අයගේ දෙපා වැඳ  නිවස ඉදිරියේ ඇති අඹ ගසට නැග ගත්තෙමි . සීයා මේ පෙළගැසෙන්නේ හනුමන්තා මාගේ සිරුරට ආවේශ කරවීමට විය යුතුය . ගුරුකුලයේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් මෙවන් වික්‍රමයන් සිදුකලද සීයාගේ මනුස්සකම් පසුපස සැඟවී සිටින අමනුස්සයින්ගේ රෞද්‍ර ස්වරූපය මාගේ හදවතට ඒ මොහොතේ දැනෙන්නට විය . එහෙත් දිවි පරදුවට තැබීමට මා උපුල්වන් දෙවියන් වෙත කල පොරොන්දුව මත හිඳිමින් මා අඹ ගසට නැග ගත්තෙමි .

සීයා ක්‍රමක්‍රමයෙන් වේගවත් වන ස්වරයෙන් හනුමන්තා හට ආරාධනා කරන්නට විය .

..... ආතාල බන්ධ පාතාල බන්ධ සිවුකොන අටකොන සොළොස්කොන බන්ධ බන්ධාමි හනුමන්තා දේව රාජා බන්ධාමි අදත් මාගේ මෙරඟ මඩලට දිෂ්ටි ලා ගිනි ගිනි හනුමා දේවරාජා සෙල්ලුම් ක්‍රලාඩි බාහේස් ගුරුලා වන්දනේ ඉරන්ද පෝනුම් සුවරවර වරියේ වෙල්ලක් කොන්ඩු ඉරිනුත්තු සෙල්ලුම් පේසු වර වර දේව රාජා පුර මෙත්ත පුඩයුම් කයිවීර හනුමා දේව රාජා බන්ධ බන්ධාමි වර වර ඒස්වාහඃ ...... ඕන් හරගුරු හනුමා දේවරාජා වර වර ...............

ආදී මන්ත්‍ර ජප කරන්නට විය . පැය භාගයක් පමණ වනතුරු මන්ත්‍ර මතුරත්ම මාගේ සිරුර ගිනි ගන්නාක් මෙන් දැනිණි . සීයා එකවරම අතට ගත් හක්ගෙඩිය නාද කළේය . මාගේ මතකයේ ඇත්තේ එපමණකි . ඉන් පසුව දින තුනක් ගතවනතුරු මා හට ප්‍රකෘති සිහිය තිබී නැත . ආවේශ වූ හනුමා දිෂ්ටිය විසින් මාගේ සිරුර මෙහෙයවා තිබෙන්නේ අංජනම සෑදීමට අවශ්‍ය බෙහෙත් වර්ග සොයාගනීමටය . මෙම දින තුනම ආහාර පවා නොගෙන සිටීම පිළිබඳව ඔබ වික්ෂිප්ත වනවාට සැකයක් නොමැත .



නමුදු සිදු වූයේ එයයි . එහෙත් සමහර විටෙක ආවේශ වූ දිෂ්ටියෙන් ගමන් කරන අතරවාරයේ මා පලතුරු හෝ වෙනත් ගෙඩි වර්ග කා ඇලක දොලක ජලය පානය කරන්නට ඇත . එසේ කීමට හේතුව වූයේ මා හට පියවි සිහිය එන මොහොතේ කිසිඳු බඩගින්නක් හෝ පිපාසාවක් නොදැනීමයි . සෑම දිනකම සවස 6ට සීයා විසින් මන්ත්‍ර මතුරා සක් පිඹ මා කැලයට මුදා හැර ඇත . නැවත මා සොයාගන්නේ පසුවදා මධ්‍යන්‍යයයේ .

සීයා කැලයේ කෙලවටකට කරත්තයෙන් පැමිණ මන්ත්‍ර මතුරා වස් දණ්ඩ කීප වතාවක් නාදකර ඇත . එවිට ඊට අවනත වන දිෂ්ටිය විසින් මා සීයා අසලට ගෙන යයි . එවිට මා ගොස් තිබෙන්නේ අංජනමට අවශ්‍ය බෙහෙත් වර්ගද අතැතිව බව සීයා පසු දවසෙක මාහට සිහිය ආවිට පැවසීය . දිෂ්ටියෙන් සිටි මා දිවා කාලයේ සිට සවස තෙක් කලින් සාදන ලද මැටි නිවසේ ඉතාම තද නින්දක පසු වූ බව සීයා පැවසීය . මා නිදි ගැන්වීමට හා ඇහැරවීමට වෙන වෙනම මන්ත්‍ර ජපා කරන්නට යෙදුන බවද සීයා කීවේය .

ඉර රාජ සඳ රාජ ආදී බෙහෙත් වර්ගද විවිධ පාසානම් වර්ගද මම එකතු කල බෙහෙත් වර්ග අතරතුර තිබූ බව සීයා පැවසීය . නමුත් ඒවා මොනවාද කියා බැලීමට මට අවස්ථාවක් ලැබුණේ නැත . අංජනම සෑදීමේ මෙම කර්තව්‍යයේ තවත් විශේෂ සිද්දියක් වූයේ මා විසින් වඳුරෙකු මරා ඔහුගේ ඇස් උගුලා ගැනීමයි . මරණ ලද වඳුරා කරපින්නාගත් මා පෙර පරිදිම සීයා අසලට පැමිණ ඇත . පසුව සීයා වඳුරු කුණ සමග මා කරත්තයේ නංවාගෙන වලව්වට පැමිණි විට මා විසින් ඉහත කී වඳුරාගේ දෑස් උගුලා ඇත්තේ මගේම දෑතිනි .



එය මා හට අදටද විශ්වාස කල නොහැක . නමුත් මා එසේ කල වග සීයා පැවසීය . පිහියක්වත් නොමැතිව අතින්ම ඇස් උගුලා දැමීම බලා සිටින්නට සීයාටද නොහැකිව හෙතෙම පසෙක බලා සිටි වග සීයා මාහට වැඩි දුරටත් පැවසීය . දැන් සියල්ල සිදුවී හමාරය . පවක් සිදු වූවත් මේ සියල්ල කරන ලද්දේ අසරණ ජනතාවට පිහිට වීමේ අදිටනින් බැවින් මා ව්‍යාකූල සිත බලෙන්ම ප්‍රකෘති තත්වයට පත් කරගත්තෙමි .

අංජනමට අවශ්‍ය බෙහෙත් වර්ග සියල්ල එකතු කරගත් පසු සීයා මාගේ සිරුරෙන් දිෂ්ටිය ඉවත් කළේය . බෙහෙත් සියල්ල එකතු වී ඇති බව සොයාගෙන තිබෙන්නේ මා හිස් අතින්ම ආ පසුය . දැන් අංජනම් බෙහෙත් ඇඹරීමට අවශ්‍යය . එහි මනා පදමක් ඇත . මන්ත්‍ර මතුරමින් බෙහෙත් ඇඹරීම මමද සීයාද මාරුවෙන් මාරුවට සිදු කලෙමි . එහි පදම කවදා එයිද කියා විශ්වාස කල නොහැකි බව සීයා පැවසීය .

" අංජනම් අඹරන එක පුතේ නියමයක් නැති වැඩක් . සමහරවිට මාස දෙක තුනක්ම අඹරන්න වෙනවා "

යැයි සීය පැවසීය . අංජනම අඹරන ගල යට කාසියක් දමා තිබේ . අංජනම පදමට ආ විට මෙම ගල පලාගෙන යටින් ඇති කාසිය පෙනීමට පටන් ගනී . සැබවින්ම එම ගල පැලෙන්නේ නැත . සිදුවන්නේ අඳුන් බෙහෙතේ බල මහිමයෙන් එම ගල පැලුනාක්මෙන් දිස් වීමයි .

දින දෙක තුනක්  බෙහෙත් ඇඹරීමේ යෙදුනමුත් කිසිඳු සුභ දායක නිරීක්ෂණයක් නොවිණි . මෙම දින දෙක තුන සති එක හමාරක් දක්වාම දික් විය . මමද සීයාද තවමත් මාරුවෙන් මාරුවට බෙහෙත් ඇඹරීම හා මතිරීම කලෙමි . මේ අතරතුර කාලයේ සීයා හා මා නිදා ගනු ලැබුවේද මෙම මැටි ගෘහයේම පැත්තකය .

දිනක් අප බලාපොරොත්තු නොවූ එම ආශ්චර්ය ජනක සිදුවීම සිදුවිය . සීයාද මමද තද නින්දේ සිටියෙමි . රාත්‍රියේ මට තද නින්දක් නොලැබිණි . එබැවින් අද නින්දේ සිටි මා හට සිහින් හඬකින් කවුදෝ බෙහෙත් අඹරනවා ඇසිනි . සීයා කලුවරේම බෙහෙත් අඹරනවාද ?

" සීයේ "

කියා මා කතා කලෙමි . එහෙත් පිළිතුරක් නොමැත . මම නැවත නැවතත් කතා කලෙමි . එහෙත් පිළිතුරක් නැත . පසුව මා මහ හයියෙන් " සීයේ " කියා කෑගසීමි . එවිට මා අසල නිදා සිටි සීයා

" ඇයි ඇයි පුතේ මම මෙහේ "

යයි පැවසීය . මේ වනවිටද බෙහෙත් අඹරන ශබ්ධය අප දෙදෙනාටම ඇසිනි .

" කවුද ඔය බෙහෙත් ගල ඇල්ලුවේ මගේ අනුදැනුමක් නැතිව ආ ?? "

කියා සීයා තරමක කේන්තියෙන් විචාළේය . ඉතාම තද අඳුර නිසා මා හා සීයා හට කිසිවක් පේන්නේ නැත . පසුව සීයා ඔහු අසල තිබුණු මැටි පහන දල්වන ලදී .



එවිට දුටු දසුනෙන මා තරමක් තිගැස්සිණි . බෙහෙත් ගල අසල සිටියේ හැදී දැඩි සිරුරෙන් හෙබි වඳුරෙකි . හෙතෙම නිසොල්මනේ බෙහෙත අඹරමින් සිටි අතර අප දෙදෙනා නිදි පැදුරන් නැගිටින විට අප දෙසට හැරී දත් කූට්ටම විලිස්සා නැවතත් බෙහෙත් අඹරන්නට විය .

" කාගෙන් අහලද මේ ඇත්තා මෙතනට ආවේ ආ " යැයි සීයා ප්‍රශ්න කළේය . එහෙත් පිළිතුරු නැත . පිළිතුරු ලෙස ලැබුණේ දත් වීලිස්සීමක් හා ගෙරවීමක් පමණි .

සීයා මතුරන්නට විය . ක්‍රමයෙන් මතුරන විට එකවරම දල්වා තිබුණු පොල්තෙල් පහන නිවී ගියේය . එබැවින් අප දෙදෙනාට කිසිවක් දක්නට නොලැබිණි .

පසුව නැවතත් එහෙ මෙහෙ අතගා ගිනි පෙට්ටිය සොයා පහන පත්තු කරන විට කලින් සිටි වඳුරා එහි සිටියේ නැත . දැන් බෙහෙත් ගල ක්‍රියා කරන්නේද නැත .

" අද පුතේ මම මේකේ දෙකෙන් එකක් බේරාගන්නවා "

යයි දැඩි අදිටනින් යුතුව පවසමින් සීයා මතුරන්නට විය . මතුරා අවසානයෙ සීයා බෙහෙත් අඹරන්නට පටන් ගත්තේය . මමද ඒ අසල බලා සිටියෙමි .

ටික වෙලාවකින් අප බලාපොරොත්තු වූ ඒ දුර්ලභ දසුන මාහට දිස් විය .

" සීයේ සීයේ ඔන්න කාසිය පේනවා "

" කෝ පුතේ මට පේන්නේ නෑනේ "

" පේනවා පේනවා සීයේ හොඳට බලන්න "

" දෙවි හාමුදුරුවන්ට පිං සිද්දවෙන්න මාස ගානක් දුක් විඳින්නේ නැතිව එහෙනම් මගේ ක්‍රියාව ඉස්ට සිද්ද උනා . පුතා දන්නවද අර ආපු වඳුරා කවුද කියලා ? . මම හිතන්නේ ඒ හනුමන්තා වෙන්න ඕන . අංජනමෙන් හනුමන්තා පේන්නේ ඒ විදියට . අංජනමෙන් දැක්කට මම අද තමයි හැබැහින් දැක්කේ . කාටවත් කියන්න එහෙම එපා . මේ වගේ දේවල් එහෙම කියන්න හොඳ නෑ . හොඳද ? "

" හොඳයි සීයේ "

අප දෙදෙනාටම එම මොහොතේ මහත් සැනසුමක් ඇති විය . ඒ මන්ද යත් පුරා සති තුනක් තිස්සේ කරන ලද ක්‍රියාව , මාස ගණනක් කල් නොයා ඉක්මනින්ම ඉටු වීමයි .

අඳුන අඹරා අවසන් වන විට පාන්දර කුකුලා හඬලා තිබුනේද නැත . අඳුන දැමීමට සීයා කළුවර ලීයෙන් තනන ලද කුඩා මංජුසාවක් පිළියෙළ කර තිබිණි .

" මම පුතේ කළුවර ලී පෙට්ටියක් හැදෙව්වා . කලින් අංජනම නැති උනේ බිඳෙන එකක දාපු නිසානේ . ලී පෙට්ටිය බිම වැටුනත් ලොකු හානියක් වෙන්නේ නෑ "

සීයා ඉදිරිය බලා මා වෙනුවෙන් එසේ කරන්නට ඇත . ඒ මෙවන් අංජනමක් සෑදීමට තරම් ශාස්ත්‍රයේ පරිනත පුද්ගලයෙකු වීමට මා හට විශාල කාලයක් ගතවන හෙයින් විය යුතුය .



සීයා පළවෙනි වතාවට මෙම අංජනම විවර කරන ලද්දේද පෙර කී මැටි ගෘහයෙදීමය . එවිට හනුමා සහ අංජන දේවිය අංජනමෙන් පෙනී සිටි බව සීයා කීවේය . දෙවෙනිවර අංජනම බැලුවේ මා විසිනි . එවිට හනුමා මා හට මෙසේ කියන ලදී .

" වසඟයට ගත්තා වසඟයට ගත්තා "

මට මෙහි කිසිවක් තේරුම් ගන්නට නොහැකිතැන සීයා හට එය පැවසීමි .

එවිට සීයාගේ මුවග මද සිනහවක් පහළවිය .

" ඔන්න පුතේ අපි අද හනුමා වසඟයට ගත්තා , ඒක තමයි ඔය හනුමා කියන්නේ "

යැයි සීයා පැවසීය . එය එතරම් ලෙහෙසි පහසු කටයුත්තක් නොවූවත් සීයාගේ සහ අපගේ පවුලේ අයගේ සිත් තුල දෙවියන් කෙරෙහි ඇති අසීමිත හැගීම හේතුවෙන් එසේ වන්නට ඇතැයි මම අදටද විශ්වාස කරමි .

අංජනම සාදා නිමකළ පසු අප මාස තුනක් පමණ කිල්ලට හසු නොවී අංජනමද කිල්ලෙන් රැක ගැනීමට කටයුතු කළෙමු . පසුව අංජනම් පෙට්ටිය රැගෙන සීයා සහ මා දෙවිනුවර උපුල්වන් දෙවොලට ගොස් අංජනම දේවරාජප්‍රතිකඩය මත තබා යාතිකා කරවා දෙවියන්ට භාර කර නැවත වලවුවට රැගෙන ආවෙමු .

අදටද අප වලවුවේ පුස්කොල පොත් වලට අමතරව ඇති අනර්ගතම වස්තුවක් වන්නේ මෙම අංජනමයි . දෙවි දේවතාවුන්ට අමතරව ආගෝර සිව වටුක ආදී රාක්ෂයන් පවා ගෙන්වන්නේ මෙම අංජනමටයි . මහා රාවණ රජුගේ කාලයේ සිට පවත එන මෙම දැනුම ඉදිරියටත් නොනැසී පවතීද ?

සීයාටත් මටත් ඇති ප්‍රශ්නාර්ථයත් එයයි .


තවත් කතාවකින් හමුවෙමු .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය 19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි. ( කිය...

කදිර දෙව්පුරයට පිල්ලියක් !







( කතාවට කලින් මේක ප්ලේ කරන්න )


මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය 
19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදුවූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි .

මා විසින් මේ අවධි කරවන්නේ දැනට වසරකට පමණ පෙරාතුව වූ සිද්ධියක් පිලිබඳවය . සැබැවින්ම මෙය ගුරුකමක් හෝ රෝගියෙකු සුවපත් කිරීමක් හෝ නොව . මෙය කියවන ඔබට සිතෙනුයේ මෙය පලි ගැනීමක් ලෙසය . නමුදු මෙය දඬුවම් දීමක් ලෙස දකින්නටද නැතිනම් පලදීමක් ලෙස දකින්නටද ඔබට ඉඩ අවකාශය තිබේ .

සීයා පවසන අන්දමට මන්ත්‍රයේද ගුරුකමේද සත්‍යවාදීන්ගේද පැවැත්මේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් පුරාණයේ සිට මන්ත්‍රය දත් සියල්ලන්ම සිදු කරන්නට යෙදී ඇත්තේ මෙවැනි කාර්යයන්ය . වරදක් නම් එයට හෘද සාක්‍ෂියේ දඬුවම අනිවාර්යයෙන් ලැබෙනමුත් කරන ලද අකටයුත්ත නිවැරදි කරවන්නට ගුප්ත ශාස්ත්‍රයේ මෙවැනි කටයුතු සම්පාදනය වී ඇති බව මගේ පෞද්ගලික අදහසයි .

දැනට අපගේ වලවුවෙහි කරත්තය දක්කන්නට සිටින්නේ මදක් වයසින් මුහුකුරාගිය කරත්ත කරුවෙකි . ඔහු වලව්වට පැමිණියේ දැනට වසරකට පමණ පෙරාතුවය . සීයා ඔහුව කැඳවාගෙන ආවේ ලොකු සීයාගේ ගමෙනි . එනම් ගම්පහ උඩුගම්පල ප්‍රදේශයෙනි . ඔහු දරුවන් සිටිනමුත් ඔවුන්ගේ සැලකිල්ලෙන් මිදුණු හෙයින් ලොකුසීයාගේ ගමේ පන්සලේ රැඳී සිටි අතර වෘත්තියෙන් කරත්ත කරුවෙක් විය . ඔහුගේ කරත්තයද හරක බානද කුඩා නිවසද දරුවන් විසින් බෙදාගත් අනතුරුව යන එනමං නොමැතිව සිටි ඔහුට අපගේ නිවසට පැමිණීම මහත් ආශ්වාද ජනක කටයුත්තක් විය . ඊට ප්‍රධානතම හේතුව වූයේ ඔහුගේ ලේ නහර ඇටමිදුළු දක්වා කාවැදී තිබෙන කරත්ත රැකියාව කරන්නට ලැබීම වන්නට ඇතැයි මම තරයේ විශ්වාස කරමි . ඔහු අප නිවැසියන්ට ඉතාම ලෙන්ගතුව කටයුතු කරන අතර ඔහුගේ විශ්වාසවන්ත බව පිළිබඳව අපට කිසිම සැකයක් ඇතිවන යමක් හෝ මේ දක්වා සිදු වූයේ නැත .





මාගේ පූර්වෝක්ත කතාවට හේතුප්‍රාප්ත වන්නේ මෙම කරත්ත කරුට කලින් සිටි කරත්ත කරු පිලිබඳවය . හෙතෙම තරුණ , වයස අවුරුදු 27ක් පමණ වන්නෙකි . ඔහුගේ මව පියා ජීවත්ව සිටින අතර ඔහුගේ පදිංචිය කතරගම ප්‍රදේශයයි . සීයා ඔහුව වලව්වට කැඳවාගෙන ආවේ වත්තේ පිටියේ වැඩ කිරීමට වුවත් පසුව ඔහුට කරත්තය භාර විය . කිසි දිනෙක වලව්වට අකටයුත්තක නොකළ හා එවැන්නක් කරතැයි අපද නොසිතූ ඔහු ජීවිතයේ අපට කල ලොකුම අකටයුත්ත සහ ඉන් පසු ඔහුගේ ඉරණම තීරණය වූ අන්දම මෙසේ ගෙනහැර දක්වමි .

ගුරුන්නාන්සේ වලවුව ලෙස හඳුන්වන අපගේ නිවසේ ගුරු පරපුරේ සීයාගෙන් අනතුරුව ගුරුකමට මුලපුරන්නට මාව තෝරාගත්තේ මම පිරිවෙණෙන් ලද භාෂා ශාස්ත්‍ර මනාව හදාරා යම් තත්වයකට පැමිණි පසුවය . ඊට හේතු වූයේ ඝන පූර්ණ උච්චාරණය හා කියවීම මන්ත්‍ර ශාස්ත්‍රයට අත්‍යාවශ්‍යම දෙයක් වූ හෙයිනි . අනතුරුව මා ගතකල කාලයෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් වැය කලේ මන්ත්‍ර ගුරුකම් කට පාඩම් කිරීමෙන් හා සීයාගෙන් ගුරුහරුකම් ගැනීමෙනි .

පාරම්පරික සියලුම ගුරුකම් ලියවී තිබුනේ පුස්කොල පොත් වලය . ඒවා අපි ගුරුපොත් ලෙස නම් කරමින් ගෞරවයෙන් යුතුව අධ්‍යනය කළෙමු . මා ඉගෙනීමට ගන්නා මන්ත්‍ර , එම ගුරුපොත් වලින් කොපි පොත්වල ලියා පාඩම් කිරීමට මම සෑම විටම වග බලාගත්තෙමි . එසේ කරන ලද්දේ එම පුස්කොල පොත් වරින් වර පෙරලීමෙන් ඒවායේ ආරක්ෂාව හා කල් පැවැත්මට භාධා වන නිසා සහ මගෙන් පසු එළඹෙන පරපුරට දීමට එම පුස්කොල පොත් සියල්ල ආරක්ෂා කලයුතු නිසාවෙනි .

ගුරුපොත් කියවීම හා ඒවා පිටපත් කිරීම මා විසින් කරන ලද්දේ නිවසේ ඉදිරිපස ඉස්තෝප්පුවේ කනප්පුවක් උඩ තබාගෙනය . එම පොත් අම්මාද තාත්තාද ආච්චිඅම්මාද වලව්වේ වැඩ කරන අයද අල්ලනටවත් ඉදිරිපත් නුවූයේ ඔවුන්ට ඒවා ඇල්ලීමට තහංචි දමා ඇති නිසා නොව . ගමේ කවුරුන් හෝ වලව්වට පැමිණියද ඔවුන්ද එම පොත් කියවීමට පෙළඹුනේ නැත්තේ සීයාගේ මනුස්සකම් පිටුපස සැඟවී සිටින අමනුස්සයින්ට දක්වන ලද අසීමිත බිය නිසා විය යුතුය .





දිනක් මම තරමක් විශාල එහෙත් විශාලම නොවන පුස්කොල පොතක් රැගෙන කනප්පුව උඩ තබාගෙන පෙරල පෙරෙලා බලමින් කලින්දා නැවතුනු පිටුව සොයමින් සිටියෙමි . එම පිටුව සොයා එතැන් සිට පිටපත් කිරීම ආරම්භ කරත්ම අම්මා මා හට උදෑසන බත් කෑමට එන ලෙස හඬ ගැසීය . විමසිල්ලෙන් සොයාගත් පුස්කොල පිට මම නැවත නොවැසුවෙමි . පුස්කොල පෙරලන පෙරලන වාරයක් ගානේ නූල පුස්කොල සිදුරේ ඇතිල්ලීම නිසා පුස්කොල ඉරීයාමට ඉඩ තිබේ . එනිසා පොත එහෙමම තබා මම බත් කෑම සඳහා එතැනින් ඉවත්වීමි .

බත් කා අනතුරුව මීකිරි කෝප්පයකද රස බලා ඉස්තෝප්පුවට එනවිට , තීන්ත කුප්පියත් උල්පත් පෑනත් මාගේ කොපි පොතත් කනප්පුව උඩ තිබුණා මිස පුස්කොල පොත එහි නොවීය . දුර තියාම එය දුටු මගේ ගමන් වේගය බාල විය . පපුව ගැහෙන ශබ්ධය පවා මට ඇසෙන්නාක් මෙන් දැනිණි . එය වර්ෂ එක්දාස් හාරසිය හැත්තතෑවේ අපේ පරපුරේ කෙනෙකු රචනා කල පොතක් බව මම පොත කියවන විට දැන සිටියෙමි   .  දැන් කල යුත්තේ පොත සෙවීම නොව . සීයාට දැනුම් දීමය .

" සීයේ සීයේ "

" පුතේ මම කාමරේ මොකද කතා කරන්නේ "

" සීයේ ඉක්මනට එන්න "

සීයා වහා කාමරයෙන් මා සිටි ස්ථානයට පැමිණියේය .

" සීයේ මම ගුරු පොතක් මෙතන දිගෑරලා බත් කන්න ගියා . ඒත් දැන් ඒක මෙතන නෑනේ . මම වෙන කොහෙවත් ගෙනිච්චේත් නෑ "

අනතුරුව සීයා එහෙ මෙහෙ පොත සොයන අතරතුරේ මම නිවසතුල සිටින අයගෙන් පොත ගැන විමසන්නට වීමි . එහෙත් ඒ කවුරුන් හෝ පොත ගැන හාන්කවිසියක්වත් දන්නා බවක් පෙනුනේ නැත . අවසානයේදී සීයා සුසුම්ලන්නට වීම මට බලාගෙන සිටින්නට නොහැකි විය . මෙවැනි අතුරුදන් වීමක් අප නිවසේ මම දන්නා කාලෙදී සිදුවී නැත .

" සීයේ අඳුන බලමු . මම එලිය අරින්නම් ? "

කියා මම අංජනම රැගෙන ආවෙමි . එහෙත් සීයා එය වැලක්වීය . පසුව එදින සවස සීයා තමා විසින්ම අඳුන බලන්නට විය . පහන් දල්වා මල් ආසනයේ අඳුන තබා බලනවිට හනුමා පළමුවෙන්ම ගොස් ඇත්තේ කරත්තය දෙසටය . කරත්තයට නැගගත් හනුමන්තා පසුව මතුවී පෙනුනේ තිස්සමහාරාමයෙනි . ඔහු කරත්තයක ගමන් කරන කෙනෙකු පිටුපස ගොස් ඇති අතර එකවරම ඔහුගේ අතෙහි වූ පුස්කොල පොත සීයාට පෙන්වා ඇත .



සීයා එය කියත්ම මම කරත්තය අසලටද ගව මඩුවටද ගියෙමි . හනුමන්තාට වරදින්නේ නැත . දැන් වැරදී ඇත්තේ අපටය . හරකාට කන්නට තනකොලද බොන්නට පුන්නක්කුද දමා නැත , එනම් දැන් කරත්ත කාරයා නිවසේ නැත . ඔහු පුස්කොල පොතද හොරෙන් රැගෙන පලාගොස් ඇත . එම පොත පිටස්තරයෙකු අතට පත්වීම හානිදායකය . එය පිල්ලි යැවීම හා වෙනත් අභව්‍ය ක්‍රියා සම්භන්ධව ඉගැන්වෙන පොතකි . සීයා එය දන්නා බැවින් සීයා ඊළඟට කරන්නේ කුමක්ද කියා අසන්නට මම සීයා ලඟට ගියෙමි .

" සීයේ මම හිතුවේ නෑ මෙහෙම වෙයි කියලා , මොකද වෙනදත් මම ඔහොම පොත් තියලා යනවනේ . අනික මෙච්චර කල් ඔහොම දෙයක් වෙලත් නෑනේ . පොත හොයාගන්නේ කොහොමද අපි ? අරූ දැන් පොත අරගෙන ගිහින් මොනවා කරයිද දන්නේ නෑ . ඕවා ගුණමකු මිනිස්සු ගාවට ගියාම මොනවා වෙයිද ? "

" පුතා වැරද්දක් කලේ නෑ . මම ඒක බලාගන්නම් . පොත තියන එකේ නෙවෙයි වැරැද්ද , හොරෙන් ගත්ත එකයි වැරැද්ද . මගේ වලව්වේ බත් කන එකා මගේ ගුරුකම හොරකම් කරා . "



ටිකෙන් ටික සීයා රෞද්‍ර වන බවක් පෙනුන හෙයින් මම ඒ පිළිබඳව වැඩි දුරටත් සීයා සමග කතා කලේ නැත . . සීයා දැන් නිවසේ කා සමගත් කතාවක් නොමැත . ඔහු කඩුවද පොල්තෙල් ,  මල්  , හඳුන්කූරු ඇතුළු පූජා භාණ්ඩ කීපයක් අතැතිව

" යන් සොහොන් පිටියට , පුතා උදැල්ලක් ගන්න "
කියමින් මා කැඳවීය .

මම උදල්ලද රැගෙන සීයා සමග සොහොනට ගියෙමි . සීයා මට මිනීවළක් පෙන්නා

" මෙතන ඔය උදැල්ල තියන්න , තියලා වෙන්නේ මොනවද කියලා බලාගෙන ඉන්න "

කියා පහන් දල්වා හඳුන්කූරුද දල්වා මතුරන්නට පටන් ගත්තේය . මාගේ ගණනය හරිනම් පැයක් පැය එකහමාරක් පමණ සීයා මන්තර පුරත්ම අඩි තුනක් පමණ උස පුද්ගලයෙක් එකවරම අප දෙදෙනා අසල මතුවී පෙනෙන්නට විය .

" ඔය මිනී වල හාරපන් "
සීයා ඔහුට විධාන කර මාත් සමගම මිනීවලෙන් පසුපසට විය .

එකෙනෙහිම ඉහතකී මිටි පුද්ගලයා මා ගෙන ආ උදැල්ල රැගෙන මිනීවල හාරන්නට විය . ඔහු පොළව කණින වේගය මෙතෙකැයි කියා නිම කල නොහැක . තවත් පැයක් පමණ වන විට ඔහු මිනීවල හාරා පෙට්ටිය මතුකරගත්තේය .

" දැන් ඔය පෙට්ටිය ඇරලා මිනිය ගොඩට ගනින් "

එම මිටි පුද්ගලයා මිනීපෙට්ටිය විවර කර මල කඳ ගොඩට රැගෙන පැන්නේය . මේ සීයා වැඩට ගෙන්වා ගත් අමනුස්ස දිශ්ටියක් බව මට වැටහී ගියේය .

" හා මේ වැඩේ ඉවරයක් වෙනකල් මේ මල කඳ කෙලින් කරන් ඉන්න ඕන "

මිටි පුද්ගලයා ටිකෙන් ටික තරමක් උස පුද්ගලයෙකු බවට පත්වී මළකඳ කෙලින් කර ගත්තේය .



සීයා මල කදට මතුරන්නට විය . වැලි අහුරු අහුරු අතට ගනිමින් මතුරමින් ඒවා මල කඳ දෙසට විසි කළේය . මේ මල කඳ දිරා ගිය මිනියක් නොව . දැනට සතියකට පමණ කලින් මිය ගිය පිරිමියෙකුගේ මල කඳක් බව සොහොන්පල්ලා මා සමග පසු දිනකදී කීවේය .

මන්තර මතුරමින් වැලි ගසත්ම මල කඳේ මුඛය විවෘත වී දිව එලියට එන්නට වීය . එය අඩි දෙකක් පමණ වන විට සීයා මැතිරිල්ල නවතා කඩු පහරකින් එම දිව වෙන් කර ගත්තේය . අනතුරුව අසල පිහිටි හබරල පඳුරකින් කඩා ගත් හබරල කොලයක දිව ඔතා පසෙකින් තැබීය .

" හා දැන් මල කඳ පෙට්ටියට දාලා මිනීවල වහනවා හොඳයි "
මල කඳ අල්ලාගෙන සිටින අමනුස්සයා නැවතත් මිටි වී මල කඳ පෙට්ටියේ දමා උදැල්ලෙන් පස් දමමින් මිනී වල වැසුවේය . වල වසා අවසන් වූ විට සීයා එම පුද්ගලයාට මතුරන ලද වැලි ස්වල්පයක් ගැසුවේය . එවිය ඔහු ක්‍රමයෙන් කුඩා වී නොපෙනී ගියේය .

අප දෙදෙනා නැවත වලව්වට එනවිට අලුයම දෙකට පමණ විය . ඒ ආවේ හබරල කොලයේ ඔතාගත් මිනී දිවද රැගෙනය . සීයා එය පහන් පළ අසල බිම තබා ගෙට ගොඩවී වතුර බී පහන් පැල අසලට නිවසේ සියල්ලන්ටම  එන්නට යැයි කීවේය .

සියල්ලන්ම පැමිණි පසු සීයා මල් බුලත් තටුවක දිව තබා කතරගම දෙවියන්ට කන්නලවු කරන්න පටන් ගත්තේය .



තෙද වරම් පස්වාන් දහසකට බුදුවන්ඩ , රුහුණු කතරගම මහා දේවාලයට කැබලිත්තේ ඔරුබැඳි සියඹලාවට වැඩහිටි කන්දට අදිගෘහිතව වැඩ වාසය කරන කතරගම දිව්‍ය රාජෝත්තමයානන්ට මෙසේ මා කන්නලවු කර සිටින්නේ එදා පටන් අද දක්වා මා කල ශාස්ත්‍රය මනුස්ස පරානයකට සතෙකුට තිරිසනෙකුට කිසියම් අයුරකින් හෝ නරකක් නොකළ බව සත්‍ය වාදී සැබෑවීනම් සතවරුස ගණනක කාලාන්තරයක් තිස්සේ අත්තා මුත්තා කිත්තා කිරිකිත්තා ආදී සියලුදෙනා විසින් සරීරයේ පන සේ රැකගෙන ආ ගුරුකම හොරකම් කල පුද්ගලයා සොයා ඔහු හට පලදී මාගේ ගුරුකම ආරක්ෂා කරදෙන්න ඔබ වහන්සේට මා කරන කනලවුව දිවනෙතින් බලා දිව කනින් අසා වදාරන සේක්වා !!!!!!!!!!!!!!!!!

ලෙස කියමින් සීයා කතරගම දෙවියන්ට බාරවී පඩුරක් ගැටගැසීය . පසුව නිවසේ අනිත් අයට නිවසට යන්නට අවසර දෙනලදී . දැන් සීයා මිනී දිව තබා තිබෙන මල් ආසනය අසල වාඩිවී මන්තර එකින් එක පුරන්නට විය . මම සීයා අසල ඉඳගෙන නිවෙන්නට ආසන්න වන පොල් තෙල් පහන් වලට තෙල් වත් කරමින් ආවතේව සත්කාරයේ යෙදුනෙමි .

" පුතේ පොල් කටු 10ක් විතර අරගෙන ඇවිත් මෙතන ගිනි මැලයක් බෝ කරන්න "

සීයා මට විධාන කළේය .

මම පොල්කටු සොයා වහා ගිනිමැලය දැල්වීමි . සීයා මතුරමින් කිසිම පිළිකුලක් හඟවන්නේ නැතිව මිනී දිව අතට ගත්තේය . අතට ගත් මිනී දිව දෙස බලාගෙන සීයා මතුරන්නට විය .

............ඔඩ්ඩි පිල්ලි දේවතාවා ම කියනා තුරු මෙරඟ මඩලට දිෂ්ටිලාගන් මාගේ ගුරුපොත හොරකම් කල හොරා එලාගන් දිෂ්ටිලාගන් , ඔහුගේ සිරස කල්ලු ගිනි රාම දේවතාවට භාරයි , දෙකන් ඔඩ්ඩි කුමාර දේවතාවාට භාරයි , දෑස නහය පිල්ලි කුමාරී දෙවතාවීට භාරයි , මුඛය ඉන්ද්‍ර නීල දේවතාවාට භාරයි , මුඛය මල් කඩවරීට භාරයි , බෙල්ල මදන ඔඩ්ඩි කුමාරී දෙවතාවීට  භාරයි  , පපුව පිළිකුල් යක්ෂයාට භාරයි , උදරය කාල ඔඩ්ඩි කුමාර දේවතාවට භාරයි , දෑත හෙනගිනි දේවතාවට භාරයි  , දෙකකුල නීල මදන ඔඩ්ඩි කුමාර දේවතාවාට භාරයි දෙදන මරුළු පිල්ලි ඔඩ්ඩි කුමාර දේවතාවාට භාරයි , ප්‍රාණය පිල්ලි මඩුල්ලේ දේවතා හත් කට්ටුවට භාරයි . මාගේ ගුරුකම පිටට නොයවා අන් අතට නොයවා රැකදෙන්න පිල්ලි මණ්ඩලේ දේවතා හත් කට්ටුවට භාරයි ඕඩු ස්වාමියානේ ඕඩු.......

කියමින් සීයා මිනී දිව ගිනි මලයට අතහැරියේය . පසුව තවත් දර පොල් කටු ආදිය දමමින් රැය පහන්වනතුරුම අපි දෙදෙනා තනිවම මේ ගිනි මැලය නිවෙන්නට නොදී ගිනි දැල්වූයෙමු . ඒ අතරතුර මල් යහන ආදිය මම විසින් ඇස කලෙමි . පසුදා උදෑසන සීයා මා සමග ගුරුකමට ගත සියල්ල රැගෙන ගොස් ගඟට දැම්මේය . පොත නැතිවීම පිළිබඳව මාගේ කනස්සල්ල එතෙකින් නිමාවට පත් වූයේ නැත . දින තුනක් එසේ ගතවිය .

හතරවන දිනයේ හිමිදිරි පාන්දර කවුදෝ කෙනෙක්

" අරනෝලිස් අරනෝලිස් " කියමින් සීයා අමතනු මට ඇසිනි .

එවිට එලිය වැටී තිබුනේද නැත . මම ඇඳෙන් නැගිට ගොස් ඉස්සරහා දොර ඇර කවුද කියා බැලුවෙමි . එහෙත් කවුරුවත් සිටියේ නැත . මම නැවත දොර වසා කාමරයට පැමිණ ඇඳට වැටුනෙමි . විනාඩියක්වත් යන්නට පළමුව නැවතත්

" අරනෝලිස් අරනෝලිස් "

කියමින් සීයා ඇමතීය . මම නැවතත් නැගිට වේලාව කීයදැයි බැලුවෙමි . පාන්දර හතරට තව තිබුනේ පැය කාලක් පමණි . මම දොරපොල්ලද රැගෙන ඉස්සරහා දොර විවර කර එලියට බැස්සෙමි . කිසිම හැලහොල්මනක් නැත .

මම මිදුල වටේ ඇවිද නැවතත් නිවසට පැමිණෙන විට සුදු ඇඳගත් ශාන්ත පුද්ගලයෙකු මා ඉදිරියට පැමිණියේය .

" පුතේ අරනෝලිස් ඉන්නවද ? මම උන්නැහේගේ යාලුවෙක් . පොඩ්ඩක් එන්න කියන්න "

එම වචන කන්ඩයද ඔහු පිට කලේ ඉතාම ශාන්තාවය .

" මෙතනින් ඉඳගන්න සීයේ , ගෙදර හැමෝම නිදි , අරනෝලිස් කිය කිය සීයට කතා කරනවා ඇහිලා තමයි මම මේ එලියට ආවේ කවුද බලන්න ඉන්න මම සීයාට කතා කරන්නම්  "

ඉස්තෝප්පුවේ තිබුණු පුටුවක ඔහු හිඳගත්තේය . මා වහාම සීයා අවදි කලෙමි . සීයා අවදිවී ඉස්තෝප්පුවට මා සමග පැමිණියේය . එහෙත් සුදු හැඳගත් පුද්ගලයා එහි නොවීය .

" ඇයි සීයේ මේ මම දැන් එයාට මෙතන වාඩිවෙන්න කියලනේ ගෙට ගියේ සීයා එක්ක එන්න "

" පුතාට හීනයක්වත් පෙනිලා වෙන්නැති හා හා දැන් ගිහින් නිදාගන්න "



මමද සීයාද නිවස තුලට හැරෙනවිට සෙබඩියක් කෑගසනු මට ඇසිනි . මිදුල දෙස බලන විට පිල් කළඹ හකුලාගත් මොණරෙකු හා සෙබඩියන් දෙදෙනෙකු මිදුලේ දක්නට ලැබිණි . මා කිසි දිනක මොනරුන් අපේ ගමේ ඉන්නවා දැක නැත . අපි උන් අසලට ගියෙමු . රජතුන් කට්ටුව සේ ඔවුහූ නොසැලී අපව පිළිගත්හ . සීයාද මමද උන් අසලට ගිය පසු දුටුවේ මොනරාගේ බෙල්ලේ විශාල නාගයෙකු එතී සිටින බවයි . එම නාගයා දරණය ටික ටික දිගහරිමින් මොනරාගේ බෙල්ලෙන් ඉවත්වනවිට අප දුටුවේ අපගේ නැතිවූ අගනා වස්තුවය .

නාගයා අපගේ නැතිවුණු පුස්කොලපොත මොනරාගේ බෙල්ලට තබා එතී ඇති අතර ඔවුන් අපවෙත ඇවිත් තිබෙන්නේ එය උරුමක්කරුවන් හට භාර දීමටය . සීයා දන බිම ඔබා මොණරාට වඳිමින් පුස්කොලපොත දෑතින් ගත්තේය . සීයා ආකාසට්ටාච භුම්මට්ටා ගාථාව කියා දෙවියන්ට පින් දුන්නේය . මොනරා සහ සෙබඩියන් දෙදෙනා මිදුල අයිනේ වදුලට වැදී අතුරුදන් විය . නාගයාද ඔවුන් පසුපස ගමන් කළේය .

අපට අපගේ පොත ලැබිණ . එය කියා නිමකළ නොහැකි සතුටක් ගෙන දෙන්නට විය . සීයාද මමද  මොනරුන් ගැන කථිකා කරන්නට පෙළඹුනේ නැත . ඒත් ඒ කවුදැයි කියා අපට නිගමනය කරගත හැකිවිණි .



මාසයක් යන්නට මත්තෙන් සීයා නිවසේ සියල්ලෝම සමග කතරගම දේවාලයට වන්දනා ගමනක ගියේය . එහිදී සීයා දෙවියන් වෙනුවෙන් කතරගම දේවාලයට පිත්තල පහන් දෙකක් පූජා කළේය . දේවාලයේ සිට එන අතරමගදී පොත සොරකම් කල කරත්ත කරුගේ පියා අපට මුණගැසිනි . සීයා ඔහු සමග කතාබහ කර පුතා ගැන තොරතුරු විමසීය .

" අනේ ගුරුන්නාන්සේ පුතා වලව්වේ ඉඳලා ගෙදර එනගමන් අතරමග වැටිලා ඉඳලා තියෙනවා . පස්සේ ගමේ කෙනෙක් දැකලා වෙද ගෙදරට අරගෙන ගියාම තමයි කියල තියෙන්නේ නයෙක් ගහලා කියලා . කකුලේ දල පාරවල් තිබුණා . නයි විස බස්සන්න බැරුව සති දෙකක් විතර සිහි නැතුව ඉඳලා යන්තම් සිහිය ආවා . ඒත් දැන් පුතාට ඇවිදින්න බෑ . නයා කාපු කකුල පණ නෑ . පස්සේ තමයි පුතා අපිට කිව්වේ උන්දා කරපු විනාසය .

අපි පුතා වැටිච්ච තැන පොත හෙව්වා . ඒත් හොයාගන්න බැරි උනා . ගුරුන්නාන්සේට මූණ දෙන්න බැරි කමටයි වලව්වට ආවේ නැත්තේ . අපේ එකා උනත් මොකද ගුරුන්නාන්සේ ඔය ඌට දෙවියෝ දඬුවම් දීලා තියෙන්නේ මේක කතරගම දෙවියන්ගේ අඩවිය වෙච්චිකොට "


තවත් කතාවකින් හමුවෙමු .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

( කතාවට කලින් මේක ප්ලේ කරන්න ) මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය  19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු...

හිමවතේ ඇත් සොහොනට පියමැන්නෙමු ( 3 කොටස )




මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය
19 වන සියවස මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි.

( කථාවට කලින් මේක ප්ලේ කරන්න )





පසුගිය කොටසෙන් 

" අලින්ට මිනිස්සුන්ගේ ඉව ඉක්මනට දැනෙනවා කියනවා නේද ? "

" ඒකට මම කරා හොඳ වැඩක් . මහත්තයටනම් කැත හිතෙයිද දන්නේ නෑ . මම වැඩි හරියක්ම ඔතනට අලි එන වෙලාවට , ඇඟේ අලිබෙටි ගාගෙන තමයි හිටියේ "

එය ඇසීමත් සමගම මට මහත් අප්‍රසන්න හැගීමක් ඇති වුවද අලිබලන්නා වෙත එය නොපෙන්වා සිටීමට මා වගබලාගත්තෙමි .

" අලි බෙටිවල මහත්තයෝ හිතන තරම් මහලොකු කැතක් අපිටනම් නෑ . අපි අතින් අරන් තමයි අලිබෙටි අස් කරන්නෙත් "

" ඉතින් මාමා කෑවේ බිව්වේ ? "

" ඒ කාලෙම කෑවේ ගස්වල ගෙඩි ජාති තමයි .සුදු අලියෙක් බලන්න තිබ්බ උවමනාව නිසා මට එක දුකක් කියලා දැනුනේ නෑ "

" ඉතින් කියන්නකෝ මාමට සුදු අලියෙක් හම්බුනාද ? " 

අද එතැන් සිට 

" සුදු අලියෙක් නෙවෙයි මහත්තයෝ . මට හම්බුණා සුදු ඇතෙක් . හැබැයි සුදුම සුදු පාට නෙවෙයි . රෝස පාටට හුරු සුදු පාටක් තිබුණේ ඒ ඇතාගේ . දල දෙකත් හරිම දිගයි . ඇතින්නියෝ කීපදෙනෙක්ම පිරිවරාගෙන ඉන්නවා දැක්කා "

" ඉතින් මාමා ඒ ඇතා කිට්ටුවට ගියේ නැද්ද ? "

" නැහැ . සමන් දෙවියන්ට අයිති දේවල් අපිට අල්ලන්න තහංචියි මහත්තයෝ . සමන් දෙවියන්ගේ අඩවියේ ඉන්නේ සමන් දෙවියන්ගේ වාහනය විදියට වැඩ කරන අලි ඇත්තු . ඒ නිසා උන්ට වග කියන්න අපිට තහංචියි මහත්තයෝ . ඇත් සොහොනේ වැටිලා තිබුණ ඇත් දල ගොඩක් තිබුණා . ගජමුතු ඇට පවා කීප පලකම තිබුණා දැක්කා . ඒත් මම ඒ එකක්වත් ගත්තේ නැහැ . සමන් දෙවියන්ගේ අඩවියට මම ඇතුළු උනේ මහත්තයෝ සුදු අලියෙක් බලන්න ඕන කියලා හිතාගෙන . ඒ මොක උනත් සල්ලි වලට වඩා අපිට දෙවියන්ගේ පිහිට වටිනවා මහත්තයෝ . ඒ නිසාම මම මුකුත්ම ගන්නේ නැතුව අලි ඇත්තු එහෙට මෙහෙට වෙනකල් ඉඳලා එන්න ආවා "

" මාමා ඊට පස්සෙද මෙහේ වැඩට ආවේ ? "

" ඔව් . මට ආරංචියක් ආවා මෙහේ අලි බලන්න කෙනෙක් හොයනවා කියලා . පස්සේ මම මෙහෙට ආවා . මෙහෙ අලි බලන්න උන්න මහ උන්දා අලියෙක් ගහලා මැරුණට පස්සේ මම මෙහෙ අලි බලන උන්ගේ මහ එකා උනා "

මේ කතාබහ අතරතුර සීයා මෙම භාරදූර කාර්යය සඳහා අවශ්‍ය දේවල් සූදානම් කරගෙන ඒමට වලව්වෙන් පිටත්වී ගියේය . පැය කීපයකට පසුව සීයා නැවත වලව්වට පැමිණියේය . හෙතෙම සුදු රෙද්දක ඔතාගෙන රැගෙන ආවේ තරමක විශාල පුහුල් ගෙඩියකි . එම පුහුල් ගෙඩිය අළු වලින් වැසී සුදු පැහ ගැන්වී තිබිණි . මා එය අල්ලන්නට තැත් කල අවස්ථාවේ සීයා එය වලක්වන ලදී .

" හා හා පුතේ ඕක අල්ලන්න එපා දැන්මම . ඔයාට වැඩක් තියෙනවා කරන්න . නාලා පිරිසිදුවෙලා එන්නකෝ ගිහින් , මම ඒ මොකක්ද කියලා කියන්න "

" මම නාන්න යන්න තමයි හැදුවේ සීයේ . මම වලව්වේ වටේ ඇවිදලා බැලුවා මොනවද තියෙන්නේ කියලා මේ පැත්තේ . තව අර අලි බලන කෙනා එක්ක කතා කළා ඇත් සොහොන තියෙන තැන කොහොමද හොයාගත්තේ කියලා දැනගන්න . සීයා නෑවද ? "

" ඔව් පුතේ මම නාලා තමයි ගියේ . පුතා නාලා එන්නකෝ . තියෙනවා වැඩක් කරන්න මේ පුහුල් ගෙඩිය ගෙනියන්න කලින් "

මම එතැනින් නික්ම නාන්නට ගියෙමි . මම නෑමෙන් පසුව නැවත සීයා හමුවට පැමිණියෙමි .

" සීයේ මම නාලා ඉවරයි "

" එහෙනම් ඔය ඇඳුම් මාරු කරගෙන සුදු සරමක් ඇඳගෙන එන්න . මේ පුහුල් ගෙඩියට පුතාට කියලා රූපයක් අන්දවා ගන්න ඕන . රාක්ෂයෙක්ගේ රූපයක් . පුතාට මතකද ගජදල රාක්ෂයාගේ රූපය . මම දවසක් පොතක තිබිලා පුතාට පෙන්නුවා කියලා මට මතකයි . අන්න ඒ රූපය මෙන්න මේ පුහුලේ අඳින්න ඕන උල් කරපු ඉරටුවකින් "

මම සුදු ඇඳුමින් සැරසී එනවිට සීයා , වලව්වේ සාලයේ පැදුරක් එලා ඒමත සුදු රෙද්දක් දමා සුදු රෙද්ද මත මෙම පුහුල් ගෙඩිය තබා බලාගෙන සිටියේය . ගජදල රාක්ෂයා යනු රාක්ෂයින්ගෙන් බලසම්පන්න රාක්ෂයෙකි . හෙතෙම ගුරුකම් වලට ගෙන්නනු ලබන්නේ විශේෂ අවස්ථා වලදී පමණි . ඒ එම රාක්ෂයා රාක්ෂ වර්ගයාගෙන් ඉතාම දරුණු රාක්ෂයෙකු වන නිසාවෙනි .

එක් දිනෙක මමද ගජදල රාක්ෂයා ගුරුකමක් සඳහා කැඳවීමි . රූපයෙන් පෙනෙන්නට ආවේ නැතිවූවද ගජදල රාක්ෂයා හක්ගෙඩියකට ආවේශ කරවාගත්පසු අපට අවශ්‍ය සමහර කාර්යයන් ඔහු ලවා කරගත හැක . මෙම රාක්ෂයා ආවේශ වූ හක්ගෙඩිය අවශ්‍ය තැනකට යැවීමටද හැකියාව තිබේ .ඒ කෙසේ වෙතත් අවශ්‍ය වෙලාවට එන රාක්ෂයා අනවශ්‍ය වෙලාවට පිටත් කර හැරියේ නැතිනම් රඟමඩලට ආරාධනා කරන ඇදුරාගේ ජීවිතය අවදානමකට පත්වන බව මම සීයාගෙන් අසා තිබේ .

" හා එහෙනම් මෙන්න ඉරටුව . මේ පුහුල් ගෙඩියේ අඳින්න ඕන රාක්ෂයාගේ රූපය "

මම කෙමෙන් කෙමෙන් හැඩ ගන්වමින් ගජදල රාක්ෂයාගේ රූපය පුහුලේ සටහන් කලෙමි . මෙම රූපය ඇඳීමෙන් පසුව පුහුල ජීවම් කල යුතුය .


" සීයේ දැන් පුහුල් ගෙඩිය ජීවම් කරන්නේ කොහොමද ? "

" ඒක පුතේ මෙතන කරන්නේ නැහැ . අපි එකට තමයි ඇත් සොහොනක් හොයාගෙන යන්නේ . ඇත් සොහොනක ඉඳගෙන තමයි පුහුල් ගෙඩිය ජීවම් කරන්න ඕන . ගජදල රාක්ෂයා වගේම මේ පුහුලට බන්ධනය කරගෙන අරන් එන්න ඕන මැරිච්ච ඇතෙකුගේ ආත්මයක් . ඒක තමයි අපි ඇත් සොහොනට යන්න ඕන වෙන්නේ "

" දැන් මටනම් ඇත් සොහොනට යන්න බයයි වගේ සීයේ "

" බයවෙන්න කාරී නෑ . මම ඉන්නවනේ . ශ්‍රී පාද අඩවියේ වලස්සු දිවියෝ එහෙම ඉන්නවා කියලා කියනවා . ඒත් බයවෙන්න උවමනා කරන්නේ නැහැ . ඒවට මන්තර තියෙනවා . ඒ නැතත් සමන් දෙවි හාමුදුරුවෝ අපිව ආරක්ෂා කරනවා කියලා මට විශ්වාසයි "

කතාවෙන් කතාවෙන් මම රාක්ෂ රූපය පුහුලේ ඇඳ අවසන් කලෙමි . එය සිතු තරම් රුදුරු පෙනුමක් නොගත් නිසා මම දල දෙක තවත් දික් කලෙමි . ඉන්පසුව රාක්ෂයාගේ රුදුරු පෙනුම මනාව එම රූපය හරහා දෘශ්‍යමාන විය . දැන් ඉතිරිව ඇත්තේ පුහුල ජීවම් කිරීම පමිණි . මෙය ජීවම් කිරීමට අවශ්‍ය සියලු කළමණා ද්‍රව්‍ය සීයා විසින් වලව්වේ ප්‍රධානියා වෙත දන්වා පිළියෙළ කළේය .





එදින රාත්‍රියේ මා නින්දට ගියේ හෙට දින අප කරන්නට මුලපුරනු ලබන වික්‍රමය පිළිබඳ මනඃකල්පිත චිත්‍රයක් මවාගැනීමෙනි . මන්තර කියා යකුන් ගෙන්වා වින බන්ධන කැපීම සීයාටද මටද හුරුපුරුදු දෙයකි . නමුත් මෙවන් සද්දන්ත අලියෙකුගේ දොස් දුරු කිරීමට මෙවන් ගුරුකමක් කරනු ලබන ප්‍රථම අවස්ථාව මෙය විය . එබැවින් මා එය කෙසේ වන්නේද කියලා බලාපොරොත්තුවක් පමණක් හිතේ පැලපදියම් කරවාගෙන දෑස් ගුලිකරවා නිදාගත්තෙමි .

පසුවදා උදෑසනම මමත් සීයාත් වලව්වේ ප්‍රධාන අලි බලන්නාත් වලව්වේ කරත්තයකින් ශ්‍රී පාදස්ථානය කරා ගමන් කිරීම ආරම්භ කලෙමි . සෙමෙන් සෙමෙන් ගමන් කල කරත්තය පලාබත්ගල පුරාණ රජමහා විහාරය අසලට පැමිණීමට සැලකියයුතු කාලයක් ගතවිය . පලාබත්ගල රජමහා විහාරයේ , විහාර භූමියේ කරත්තය ගාල් කරවා මමත් සීයාත් ප්‍රධාන අලි බලන්නාත් ශ්‍රී පාද කන්ද තරණය කිරීම ආරම්භ කලෙමු .

" පුතාලා ඉස්සර වෙන්න "

කියා අපව ඉස්සර කරවූ සීයා අප පිටුපසින් මන්තර මතුරමින් ආවේය . ඒ මතුරන්නේ දිවියන් වලසුන් සහ සද්දන්ත අලි ඇතුන් පන්නා දමන මන්තර පෙළකි . සීයා මුළු ගමන් මග පුරාවටම මතුරන ලද්දේ මෙම මන්තර පෙළය . සමහර අවස්ථා වලදී සීයා ගස්වල කොළ අතු කඩා එල්ලමින් මන්තර මැතිරුවේය . අවසානයේ ධර්මරාජගල අසලට පැමිණි පසු වලව්වේ ප්‍රධාන අලි බලන්නා තම හඬ අවදි කළේය .

" ගුරුන්නාන්සේ , අපිට මෙතනින් තමයි කැලේ ඇතුලට යන්න වෙන්නේ . නයි පොළොන්ගු පිඹුරෝ එහෙම ඉන්නවා මේ කැලේ . ඒ නිසා කල්පනාවෙන් අඩිය තියාගෙන එන්න ඕන "

පසුව සීයා මගේත් අලි බලන්නාගේත් කකුල් වලට කොළ අත්තකින් මතුරා පවන් සලන ලදී . එසේ කරන්නේ නයි පොළොගුන් වැනි සතුන්ගෙන් ආරක්ෂා වීමටය .  එම මන්තර වලින් මැතිරු පසු සර්පයින් ලංවන්නේ නැති බව මම පුස්කොල පොත් කීපයකම තිබී ඉගෙන ගෙන සිටියෙමි .

වනාන්තරය අඳුරුය . සීයාද මමද අලි බලන්නාගේ පසුපසින් ගමන් කරමින් තව තවත් මහා ඝන වනාන්තරය තුලට පිවිසියෙමු . රැහැයියන්ගේ හඬ ඇතිකරනු ලබන බියජනක හඬ හමුවේ මගේ ශරීරය කිලිපොලා ගියේය . සීයා හට කිසිඳු හෝ අමුත්තක් ඇතිබවක් පෙනුනේ නැතත් මෙම ගමන මාගේ හදවත තරමක් සසල කරවන ගමනක් වීය .

අමනුස්සයින් පිළිබඳව මම හරියාකාරව දනිමි . ශාස්ත්‍රානුකූලව ඔවුන් ගෙන්වීමටත් අවශ්‍ය වැඩ කරවාගෙන නැවත යැවීමටත් මම හොඳින් දනිමි . එබැවින් මොන යකෙකු මා ඉදිරියට පැමිණියද මා මෙසේ සසල වී නැත . අද දින මා මේ ගමන් කරන්නේ අලි ඇතුන් දිවි වග වලසුන් ගහන මහා ඝන වනාන්තරයකය . ඒ නැතත් මෙම මාවත පිළිබඳව සීයා හෝ මම හෝ හරියාකාරව දන්නේ නැත . එබැවින් පැහැදිලි අවසාන අරමුණක් තිබුණද අප මේ ගමන් කරන ලද්දේ අපැහැදිලි මාවතකය .


" ග්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර් ග්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්  "

" ගුරුන්නාන්සේ ඔන්න ඇහෙනවා නේද ? . දිවියෙක් වගේ . පොඩ්ඩක් මේ ගල් කුලට මුවා වෙලා බලන්න අර ඈත තියෙන පඳුර ළඟ හෙලවෙනවා වගේ පේනවා "

අලි බලන්නා සෙමෙන් කොඳුරා කීවේය . සැබවින්ම ඒ දිවියෙක්ය . නමුත් ඌ විශාල දිවියෙකු නොවේ . නමුත් ගිනි පුලිඟුවත් , සාමණේර නමත් , නයි පැටියාත් මෙන් දිවියාද කුඩා යයි සිතා සුළුකොට තැකීම නුවණට හුරු සතෙකු නොවේ . සීයා වැලි අහුරක් ගෙන මතුරන්නට විය . සෙමෙන් මතුරන මන්තරය වුවද දිවියාට ඇසෙන්නට ඇත . ඒ නිසාවෙන් දිවියා අපව ඉලක්ක කරගත් බව අපට පෙනිණි . දිවියා කෙමෙන් කෙමෙන් දැන් අප ඉන්නා දෙසට එන වේගය වැඩි කරයි .

සීයා එකෙනෙහිම මතුරන ලද වැලි අහුර දිවියා වෙතට වීසි කරන ලදී . වැලි අහුර වැටෙත්ම දිවියා තමා ආ මග වෙනස් කර වනය තුල සැඟවී ගියේය .පරිසරය තරම් වනාන්තරය තුල ජීවත් වන අය සුන්දර නැත . එබැවින් අප ගමන් කලේ නිහඬවමය . ඒ වනාන්තරය තුල නිහඬව ගමන් කිරීම ඇඟට ගුණ නිසාවෙනි . පැය භාගයක් පමණ ගමන් කල පසු වලව්වේ අලි බලන්නා නැවත අප ඇමතීය .

" මෙන්න මේ ඇලෙන් එහා තමයි ගුරුන්නාන්සේ ඇත් සොහොන තියෙන්නේ "

" සමන් දෙවියන්ගේ පිහිටයි එහෙනම් . අපි කන්න ගෙනාපු දේවල් සප්පායම්වෙලා අපේ රාජකාරියට සූදානම් වෙමු එහෙනම් "

සීයාට මෙන්ම මමද සිටියේ බඩගින්නේය . අප ගෙනෙන ලද කෑම බීම වලින් කුසපුරවාගත් අප ,  ගජදල රාක්ෂයා ඇතුළු ඇත් සොහොනට අරක්ගත් සියලු යක්ෂ රාක්ෂ සේනාව කළඹවන ඒ මහඟු රාජකාරියට මුල පිරීය . අප විසින් ගෙනෙන ලද පුහුල් ගෙඩිය තිබුණේ මා කරේ හොවාගත් මල්ලෙහිය . මම එය ගලක් මත ප්‍රවේසමෙන් තැබීමි . සීයා ඒ අසල සිට කට්ටකුමන්ජල් කුඩු මුල අතට රැගෙන පළමුව සමන් දෙවියන්ට පින්දෙන ගාථාව සජ්ජායනා කළේය .






සම්බුද්ද පාද වරලාංජන සොභිතස්මින්
වාසෝ සමන්ත ගිරි මුද්දනිදේව රාජා
පුඤ්ඤාණු මෝදිය ඉදං සුමනාභිදානෝ
පාලේතු මං සතත සාත හිතා වහන්තෝ

අනතුරුව සීයා කෙමෙන් කෙමෙන් මන්තර පුරන්නට ආරම්භ කළේය . මේ මන්තර පුරන්නේ කට්ටකුමන්ජල් ජීවම් කිරීමටය . ඒ අතරතුර මමද අලිබලන්නාද එක්ව ගිනිගොඩක් ගසා අප විසින් ගෙනෙන ලද පොල්කටු කීපය අඟුරු බවට පත්කිරීමේ රාජකාරිය ආරම්භ කළෙමු . පැය භාගයක් පමණ වෙලාවක් මන්තර මතුරමින් සිටි සීයා අපව ඇමතීය .

" හා එහෙනම් යමු සොහොන මැද හරියට "

ගිනියම් නොකරන ලද පොල් කටුවකට ගිනිගෙන දිලිසෙන අඟුරු පුරවාගත් අලිබලන්නාත් , පුහුල තුරුළුකරගත් මමත් කට්ටකුමන්ජල් අතින්ගත් සීයාත් ඇල පාරෙන් එගොඩවී එදා මෙදාතුර ශ්‍රී පාද අඩවියේ පහල වූ අලි ඇතුන්ගේ එම පූජනීය ඇත් සොහොනට පා තැබීමු .

" පුතා පුහුල මතුරන්න . මදාරා සුරය දාගෙන නේද ඉන්නේ ? "

" ඔව් සීයේ "

කියමින් මම මගෙ පපුව මත අත තබා කමිසය ඇතුලෙන් අතට හසුවන ගජමදාරා කැබැල්ල ස්පර්ශ කලෙමි . පසුව මම බිම දිගාවී පුහුල් ගෙඩිය පපුව මත තබා ගත්තෙමි . සීයා කට්ටකුමන්ජල් අහුරක් ගෙන අඟුරු සහිත පොල්කටුවට දමා දුම් ගස්සා ඉන්පසුව එම පොල් කටුව මාගේ හිස අසලට වන්නට තැබුවේය . පසුව සීයා මාගේ හිස අතගා

" පටන් ගන්න පුතේ " කියා කීවේය . කනත්තක දපා ඒ මත සමයං කරමින් පුහුලක් පපුවමත තබාගෙන මන්තර කීම තරමක් අසීරු කාර්යයකි . ඒ මක් නිසාදයත් පුහුලේ බර එකහෙලාම දැනෙන්නේ මාගේ පපුවට වීමයි . එහෙත් කට්ටකුමන්ජල් දුම්වලින් ආ සුවඳින් මාහට අමුතුම පණක් ලැබිණි . මා සිටින්නේ අලි ඇතුන් දිවි වග වලසුන් පිරිවරා සිටින මහා ඝන වනාන්තරයක බව මා හට අමතක විය . මම හැකි තරම් වීරිය යොදා ගජදල රාක්ෂයා ගෙන්නවීමට මන්තර පුරන්නට වීමි .



................................. ඔං නමෝ ගජන්ත දේසේ ගජ රීරි නුවර ගජරීරී කෝවිලේ වාසස්ථානය කරන වඳමල් සැටකෙළක් බිසෝවරුන් සැම කෙලි ගන්නවා දැක වඳ දල රාක්ෂ බිසවුන් වහන්සේගේ කුසය පලාගෙන උපන් සිද්ද ගජදල රාක්ෂ දේවතාවා රීරි දෝ එදා රීරි විලේ රීරි ඔරුවේ සැඟවුණු තැනේදී සමනල සමන් දෙවියන් වහන්සේ දිවසින් දැක මොහු ගෙන්නවා බිලි පුළුටු කැපකර දෙන්නෙමයි කියා දකුණු අතින් රන් කඩුවක් ගෙන වම් අතින් කීල පන්දමක් ගෙන  රීරි අස්නක් සරසා අකල් ප්‍රාණ අලි ඇතුන් බිලි ආරක්ෂාවට ගෙන ඔන් කඩී වින්ද කල මේ රේස් පොඩියෝ රීරි යාළුවා ගජදල රාක්ෂ දේවතාවා ගුරු වානේරුම් කියා මතුරා හඬ ගසූ තැනේදී සිද්ද ගජදල රාක්ෂයා රීරිවිලේ බැස ඉස්නානය කරවා සමනල සමන් දෙවියන්ගේ දෙපතුල් ළඟ වැඳ වැටී සමන් දෙවියන් දුන් බිලි මොර්තු කරගත් ආනුභාවයෙන් අදත් මාගේ මෙරඟමඩලට දිෂ්ටි ලා වරෙන්........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ ඔන් වෙසමුණි රජ්ජුරුවන්ගෙන් වරම් ගත් සිද්ද ගජදල රාක්ෂයා යක්ෂණියන් පිරිවරා සැටකෙළක් ගජුන් පිරිවරා අවමංගල්ලේ මලකදේ සේමන් ගන්න මා කී තැන බලා වර වර සිද්ද ගජදල රාක්ෂයා වර වර එස්වාහඃ ..... රීරි විල කළඹා වරෙන් අට කොනෙන් වා සොළොස් කොනෙන් වා ආතාල දිෂ්ටියෙන් වා පාතාල දිෂ්ටියෙන් වා අඩි අඩි පුඩි පුඩි වාවා මා කී තැනට නාවොත් ඉන් තැන ගිනි කරන් සිටි තැන ගිනි කරන් ගිනි කුරුම්බරයා මාගේ හඬ අසා සිද්ද ගජදල රාක්ෂයා නවලක්‍ෂ හැත්තෑ අටදහසක් අලි ඇතුන්ගේ දිෂ්ටි පිරිවරා වරෙන් වර වර එස්වාහඃ මම හඬ ගැසූ හඬට නාවොන් බිල්ල කෙලගන්න සමනල සමන් දෙවියන් අනින් ගුරුන් දකින්න වරෙන් ස්වාමියානේ ගුරුවා ලංකරේ එප්පේයුම් ඕන් රීන් සිද්ද ගජදල දේවතාවා මාගේ රන් පුහුලට දිෂ්ටි ලා වර වර එස්වාහඃ ...............................

මන්තර පිළිවෙලින් මතුරත්ම දිෂ්ටිය මගේ ඇඟට ආවේස වී මාගේ හඬ තව තවත් වර්ධනය විය . ඒ නිසාම මාගේ සිහිය තුරන් වී ඇත . සීයා පැවසු අන්දමට මේ අවස්ථාවේ අලි ඇතුන් කීපදෙනෙකුම ඇත් සොහොන වටා කැරකෙන්නට වී තිබේ . මා මතුරන මන්තර අනුව එය සිදුවීමට ඉඩ තිබේ . ගජදල රාක්ෂයා අලි ඇතුන් පිරිවරා එන්නට ඇත . එක් අවස්ථාවකදී සද්දන්ත ඇතෙකු ක්‍රම ක්‍රමයෙන් මා සිටින ස්ථානයට පැමිණ තිබේ . හෙතෙම නවත්තන්නට අලිබලන්නාද සීයාද නොයෙක් ක්‍රියා කලද ඒවා සියල්ල ව්‍යර්ථ වීමෙන් පසුව ඔවුන් ක්‍රම ක්‍රමයෙන් මාගෙන් පිටුපසට වී ඇත .

ඇතා මා අසලට පැමිණි මොහොතේ සීයා මහත් කම්පනයට පත්වූ බව සීයා පැවසුවේය . ඒ තමන්ගේ පූජනීය ඇත් සොහොන අපවිත්‍ර කිරීමේ වරදට එම ඇතා විසින් මා මරා දමන්නට ඇතැයි කියා සිතුනු නිසාවෙනි . නමුත් ඇතා මා අසලට පැමිණ මා මන්තර මතුරන පුහුලට තම හොඩය තබාගෙන සැලකියයුතු වෙලාවක් හිඳ එතැනින් ඉවත් වී ඇත . ඇතා ඉවත් වූ පසුව සොහොන වටා සිටි අනෙක් අලි ඇතුන්ද සොහොන සහිත භූමියෙන් ඉවත් වී යන්නට ගොස් ඇත . ඉන්පසුව මාගේ මන්තර හඬ නැවතී ඇත . ප්‍රකෘති සිහිය ලබාගැනීම සඳහා සීයා විසින් මතුරන ලද වතුර ස්වල්පයක් මාගේ මුහුණට ඉසීමෙන් පසුව මට සිහිය ආවේය .

" හරි පුතේ රාජකාරිය අහවරයි . මන්තර ටික හොඳට කියවුණා "

සීයා මාගේ ක්‍රියාව අගය කළේය . පසුව අප සියල්ල රැගෙන ඇත් සොහොනට සමුදී , ශ්‍රී පාද මාවත වෙත ගමන් කරන්නට වීමු . ගජදල දිෂ්ටියෙන් ප්‍රාණවත් වූ පුහුල මම තුරුළු කරගෙන සිටියෙමි . මේ ගමන අවසන් වීමට මත්තෙන් අපට වටිනා යමක් ලැබිණි . අලි බලන්නා එකවරම සීයා ඇමතීය .

" ගුරුන්නාන්සේ මේ මොකක්ද සුදු රෙද්දකින් ඔතලා තියෙන්නේ ? "

" මම ගෙනාව දේවල් නම් නෙවෙයි . අපි බලමු මොකක්ද කියලා "

" මටනම් බැහැ ගුරුන්නාන්සේ . ගුරුන්නාන්සේම බලන්න මොකක්ද කියලා . සමන් දෙවියන්ගේ අඩවියේ දේවල් අල්ලන්න මමනම් බයයි ඔන්න "

සීයා බිමට පහත්වී එය පරීක්ෂා කළේය . සුදු රෙද්දක ඔතා තිබුණේ රත්‍රන් වලින් නිමවන ලද ත්‍රී ශුලයකි , සීයා පසුව නැවත එය සුදු රෙද්දෙන්ම ඔතා අතට ගත්තේය . මේ මහ වනාන්තරයේ මෙවැන්නක් මතු වූයේ කෙසේද ? පිළිතුරක් රහිත පැනයකි . එය පිළිබඳව කිසිවෙකු ඉන් පසුව කතා කලේ නැත . ධර්මරාජගල අසලින් නැවත ශ්‍රී පාද මාවතට එළඹී අප තිදෙනා වහ වහා කන්දෙන් බැස පලාබත්ගල රජමහා විහාරයට ගියේය . විහාරයේ ගාල් කර තබන ලද කරත්තය සූදානම් කල කරත්ත කරුවා අපව රැගෙන ලහි ලහියේ වලව්ව බලා ගමන් කරන්නට විය .

මේ ගතවන්නේ ශ්‍රී පාද අවාරය නිසා පාරවල් පාලුවට ගොස් තිබිණි . එබැවින් අපගේ ගමන ඉක්මන් විය . දින දෙකක ක්‍රියාදාමයකට පසුව අප රත්නපුරයේ වලව්වට සම්ප්‍රාප්ත විය .





" හා බෙරගල ඇවිත් තියෙන්නේ . අද රෑටම මේ වැඩේ ඉවර කරන්න ඕන . බෙර තට්ටු කරන්නේ නැතිව මේ වැඩේ හරියන්නේ නැහැ . ඒ නිසා මම එන්න කියලා කිව්වේ "

වලව්වට පැමිණ සිටි බෙරගල මාමා ඇතුළු බෙරගසන අය අමතා සීයා කීවේය .

" ගුරුන්නාන්සේ මේ තමයි අර වෙඩි තියන්න පුළුවන් කෙනෙක් ඕන කිව්ව නිසා මම එක්ක ආව කෙනා . මෙයාට හොඳ ඉලක්කෙට වෙඩි තියන්න පුළුවන් "

" මෙහෙමයි වෙන්න ඕන . මේ ගුරුකම කරන ටිකටත් අලියා සිහි නැති කරන්න ඕන . සිහි නැතිවෙන අලියාගේ ඔලුවෙන් මම මේ පුහුල තියනවා . ගුරුකම කරලා ඉවරවෙන්නේ ඒ පුහුලට තියන වෙඩි පාරකින් . පුහුල කුඩුවෙලා යන්න වෙඩිල්ල තියන්නත් ඕන . හැබැයි එකක් "

සීයා දබරගිල්ල දිගුකර කීවේය .

" මේ සතාගේ ජීවිතේට අනතුරක් වෙන්න බැහැ . මොකද එහෙම උනොත් මේ වැඩ ඔක්කොම වතුරේ යන්න පුළුවන් "

ඉන්පසුව සීයා තම රාජකාරි එකින් එක කිරීමට පටන්ගත්තේය . සීයා ගෙන්නවාගත් සුදු නූල් බෝලය තුන්පට වන්නට සකසා එහි ගැට දමා ගැටවලට මන්තර කියා ගැට හිර කළේය . පසුව ගුරුකම කිරීමට අවශ්‍ය වෙඩිල්ල කෙටීමට පෙරාතුව මූනිස්සම් රැගෙන මූනිස්සම්ද මතුරන්නට විය . මාහට යමක් අමතක වී ඇත . එනම් මෙම වෙඩි බෙහෙත් මැතිරීම පිළිබඳව ඔබව දැනුවත් කිරීමය . සමහර ගුරුකම් වර්ග පසු කාලීනව නිර්මාණය වූ ඒවා වේ . මෙයද එවැන්නකි . තුවක්කු භාවිතය ලංකාවට හුරු වූ පසුව එම තුවක්කු වලින් වෙඩි තබා ගුරුකම් කරන්නටද පුරුදු පුහුණු විය . මෙයද එවැන්නකි .

පුහුල තුරුළු කරගත් මාහට වූයේ කොටි වලිගය අල්ලාගත් කෙනාට වූ අකරතැබ්බය ය . සීයාගේ අණ පරිදි පුහුල බිම තැබීම තහංචි විය . එබැවින් මා ගුරුකම කරන වේලාව දක්වාම පුහුල අතේ හොවාගෙන සිටියෙමි . අවශ්‍ය වෙටෙක එය සීයාට දී මා පිටත් වුවද මුළු කාලය පුරාවටම මම මෙම පුහුල අතේ හොවාගෙන සිටියෙමි . සවස් ජාමය පසුවී ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ගොම්මන් සමයම උදාවිය .

සීයාද මමද වලව්වේ අනෙක් සියල්ලෝද අලියා සිටින භූමිය කරා පියමැන්නෝය .

" බෙරගලලා මගෙ කිට්ටුවෙන් ඉන්න . මේ අලි බලන උන්නැහේ , එදා කළා වගේම අලියාගේ සිහිය නැති කරන්න ඕන "

එසැනින් ක්‍රියාත්මක වූ අලි බලන්නා හෙණ්ඩුවෙන් ඇන අලියාව සිහිසුන් කළේය . අලියා බිම ඇදගෙන වැටිණි . පසුව මෙතෙක් වෙලා තුරුල් කරගෙන හුන් පුහුල් ගෙඩිය අතට ගත් සීයා එය රැගෙන ගොස් අලියාගේ කන අසල වල ගැසී තිබෙන ප්‍රදේශයක් මත නොපෙරලෙන ලෙස තැබීය . ඉන්පසුව හෙතෙම තුන්පොට දමා සකසන ලද නූල් පන්දුව ගෙන පුහුල වටා ඔතා අලියාගේ ඇඟට වන්නට තරමක නූල් ප්‍රමාණයක් දමා අනිත් කොන ගෙනවුත් තුවක්කුවේ ගැටගසන ලදී .

" මම මතුරනවා . ඔය දරුවා පුහුලට තුවක්කුව මානගෙන ඉන්න ඕන . මම මතුරලා ඉවර වෙනකොටම වෙඩි තියපන් කියලා කියනවා . එතකොට අර පුහුල කුඩුවෙලා යන්න වෙඩිල්ල පත්තු කරන්න  . බෙරගලලා දිගටම බෙර ගහන්න . වෙඩි තිබ්බට පස්සේ නවත්තන්න "

කියමින් සීයා මතුරන්නට පටන් ගත්තේය . ඒත් සමගම බෙරගල මාමා ඇතුළු පිරිස හඬ ක්‍රමයෙන් වර්ධනය කරමින් පලාතම දෙවනත් වන ලෙස යක් බෙරයේ බිරාන්ත හඬ අවදි කළහ .


( මේක ප්ලේ කරගෙන කියවන්න )


...................... ඕන් ඊශ්වර මහීතාක්කු හෙන ගිනි උපුල්ලා අප්පා තාන්ගුනේ සරි ඊශ්වර තා වෙක්කුන් සූනියන් හැරී ඉගිල්ලී මරු තට්ටු නාඩේ වෙච්චා ලික්කන් සිද්ද ගජදල මරු දැපනේ හඃ .... ඔන් වාඩාවෙරි වා වෙක්කී කදිර සූනියන් හැරී ඉගිල්ලී මරු දැපනේ සිද්ද ගජදල මරු දැපනේ හඃ .... ඔන් මාකා ජාරිඹු මහිතා මුරිච්චි වෙච්චී බීතේ හයි ඔන් රාමා ගිනි කඩ වෙ වෙතංගු සූනියන් කදිර මාධානේ සිද්ද ගජදල මරු දැපනේ හඃ ...... ඔන් මරණ බිල්ල බලා සිද්ද ගජදල මරු දැපනේ හඃ . ඔන් සමන් දෙවියෝ ඇරිය විදුරු ගිනි ජල සැරේ අද මම අරින්නේ අදත් සත් පැයින් මෙපිට ලේ කෙලිය බලා සිද්ද ගජදල මරු දැපනේ හඃ ............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ ඔන් නමෝ බස්නාහිරට අධිපති වන්නාවූ කළුගල් මාන්කලානේ කළුගල් බණ්ඩාර පාත හාමුදුරුවන්ට මුරුතනට මස් නැත කියා අයිලේ දේවතාවට කී තැනේදී අයිලේ දේවතාවා එළ සපු ලීයෙන් අච්චුව කපා යකඩෙන් හත් වියතක් තුවක්කුව වාත්තු කරවා එම බස්නාහිර දෙවියන්නේ දෙස් කියා අදත් මගේ හෙන ගිනි වැලක්කුමක් අනයක් විනය නැතිය කියා බස්නාහිර දෙවියන්නේ මිණි කුකුළාට ඇරිය හෙනගිනි රාම වෙඩි සැරය එම කුකුලාගේ පපුව පලා හ්රදය පලා පිටවුනු ආනුභාවයෙන් අදත් මේ බන්දන කඩා පිපිරී හෙනගිනි වෙඩි ශරය පිපිරී යන්නට බස්නාහිර දෙවියන්නෙන් වරමී ....... ......................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................... අහස පොලව උපන් දවසේ උපන් අකුණු හෙන ගිනි දේවතාව හෙන අටක් අටකොන ඇරියේය ලෝ දැල් පුපුරවා ගිනි ගතීය පොලව පලා ගිනි ගතීය අහස පලා ගිනි ගතීය අනෝතප්ත විල දෙබෑ කර ආ හෙන ගිනි සැරේ මහකෙල නාගරාජයාගේ පෙන ගොබය පුපුරුවා රාවණාට ගොස් රාවණාගේ යගල් කෝවිලේ අණ යතුරු පුපුරුවා රාවණාගේ ඔටුණු මාලාව සුනු විසුනු කල ආනුභාවයෙන් මුදුන් මාල බිසවුන් වහන්සේගේ මුතු ගබඩාවට ගිනි ගත් ආනුභාවයෙන් පන්සියක් රුසිවරයෝ කල බන්දන කැඩී කැඩී පිපිරී පිපිරී පලයන් හෙනගිනි දේවතාව සිද්ද ගජදල දේවතාව රැගෙන බන්දන පුපුරුවගන පලයන් තොස්වාහඃ ................................ වෙඩි තියපන්..........

" ඩොන්............ "

බෙරහඬ අඩුවී ගියේය . සීයාට පෙරාතුව මම අලියා අසලට කිට්ටුවී පරීක්ෂා කලෙමි . පුහුල පුපුරා සුනු විසුනු වී ගොස් තිබිණි . ගුරුකම සම්පූර්ණ වී ඇත . දැන් අලියාට සිහිය එනතුරු බලා සිටිය යුතුය . වලව්වේ ප්‍රධානියාද අලියා අසලට පැමිණියේය . සීයා වතුර කලයක් රැගෙන එය අලියාගේ හිසට වත් කළේය .

" හා නැගිටපන් පුතා "





සීයා අලියාගේ හිස අතගා කීවේය . මදවේලාවක් යන විට අලියාගේ කනක් සෙලවිය . හොඩය සෙලවිය . සියල්ලෝම පිටුපසට විය . අලියා සෙමෙන් සෙමෙන් වාරු ගෙන නැගී සිට ඒ පැත්තටත් මේ පැත්තටත් වැනෙන්නට විය . මෙය අලියෙකුගේ සාමාන්‍ය පුරුද්දය . එය දුටු වලව්වේ ප්‍රධානියාගේ මුහුණේ සිනහවක් පහල විය . අලියාට සුවපත් වී ඇති බව අප දැනගත්තේ වලව්වේ ප්‍රධානියා විසින් මේ එම අලියාගේ සාමාන්‍ය ස්වභාවය යයි කියා අපහට පැවසීමෙන් පසුවය . අනතුරුව වලව්වේ ප්‍රධාන අලි බලන්නා අලියා අසලට කිට්ටු වී අලියාට විධාන කළේය .

" අලියා මෙහෙ දහඃ "

අලියා එවිය ඔහු දෙසට හැරිණි .

" අලියා හිද අලියා හිද "

එවිට අලියා නැවතත් බිම ඇලවිය . අලියාට සුවපත්වී ඇත . අලි බලන්නා අලියාගේ කකුල් දෙක පරීක්ෂා කළේය . හෙන්ඩුව ඇනීම නිසා වූ තුවාල නිසා අලියා වේදනාවට පත්වී ඇති බව හෙතෙම පැවසීය . අනතුරුව සියල්ලෝම වලව්ව වෙත පියමැන්නහ  . එදින රාත්‍රියේ අපහට වලව්වෙන් භෝජන සංග්‍රහයක් සූදානම් කර තිබිණි . ඒවා බුක්ති විදීමෙන් පසුව සියල්ලෝම නින්දට ගියහ .

පසුවදා උදෑසනම අප ගෙන ආ සියල්ල රැගෙන ගම රට බලා යන්නට සූදානම් විය .

" ගුරුන්නාන්සේ කලේ ලොකු උදව්වක් . නැත්නම් අද වෙනකොට මම මේ සතාට වෙඩි තියලා . ගුරුන්නාන්සේට කොහොම ස්තූති කරන්නද කියලා හිතාගන්න බැහැ . මෙන්න මගෙන් පොඩි තෑග්ගක් . මේ පඬුරු ටිකත් තියාගන්න ගුරුන්නාන්සේ "

" පඬුරු උවමනා කරන්නේ නැහැ මට . අපිට ඉතින් ගම රට ඉඩකඩම් වලින් ආදායම් තියෙනවා නෙව . මෙන්න මේ බෙරගහන ඇත්තන්ට පඬුරු බෙදලා දෙන්න . ඒ ඇත්තනුත් මේ වැඩේට මහන්සි උනා නෙව . අනික තමයි අර අලි බලන මහ උන්දැටත් මොනවා හරි තුටු පඬුරු දෙනවනම් හොඳයි . මට මේ ඇත් රූපය විතරක් දෙන්න . වලව්ව මතක් වෙන්න මම ඒක විතරක් මම ළඟ තියාගනනම් "

වලව්වේ ප්‍රධානියා දුන් කළුවර ලීයෙන් නිමවන ලද ඇත් රූපය සීයා අතට ගත්තේය .

" මේ අලියා සමන් දේවාලෙට එක්ක ගිහින් දෙවියන් වන්දවලා එක්ක එන්න . ඒක කොයිකටත් හොඳයි . එහෙනම් අපි ගිහින් එන්නම් . හැමෝටම සමන් දෙවියන්ගේ පිහිටයි "

බෙරගල මාමලා පැමිණ සිටියේ අපගේ වලව්වේ කරත්තයෙන්ය . පසුව අපද අපගේ වලව්වට යාම සඳහා පිටත්ව ගියේ බෙරගල මාමලා පැමිණි වලව්වේ කරත්තයෙනි .

මෙම ගමන මාහට කිසි දිනෙක අමතක වන්නේ නැත . අපගේ වලව්වේ බිත්තියේ සවිකර ඇති  සමන් දෙවියන්ගේ දේව රූපය අසල තැම්පත් කර තිබෙන දෙවියන් විසින් අපට තෑගී දුන් මෙම ත්‍රී ශුලය දකින වාරයක් පාසා මාගේ සිත පියමනින්නේ හිමවතේ පිහිටි එම ඇත් සොහොන දෙසටය .





                                            හිමවතේ ඇත් සොහොනට පියමැන්නෙමු මෙතෙකින් නිමි !

මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය 19 වන සියවස මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි. ( ක...

හිමවතේ ඇත් සොහොනට පියමැන්නෙමු ( 2 කොටස )



මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය
19 වන සියවස මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි.

පසුගිය කොටසින් ......

" මට පේන හැටියට අලියගේ ජීවිතේ ගන්න යක්ෂ බැල්ම වැටිලා තියෙන්නේ . මේ යකා එලවන්න මෙහෙම බෑ . ගුරුකමක් තියෙනවා . ඒත් ඒක කරන්න ඇත් සොහොනක් හොයාගෙන ගිහින් ඇත් සොහොනෙන් යක්ෂ දිශ්ටියක් බන්ධනය කරගෙන එන්න ඕන . මොකද කරන්නේ . යමු වලව්වට මේ ගැන කතා කරගන්න "

සීයා නැවත වලව්වට පැමිණ වලව්වේ ප්‍රධානියා සමග මේ පිළිබඳව වැඩිදුර සාකච්චා කළේය . පසුව ඇත් සොහොනක් සොයා යාමට තීරණය කළේය . නමුත් ඇත් සොහොනක් තිබෙන්නේ කුමන ප්‍රදේශයකද කියා අපට වැටහීමක් තිබුණේ නැත . වලව්වේ ප්‍රධාන අලි බලන්නා ඇත් සොහොනක් පිළිබඳව දන්නා බව පැවසීම නිසා එම මොහොතේ අපට සතුටට පත් වීමට හැකි විය .

ඇත් සොහොන පිහිටා තිබුණේ ශ්‍රීපාද කන්දේ මහා ඝන කැලයේය . එබැවින් ඇත්සොහොන සොයා යෑම තවත් වික්‍රමයක ආරම්භයක් විය .





අද එතැන් සිට ...........

ඇත්සොහොන සොයාගැනීම පිළිබඳව මාගේ සිතෙහි කිසිඳු හෝ පැහැදිලි අරමුණක් අධිරෝපණයවී තිබුනේ නැත . ඊට හේතුව මෙම ඇත් සොහොන පිළිබඳව තතු දත් පුද්ගලයා වූයේ මෙම වලව්වේ ප්‍රධාන අලිබලන්නා පමණක් වීම නිසා විය යුතු යැයි මම සිතමි . සැබවින්ම අලි ඇතුන් තමන් ජීවත් වන වනාන්තරයේ තම සම්පූරණ ජීවිත කාලය ගෙවා අවසන් කල පසු මිය ගියද , ඔවුන්ගේ ඇටසකිල්ලක් හෝ සොයාගැනීමට හැකියාවක් අපට ලැබෙන්නේ නැත .

එවැනි ඇටසැකිල්ලක් ඇසින් දුටු පුද්ගලයෙකු හෝ මාහට මෙතෙක් හමුවී නැත . අලි ඇතුන්ට තිබෙන්නේ තේජවන්ත මහේ ශාක්‍ය ජීවන පැවත්මක්ය . එබැවින් ඔවුන්ගේ අවසානයද එවැන්නක් විය යුතුයැයි මම අනුමාන කරමි .

සීයාද වලව්වේ ප්‍රධානියාද දිගින් දිගටම සාකච්චාකරන ලද්දේ ඇත්සොහොන වෙත යාමට කටයුතු සූදානම්කලයුත්තේ කෙසේද යන්න පිලිබඳවය . ඒ අතරතුර ඔවුන්ගේ එම සංවාද මණ්ඩපයෙන් මම හෙමින් සීරුවේ නික්ම වලව්ව වටා ඇවිදීම ආරම්භ කලෙමි .

මෙම වලව්ව සිංහල රජකාලේ සිට පැවත එන්නක් යයි සීයා මා හා පැවසුවද , එහි ඇති ගෘහ නිර්මාණ ලක්ෂණ අනුව එය ලන්දේසි පාලන සමයට අයත් එකක් බව මම නිගමනය කලෙමි . නමුත් එම නිගමනය මත මා කෙතෙක් දුරට නිවැරදිදැයි මම නොදනිමි .

වලව්වේ සියලුම බිත්ති කබොක් ගල් වලින් බඳිනලද බිත්ති බව , වලව්වේ පිටුපස ප්‍රදේශයේ ඇවිදින විට දැකගත හැකිවිය . ලැටිස් ගසන ලද ඉදිරිපස ඉස්තෝප්පුව සහ සාලයට පිවිසෙන ස්ථානය අවට ඉදිකිරීම් , අමතර ලී කැටයම්ද එකතු කිරීමෙන් තවත් අලංකාර කර තිබිණි . සාලයේ තබා තිබුණු පිත්තල පහන් සහ මල්පෝච්චි කාලයක් තිස්සේ ඔප නොදැමීම හේතුවෙන් දිස්නය දීමෙන් වැළකී සිටියේය . නමුත් ඒවායේ තේජවන්ත ලීලාවේ අඩුවක් නම් නොවීය .

වලව්වේ මැද මිදුල් කීපයකි . ඉන් එක් මැද මිදුලක අලංකාර මල් වවා තිබිණි . තවත් මැද මිදුලක සිහින් වැලි අතුරා තිබුණද එහි වෙනත් කිසිවක් තිබුනේ නැත . එය වලව්වේ කුඹුරු වලින් ගෙනෙන වී වේලන මාගල් එළනු ලබන මැද මිදුලක් විය යුතය . තවත් මැද මිදුලක පොකුණක් නිමවා තිබිණි . එය දෙකොනෙන් වෘතාකාර වන අතර මැදින් දිගටි හැඩයක් ගත්තේය .

එහි මසුන් ඇතියි කියා මම සැක කලෙමි . නමුත් එහි මසුන් සිටියේ නැත . නෙලුම් මල් පමණක් එහි සිටුවා තිබිණි . වැසි ජලය එකතුවන ලෙසත් වැඩි වතුර ඉන් ඉවත් වන ලෙසත් එහි පිටත බැම්ම මනාව ආනත කර තිබූ අතර වැඩි ජලය ඉවත්වන්නට සාදා තිබුණු කවුළුව ආරම්භ වූයේ කළු ගලින් නිමවන ලද කටකින්ය . එයින් ඇරඹෙන නලයක් මගින් ජලය පිටවීම සකසා තිබිණි . අපගේ වලව්වේ නැති මෙම අංගය මාගේ වඩාත් සිත්ගත් අංගයක් විය .

වලව්වේ මුළුතැන්ගෙය තරමක් විශාල මුළුතැන් ගෙයක්ය . එහි චිමිනිය බැඳ තිබිණි . පැත්තකින් ලෙලිගැසූ පොල් ගොඩක් තිබිණි . ඊට අමතරව මුළුතැන් ගෙයකට අවශ්‍ය ගල් වංගෙඩියක් මෝල් ගස් දෙකක් හිරමන කැති මන්න පිහි ආදියෙන් එම මුළුතැන්ගෙය පරිපූර්ණය . කුස්සියේ වැඩ කිරීමට මැදිවයස ඉක්මවා ගිය කාන්තාවක් හා තවත් මෙහෙකරුවෙකු සැදී පැහැදී සිටියහ .

වලව්වේ මා සිත්ගත් තවත් වැදගත් අංගයක් වූයේ වී කොටනගෙය තුල බිම වූ වී කොටන ගලයි . එය වෘතාකාර තැටියක් මෙන් නිමවා තිබිණි . අපගේ වලව්වේ වූ වී කොටන ගල හරි හතරැස් ගලකි . එබැවින් වෘත්තාකාර වීකොටන ගලක් මා දුටුවේ පළමු වතාවටය .

" පුංචි මහත්තයා වලව්වේ වටේ ඇවිදිනවා වගේ "

වීකොටන ගෙය අසලදී මා අමතන ලද්දේ තෙගිරිස් විසිනි . හෙතෙම වලව්වේ සේවය කරන ශාන්ත පෙනුමක් සහිත පුද්ගලයෙකි .

" ඔව් මාමේ . මම ටිකක්වලව්වේ ඇවිදලා බැලුවා මේ පැත්තේ කොහොමද කියලා .මම කැමතියි මේ වගේ පරණ දේවල් දැකබලා ගන්න . මේ වීකොටන ගල හරිම අපූරුයි . මම මේ වගේ වීකොටන ගලක් දැක්කේ අදමයි "

" පුංචි මහත්තයා ගුරුන්නාන්සෙගේ කවුරු වෙනවා කියලද කිව්වේ ? "

" ඒ අපේ සීයා " මම සිනහ මුසු මුහුණින් පැවසුවෙමි .

" ආ මේ ගුරුන්නාන්සෙගේ මුණුබුරා "

එයටද පිළිතුරු වශයෙන් මා සිනහසුනා මිස කිසිවක් පැවසුවේ නැත .

" මාමේ , මේ වලව්වේ තව කවුද ඉන්නේ ? "

" වලව්වේ හාමුදුරුවෝ ඉන්නවා . තව කුමාරිහාමියි එයාලගේ දරුවෝ දෙන්නයි ඉන්නවා . එක්කෙනෙක් පුතා . අනිත් කෙනා දුව . පොඩි අප්පෝ තමයි වැඩිමලා . කුමාරිහාමියි පොඩි අප්පොයි පොඩි මැණිකෙයි , කුමාරිහාමිගේ අම්මලා ඉන්න වලව්වට ගියා දැන් තුන් දොහකට විතර කලියෙන් . සමහරවිට පුංචි මහත්තයට දැකගන්න පුළුවන් වෙයි එයාලා ඉක්මනටම ආවොත් . ඔය ලෙඩවෙලා ඉන්න අලියා අපේ පොඩි අප්පොට හරිම ලෙන්ගතුයි . දැන් තමයි ඔය අසනීප උනාට පස්සේ කවුරුවත්ම පේන්න බැරි උනේ . පොඩි අප්පොත් හිටියේ හරිම විස්සෝපෙන් ඒ ගැන "






මා අසන්නටද පෙර තේගිරිස් වැඩි විස්තරද කියාගෙන ගියේය .

" මම එහෙනම් යන්නම් මාමේ . අපි තව දවස් ඉන්නවනේ . මම එන්නම්කෝ මාමා එක්ක ටිකක් කතා කරලා රත්නපුරේ පැත්තේ විස්තර අහගන්න "

" මහත්තයා වලව්වේ වත්තේ ඇවිදින්නේ බලාගෙන . වලව් වත්තේ පහල විසාල නයි දෙන්නෙක් ඉන්නවා . තාම කාටවත් කරදර කරලා නම් නැහැ . ඒත් මහත්තයා ආගන්තුක නිසයි මම කිව්වේ "

මම එයටද සිනහවක් පෑවා මිස , ඉන් එහා කිසිවක් කියන්නට ගියේ නැත . පසුව මම තේගිරිස්ට සමු දී සීයා සහ වලව්වේ ප්‍රධානියා කතාකරමින් සිටි තැනට ගියෙමි . තවමත් දෙදෙනාගේ සාකච්චාව ඉවර වී නැත .

" මට ඇත් සොහොනට යන්න කලියෙන් මේ වැඩේට ඕන කරනවා පුහුල් ගෙඩියක් . ඒක මමම ගිහින් හොඳට හොයලා බලලා පුහුල් වැලකින් කඩාගන්න ඕන . තව අත් උදව්වට කෙනෙක් ඕන . මේ අලි බලන අයගේ මහ උන්දත් එක්ක . මමයි , අත් උදව්වට එක්කෙනයි , පුතයි හිටියම ඇති මේ ගමනට . දවස් දෙකතුනකට විතර කන්න කෑමට මොනවාහරි ගෙනියන්න වෙයි . තව පැදුරක් , සුදු රෙද්දක් , සාම්බ්‍රානි , අඟුරු කබලක් , හුළු අතු ඕන කරනවා  "

සීයා එකදිගට වලව්වේ ප්‍රධානියා වෙත කියාගෙන කියාගෙන ගියේය .

" අපි ගිහිල්ලා ඒ රාජකාරිය අහවර කරගෙන එනකං මෙන්න මේ දේවල් කෙරෙන්න ඕන . අපේ ගුරුන්නාන්සේ වලව්වටට මෙහෙන් කවුරුහරි යවන්න ඕන . ඒ යවලා කියන්න බෙරගහන බෙරගල කියන කෙනාට මම එන්න කිව්වා කියලා . එතකොට බෙරගලයි තවත් බෙරගහන කෙනෙකුයි එයි . අපේ වලව්වේ කරත්තෙන් එයාලව එක්ක එන්න කියන්න . එතකොට මට මේ වැඩ අහවර කරලා මගේ කරත්තෙන්ම ආපහු යන්න පුළුවන් . තව ඕන කරනවා වෙඩි බෙහෙත් කොටන තුවක්කුවක් , වෙඩිබෙහෙත් . වැදගත්ම දේ තමයි හරියට ඉලක්කෙට වෙඩි තියන්න පුළුවන් කෙනෙක් ඕන . ඉලක්කේ වැරදුනොත් හැමදේම අපතේ ගිහින් අලියත් මැරිලා මේ කටයුත්තෙන් වැඩක් ගන්න බැරි වෙනවා . ඒ නිසා ඉලක්කෙට වෙඩි තියන කෙනාගෙ ඉලක්කය හරිම වැදගත් . තව මම ලියල දෙන්නම් මේ ගමේ එහෙන් මෙහෙන් ඕන කරන දේවල් . ඒවා එකතු කරලා තියන්න අපි ඇත් සොහොනට ගිහින් එනකං "




වලව්වේ ප්‍රධානියා මේ සියල්ල සාවදානව අසා සිටියා මිස සීයාගේ කතාවට බාධා කරේ නැත . පසුව ඔහු වලව්වේ සේවය කරන කීප දෙනෙකු සීයාට හඳුන්වාදී අවශ්‍ය සියල්ල ඔවුන්ගෙන් ඉටුකරවාගන්නට අවස්ථාව ලබාදුන්නේය . මාහට කිරීමට කිසිවක් නොවූයෙන් අසනීප අලියා සිටින අලිගාලවෙත නැවත පියමැන්නෙමි .

අලියාට පියවි සිහිය ලැබී නැවතත් ගොරවමින් කෑගසමින් සිටියේය . ප්‍රධාන අලි බලන්නා ඒ අසල බිම ඇණ තියාගෙන සිටි අතර මා ඔහු අසලට ලං වත්ම හෙතෙම මා සමග සිනාසුනේය . මමද ඔහු සමග මද සිනහවක් පා ඔහු අසලින් හිඳගතිමි .

" මහත්තයාගේ බෙල්ලේ ගැටගහලා තියෙන්නේ ගජමදාරා ලී කෑල්ලක් නේද ? "

" ඔව් මාමේ . මාමා දන්නවද ඒවා ? "

ඔහු මා ඇසූ පැනයට පිළිතුරක් නොදී ඔහුගේ ඉනේ ගැටගසා සිටින සුරය මාහට පෙන්වීය . එයද රිදී කොපු දමා සාදන ලද ගජ මදාරා සුරයකි .

" අලියා මේවට මෙල්ල වෙනවද මාමේ ? "

" පුංචි මහත්තයා මේ මොනවා කියනවද , ඕන අලියෙක් මෙහෙම කරනකොට මෙල්ල වෙනවා මේවට . ඒත් මදකිපුන අලි ඇත්තුන්ටනම් මේවා අහන්නේ නෑ "

" මාමා කොහොමද ඇත් සොහොන ගැන දන්නේ ? "

මෙතෙක් වෙලා මා හා කුළුපගවී කතාකරමින් සිටි ප්‍රධාන අලිබලන්නා එම පැනයත් සමගම මදක් නිහඬවී කල්පනා කරන්නට විය . මම ඔහුගේ දැහැන නොබිඳ ඔහුගෙන් පිළිතුරු ලැබෙනතුරු බලා සිටියෙමි . ඔහු එම කාලය තුල තමාගේ අතීතයට ගියේය .






" මම අලි සාත්තරේ ඉගෙනගත්තේ මඩුවන්වෙල වලව්වේ අලිබලන්න හිටපු ගුරුවේ නයිදේ කියන කෙනාගෙන් . උන්නැහේ තමයි මගේ ගුරුන්නාන්සේ . කාලයක් මම මඩුවන්වෙල වලව්වේ අලි ගාලේ වැඩ කරා . මුලින්ම කරේ අලින්ට කෑම හොයන එක . පොල්ගස් නැගලා පොල් අතු කැපුවා , කිතුල් ගස් කැපුවා වගේ ඒවා තමයි කරේ . පස්සේ මටත් ආසාවක් ආවා අලි බලන සාත්තරේ ඉගෙන ගන්න . මම වැඩිපුර වැඩ කරේ ගුරුවේ නයිදේ එක්ක . උන්නැහේ අලි බලන්න හරි හපනා . ඕනෑම කුලප්පුවෙච්ච අලියෙක් පැයක් හමාරක් යන්න කලින් ගස් බඳිනවා . අලි අල්ලන්නත් හරිම සූරයා . ඉතින් මම උන්නැහේට කිව්වා මටත් සාත්තරේ උගන්නන්න කියලා . ඉස්සෙල්ලම මම අලින්ගේ පිටේ ගියා . ඊට පස්සේ තමයි හෙන්ඩුව අතට දුන්නේ . හෙන්ඩුව අතට දෙන්න නැකතකුත් බැලුවා . ඊටපස්සේ ඉඳලා ටික ටික මට මේ සාත්තරේ කියලා දුන්නා . අලි නිල ගැන ඉගැන්නුවට පස්සේ ගුරුවේ නයිදේ වයස නිසා වලව්වේ අලි බලන වැඩෙන් අයින් උනා . ඊට පස්සේ මම ටික කාලයක් ගුරුවේ නයිදේ බලපු අලියා බලාගෙන මඩුවන්වෙල වලව්වේ හිටියා . ඊට පස්සේ තමයි මට ඇත් සොහොනට යන්න පුළුවන් උනේ "

කතා කරන අත්දැකීම් හමුවේ ඔහුගේ දරදඬු හදවත තරමක් මෘදු වූ බවක් මට පෙනී ගියේය . ඔහුගේ අත්දැකීම් වචන බවට පෙරලා ගැනීමට සුදුසුම අවස්තාව මෙය බව මට වැටහී ගියේය .

" එහෙනම් මාමා කියන්නකෝ කතාව . මම ආසයි දැනගන්න ඒ කතාව "

" සුදුඅලි ඇත්තු ගැන මහත්තයා අහලා තියෙනවද ? "

" වෙස්සන්තර ජාතකේ වෙස්සන්තර රජතුමාට හිටියේ සුදු ඇතෙක් . තව මතක නෑ . හැබැයි ගොඩක් කතාවල් වල මම අහලා තියෙනවා සුදු ඇත්තු හිටියා කියලා "

" මට ඕන උනා සුදු ඇත්තු ඉන්නවද කියලා බලන්න . ඉතින් මම ඒ කාලේ හැමවෙලේම හිත හිත හිටියේ කැලෑවල්වල ඇවිදලා සුදු අලි ඇත්තු ඉන්නවද නැද්ද කියලා ඇත්තටම බලන්න ඕන කියලා . ඔය කාලෙම කොහොමහරි ගුරුවේ නයිදේ බල බල ඉඳලා මට බලන්න කියලා පවරපු අලියා මැරුණා . ඊටපස්සේ වලව්වේ තව අලි හිටියත් මම වලව්වේ ඉන්නේ නැතුව සුදු අලි හොයන්න පටන් ගත්තා "

" ඉතින් මාම කසාද බැඳලා එහෙම නෙවෙයිද හිටියේ ? රස්සාවත් නැති උනාම ඉතින් පවුලක් නඩත්තු කරන්න බැරිවෙනවනේ "

" නෑ මහත්තයෝ මම ඒ කාලේ තනිකඩයා . ඒ නිසා තමයි මගවැරදුන ඇතා දුවන්නහේ සුදු අලින්ගේ පස්සේ දුවන්න ගත්තේ . මට වටින් ගොඩින් ආරංචියක් ආව සමන්දෙයියන්ගේ අඩවියේ සුදු අලියෙක් ඉන්නවා කියලා කීප දෙනෙක් දැක්කා කියලා "

" ඉතින් ? " මම දෑස් විශාල කර ඇසුවෙමි .

" මම හෙන්ඩුව වත් ගත්තේ නෑ . ඉනේ ගහන් ඉන්න පිහිය විතරයි තිබුණේ . සමන්දෙයියන්ගේ අඩවියට ඇතුල් උනා සුදු අලියෙක් දැකගෙන මිසක් ආයේ යන්නේ නෑ කියලා . මම දෙවියන්ගෙනුත් ඉල්ලුවා මට කොහොමහරි සුදු අලියෙක් මුනගස්සන්න කියලා . මම රත්නපුර පාරෙන් සිරීපාද කන්දට යන්න පිටත් උනා . සිරීපාද කන්ද මායිමට ඇවිත් මම කල්පනා කරා මිනිස්සු වැඩිපුර ගැවසෙන  මේ පාර කිට්ටුවට අලි වැඩිය එන්න ඉඩකඩක් නෑ කියලා . ඒ නිසා මම පාර මග ඇරලා මහ ඝන කැලේට ඇතුල් උනා "

" ඉතින් මාමට සුදු අලියෙක් හම්බුනාද ? "

" මම දවස් ගානක් තිස්සේ ඇවිද්දා ඇවිද්දා . ඒත් සුදු අලියෙක් හම්බුනේ නෑ . මම පස්සේ තවත් කැලේ ඇතුලට ගමන් කරනකොට මම දන්නෙම නැතුව ඇවිත් තියෙන්නේ ඇත් සොහොනකට "

" ඉතින් මාමා කොහොමද දැනගත්තේ මේක ඇත් සොහොනක් කියලා ? "

" ඒතන ගස්වල අතු අතරේ ඇත් දල ගහලා තියෙනවා මම දැක්කා . පස්සේ ටිකක් වටපිට සෝදිසි කරලා බලනකොට තිබුනා අලින්ගේ ඇත්තුන්ගේ ඇටකටු ගොඩක් "

" ඉතින් මාමේ එහෙමයි කියලා කොහොමද එතන ඇත් සොහොනක් තියෙනවා කියලා මාමා හරියටම දැනගත්තේ ? "

" පුංචි මහත්තයා දන්නේ නෑ . මට ගුරුවේ නයිදේ මේ සාත්තරේ උගන්නනකොට ඇත් සොහොන් ගැනත් කියා දුන්නා . අලි ඇත්තු මැරෙන්න ලං උනාම මේ ඇත් සොහොන් කිට්ටුවට එනවා . ඒ එන්නේ තනියම නෙවෙයි . තවත් රැලේ අලිත් එක්ක . ඒ ඇවිත් ඉන්නකොට තමන්ගේ මැරෙන මොහොත ලං උනාම අනිත් අලි ඇත්තු ඇවිත් මේ මැරෙන සතාගේ වටේට හේත්තු වෙලා ඒ සතා වැටෙන්නේ නැති වෙන්න අල්ලාගෙන ඉන්නවා . පස්සේ හිටගෙන ඉන්නකොටම තමයි මැරෙන සතාගේ පන යන්නේ . පස්සේ වටේ ඉන්න අලි ඇත්තු අයින් වෙනකොට මරුන සතා බිමට ඇදගෙන වැටෙනවා "

" ඉතින් ඇටකටු ගොඩගහන්නේ කවුද ? ඇත් දල ගස්වල රඳවන්නේ කවුද ? "





" මැරුණ සතාගේ මස් කුණුවෙලා දිරලා ගියාට පස්සේ අනිත් අලි ඇත්තු ඇවිත් ඒ සතාගේ ඇටකටු එක ගොඩකට ගෙනත් දානවා . එහෙම ගෙනත් දාන ඇටකටු ගොඩක් තමයි ඇත් සොහොනක තියෙන්නේ . මැරුණේ ඇතෙක් නම් ඒ ඇතාගේ දල දෙක මේ ඇටකටු ගොඩට දාන්නේ නෑ . ඒ දලදෙක වෙනත් සත්තුන්ට අල්ලන්න බැරිවෙන්න උස ගස්වල අතු අතරේ හිර කරනවා . තිරිසන් සත්තු උනත් අලියා කියන්නේ හරිම අමුතු සතෙක් . වෙලාවකට මනුස්සයෙක්ට වඩා මොලේ තියෙන වැඩ කරනවා අලි ඇත්තු උනත් "

"  ඉතින් මාමට සුදු ඇතෙක් හරි සුදු අලියෙක් හරි බලාගන්න පුළුවන් උනාද ? "

" මම මේ ඇත් සොහොනක් තමයි කියලා දැනගත්තට පස්සේ එතන නැවතිලා ඉන්න ඕන කියලා හිතුවා . මොකද කොයිවෙලේ හරි මෙතනට සුදු අලියෙක් හරි ඇතෙක් හරි ඉන්නවනම් එනවා කියලා හිතුන නිසා . පස්සේ මම එතන වටපිට කරක්ගහලා බලනකොට තමයි දැක්කේ ගල්වලින් වටවෙච්ච ගුහාවක් වගේ තැනක් තියෙනවා ඇත් සොහොන පේන මායිමේ . මම හිතුවා එතන ඉන්න ඕන කියලා. ඒ කිට්ටුවම වතුරපාරකුත් තිබුන නිසා වතුර කරදරයක් උනේ නෑ "

" අලින්ට මිනිස්සුන්ගේ ඉව ඉක්මනට දැනෙනවා කියනවා නේද ? "

" ඒකට මම කරා හොඳ වැඩක් . මහත්තයටනම් කැත හිතෙයිද දන්නේ නෑ . මම වැඩි හරියක්ම ඔතනට අලි එන වෙලාවට ඇඟේ අලිබෙටි ගාගෙන තමයි හිටියේ "

එය ඇසීමත් සමගම මට මහත් අප්‍රසන්න හැගීමක් ඇති වුවද අලිබලන්නා වෙත එය නොපෙන්වා සිටීමට මා වගබලාගත්තෙමි .

" අලි බෙටිවල මහත්තයෝ හිතන තරම් මහලොකු කැතක් අපිටනම් නෑ . අපි අතින් අරන් තමයි අලිබෙටි අස් කරන්නෙත් "

" ඉතින් මාමා කෑවේ බිව්වේ ? "

" ඒ කාලෙම කෑවේ ගස්වල ගෙඩි ජාති තමයි . සුදු අලියෙක් බලන්න තිබ්බ උවමනාව නිසා මට එක දුකක් කියලා දැනුනේ නෑ "

" ඉතින් කියන්නකෝ මාමට සුදු අලියෙක් හම්බුනාද ? "


                                                  - තුන්වන කොටසින් හමුවෙමු -

මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය 19 වන සියවස මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි. පසුගිය ක...