අහිකුණ්ඨිකයාට තීන්දුකල නාග කන්‍යාවිය ( 2 )



මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය
19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි .

පසුගිය කොටස කියෙව්වේ නැත්නම් මෙතනින් ගිහින් කියවන්න 


මේ වනවිට මා මන්ත්‍ර ගුරුකම් හා වෙදකම් පිළිබඳව ඉගෙනීම අරඹා වසර කීපයක් ගතවී තිබේ . එක් එක් යකුන් යක්ෂණියන් මෙන්ම දෙවියන් පවා බන්ධනයට හසු කරවා අපගේ අවශ්‍යතා ඉටුකරගැනීමට තරමක හැකියාවක් දැන් මාහට ලැබී ඇතිබව මා මෙන්ම සීයාද විශ්වාස කළේය . එය මනාව පසක් කරමින් ජීවිතයේ පළමු වතාවට සීයාගේ උදවු උපකාර ගුරුහරුකම් නොමැතිව මම යක්ෂ දිෂ්ටිය වැටුණු රෝගියෙකු තනිවම සුවපත් කලෙමි . 

සියවස් ගණනාවක් තිස්සේ රාජ රාජමහාමාත්‍යාදීන් විශ්මයට පත්කරවමින් අසරණ දුගී දුප්පත් ජනතාව සුවපත් කරමින් පිටකෙනෙකුන් අතට යාමට ඉඩ නොදී මහත් භක්ත්‍යාදරයෙන් අප රැකගෙන ආ ගුරුකුලයේ තවත් යාවජීව සාමාජිකයෙක් ලෙස මා අභිසෙස් ලද බව එයින් සනාථ විය .

එය තහවුරු කරන්නට සීයා මා හට පවුලේ ඉතාම වටිනා පෞරාණික වස්තුවක හිමිකම ලබාදුන්නේය . මෙතෙක් කල් මාහට ඇසනොගැටෙන මානයේ සඟවා තිබූ එය අපගේ පවුලේ අනන්‍යතාවයයි . එය වූ කලී පළමුවන විමලධර්මසූරිය රජුන් විසින් අප පරපුරේ එවකට සිටි මුත්තනුවන් හට ගුරුකුල පෙළපත් නාමය ලබාදෙමින් නළලේ බඳින ලද රන් නළල්පත හා තඹ සන්නසයි . නිකමට මෙන් මම ඒ නළල්පත නළලේ හොවාගතිමි . එය දැරීමට තරම් මාගේ නළලත තවම වැඩී නොමැතිබව එහිදී මට තේරුම් ගියේය . 

" අද ඉඳලා නළල්පත පුතාට භාරයි , කවදාහරි මම නැති දවසක පුතත් කල්යල් බලලා පුතාගේ දරුවෙකුට හරි මුණුබුරෙකුට හරි මේ සාස්තරේ උගන්නලා එයා හොඳ තත්වෙකට ආවම මේ නළල්පත දීලා , අද මේ මම කිව්වා වගේ පරපුරයි ගුරුකුලෙයි රැක ගන්න කියලා එයට උපදෙස් දෙන්න ඕන හොඳද ? "

" හොඳයි සීයේ "

කියමින් සීයාට වැඳ මම ඒ අවවාදය හිස්මුදුනින් පිලිගතිමි . නළල්පත දැන් මගේය . මම එය කෙසේ ප්‍රවේසම් කලයුතුද කියා කල්පනා කලෙමි . සීයා ඔහුගේ කාමරයේ මෙතෙක් කල් තබාගෙන සිටි මන්තර පොත් සහිත ඉපැරණි පෙට්ටගම මගේ කාමරයට ගෙනයායුතු බව තාත්තා සමග පැවසීය . පසුව සීයාත් තාත්තාත් පෙට්ටගම විවර කර එහි වූ පුස්කොල පොත් සියල්ල සීයාගේ ඇඳ මත තබා ඉතාම ප්‍රවේසමෙන් පෙට්ටගම මගේ කාමරයට රැගෙන ආහ .



" පුතේ අද ඉඳල මම මේ වගකීම් වලින් නිදහස් වෙනවා . පොත් ඔක්කොම දැන් මේ පෙට්ටගමේ තියෙනවා . කවදාවත් පෙට්ට්ගමට පය දාලා නිදාගන්න එපා . පිටස්තර කිසි කෙනෙක්ට මේ කාමරේ ඇතුලට එන්න දෙන්න එපා, පුතා වැඩකට ගෙදරින් එළියට යනවනම් පෙට්ටගම වහලා යතුර ගෙදර කෙනෙක්ට දීලා යන්න . කවදාහරි පුතා කරකාර බඳින කෙනාත් මේවා ගැන ආදරයක් ගෞරවයක් තියෙන කෙනෙක්නම් හොඳයි "

" හොඳයි සීයේ "

කියමින් මම එයද පිළිගතිමි . එදා රාත්‍රියේ සීයා අච්චිඅම්මා සමග මිදුලේ කතාකරනු මට ඇසිනි .

" හාමිනේ අපි දැන් නිදහස් , තව ටික කාලෙකින් අපි මැරිලා මේ පොලවට පස්වෙලා යයි . පුතා අපේ සාස්තරේ ඉස්සරහට අරගෙන යයි . මට විශ්වාසයි පුතා ඔය සාස්තරේ අපිවගේම රැක ගනීවි කියලා "

ජීවත් වීමේ ආශාව අත්හලබව සීයා කියනු ඇසෙනවිට මා තුල ඇති වූ හැගීම වචනවලින් කීමට නොහැක . සීයා , ආච්චිඅම්මා , අම්මා , තාත්තා නොමැති ලෝකයක් ගැන මා හට පළමුවෙන්ම දැනුනේ එදා විය යුතුය . මෙම විශේෂ සිදුවීම් මාලාව සිදුවී දින කීපයක් යන්නට මත්තෙන් සීයාට නැවතත් මරු තුරුලට ගොස් ඒමට සිදු වූ ඒ බිහිසුණු අත්දැකීමට මුහුණ දෙන්නට සිදුවිය .

" හාමිනේ හාමිනේ , පොඩ්ඩක් මෙහාට ආවනම් , මගේ මේ කකුලක් පණනෑ වගේ දැනෙනවා . ඇවිදගන්නත් බෑ වගේ "

කියමින් සීයා ඉස්තෝප්පුවේ තිබුණු හාන්සි පුටුවේ හිඳ ගත්තේය . ආච්චිඅම්මා ඒමට පෙරාතුව මම සීයා අසලට දිව ගියෙමි . 

සීයාගේ වම් කකුලේ ඇඟිලි කීපයක් මම අල්ලා බැලුවෙමි . ඒවායේ සාමාන්‍ය ප්‍රාණවත් බවක් තිබුනේ නැත . ආච්චිඅම්මා පැමිණ සීයාගේ කකුල අල්ලා .

" මේ කකුල ටිකක් රත් වෙලා වගේ , වෙද මහත්තයට එන්න කියන්නද "

" කියන්න හාමිනේ මට මුළු ඇඟම දැන් ගිනි ගන්නවා වගේ දැනෙනවා "

කරත්තකාරයා කරත්තය දක්කනවිට ළතවෙන ලීලාව හොඳින් දන්නාහෙයින් කෙවිට අතටගත් මා කරත්තයේ නැග 

" හා යමන් පුතා "

කියමින් කෙවිටපහරක් දුන්නෙමි . කරත්තය වෙනදාට වඩා වේගයෙන් එන බව දකින පාරේ ඉදිරියට එන ගමවැස්සෝ පාරෙන් ඉවත් වී කරත්තයට ඉඩ දුන්හ .

" වෙද සීයේ වෙද සීයේ  "

" ආ පොඩි ගුරුන්නාන්සේ පුතා මොකද මේ "

" අපේ සීයට කකුලක් පන නෑ කියලා කියනවා . ඇඟම ගිනි ගන්නවා වගේ කියනවා . ඉක්මනට යමු . ආච්චිඅම්මා කිව්වා වෙද සීයාව ඉක්මනට එක්ක එන්න කියල "

වෙද සීයා තෙල් බෝතලයක් හා බෙහෙත් හෙප්පුවක් රැගෙන කරත්තයේම අප නිවසට ආවේය .

" අරනෝලිස් අයියෙ මොකද මේ ? "

සීයා කිසිවක් කියන්නේ නැත . සීයාගේ කට පනනැතිවී ඇතිබවක් එයින් පෙන්නුම් කෙරිණි . වෙද සීයා බෙහෙත් හෙප්පුව විවර කර එහි වූ බෙහෙත් ගුලියක් දිය කර සීයාගේ මුවට ලං කලත් එය පොවාගනීමට හැකියාවක් නොවීය . සීයාගේ කටේ පැත්තකින් බෙහෙත් දියර සියල්ල ඉවතට වැගිරිණි . එය දුටු ආච්චිඅම්මා ඉකිගසන්නට ගත්තාය . වෙනදා සීයා අසනීප වූවත් ආච්චි අම්මගේ හිත හයිය ය . නමුත් අද මේ වන්නේ කුමක්ද ?

" වෙද සීයේ මොකද මේ ,  මටනම් හිතාගන්න බෑ . සීයා හොඳට හිටියනේ " 

" හොඳට ඉන්න අයට තමා පුතේ ඔක්කොම කරදර එන්නේ . මට පේන්නේ අරනෝලිස් අයියා ගුරුකමක් වරද්දගෙනද කොහෙද . මේක අසනීපයක් වෙන්න බෑ . නාඩි වැටිල්ල සාමාන්‍යයි . ඇස්වල වෙනසකුත් නෑ . ලඟදි මොනවද අල්ලපු ලොකු ලොකු අඩවූ ? ඒ මොකක් හරි වරද්දගෙන කියලා තමයි මමනම් හිතන්නේ " 

තාමත් සීයා සිටින්නේ හාන්සි පුටුවේය . මමත් වෙද සීයාත් තාත්තාත් එක්ව සීයා පරෙස්සමෙන් ඔසවාගොස් කාමරයේ ඇඳ උඩ හාන්සි කරවීමු .





කවදත් අපේ කරදර වලට පිහිටවන අඳුන ඇරීමට මම තීරණය කලෙමි . හනුමා ගෙන්වීමට කොතරම් මැතිරුවත් හනුමා එන්නේ නැත .

“……ආතාල බන්ධ පාතාල බන්ධ අටකොන රාක්ෂ බන්ධ ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රගේ අනින් කැරකි කැරකී ඇවිලී දැවිලී මහාමේරුවට අත තබා සුරාසුර කොදෙවු සාගර තරණය කර හනුමන්තා දේව රාජා අංජන දේවී අරං එලිය බලා ඕඩු ස්වාමියානේ ඕඩු ඕඩු එස්වාහඃ………”


වෙද සීයා හරි බව තහවුරු වීමට එයම ප්‍රමාණවත් විය . වෙද සීයා සමග මම ඒ පිළිබඳව සාකච්චා කලෙමි .

" හනුමා එන්නේ නෑ වෙද සීයේ . මොකක්හරි මෙතන වැරද්දක් තමයි වෙලා තියෙන්නේ . දැන් සීයට කතාකරගන්න බැරි නිසා මොකවත් අහන්නත් බෑ . මොකද දැන් මේකට කරන්නේ ? "

" මම දන්න තව හොඳ වෙද මුහන්දිරම් කෙනෙක් ඉන්නවා . මම එයාට එන්න කියන්නද ? . අදම ටැලිග්‍රාම් එකක් ගැහුවොත් හෙට හවස දිහාට උන්නැහේට මෙහෙ එන්න පුළුවන් . උන්නැහේට මේ ලෙඩ ගැන හොඳ දැනීමක් තියෙනවා "

" ඔව් එහෙමත් කරමු එහෙනම්  "

" අරනෝලිස් අයියේ , මම ගිහින් එන්නම් . අපි බලමුකෝ මොකද කරන්න පුළුවන් කියලා . හිත දැඩි කරගෙන ඉන්න ඕන හොඳද "

කියමින් සීයාගේ අතක් අල්ලාගෙන සිටි වෙද සීයා අපේ කරත්තයෙන්ම ටැලිග්‍රාම් ගැසීමට නගරයට පිටත් විය .
එවෙලේ සිට අපගේ හිත්වලට කිසිම නිවනක් වූයේ නැත . සීයාගේ හෙට දවස ගැන බලාපොරොත්තුවක් පමණක් තබාගත් අපි කොටින්ම කුසට අහරක් හෝ ලබාගත්තේ නැත . ආච්චි අම්මා සීයා අසලින් හෙලවුනේ නැත . අම්මා කැඳ වර්ග සාදමින් සීයාට පෙවීමට තැත් කලත් ඉන් උගුරක් හෝ සීයාගේ උගුරෙන් පහලට ගියේ නැති තරම්ය . සීයාගේ දෑස් මදක් පියවී ඇත .

පසුවදා සවස් වනවිට ඉහතකී වෙද මුහන්දිරම් මහතා වෙද සීයා සමග අපගේ වලව්වට පැමිණියේය .

" මොකද මේ අරනෝලිස් ගුරුන්නාන්සේට වෙලා තියෙන්නේ ? . මම හොඳට දන්නා අඳුනන කෙනෙක්නෙ මේ "

කියමින් වෙද මුහන්දිරම්තුමා සීයා අසලට පැමිණියේය . ඔහු ඉතාම ඉවසීමෙන් සීයාව පරීක්ෂා කර බලා .

" සරුවාංග රෝගයක් නෙවේ . මේක ගුරුකමක් වැරදිලා වෙච්ච දෙයක් වෙන්න ඕන . මේකට මටනම් මුකුත් කරන්න අමාරුයි . වෙන ඇදුරෙක් ලවා තමයි මේකට ප්‍රතිකාර ගන්න වෙන්නේ "

යැයි කිවේය .

සීයා පිළිබඳව අවිනිශ්චිත හැගීම අප කාගේත් සිතේ රජයන්නට විය . එහෙත් වෙද මුහන්දිරම්තුමා ඊට පිලියමක් යොදන්නට අප හා කතිකා කලේය .

අරනෝලිස් ගුරුන්නාන්සේට වරදුනානම් එක හරිගස්සන්න පුළුවන් අය මේ ළඟක නම් ඇති කියලා හිතන්න බෑ . පුතා දන්නවද ගම්පහ ඉන්නවා යකෙක් බැඳගෙන වැඩ ගන්න සියාතු කියලා ඇදුරෙක් . මම උන්නැහේට පණිවිඩ යවන්නම් . එතකන් සීයට වතුර , කැඳ වගේ දේවල් කොහොමහරි පොවලා පන ගැටගහගෙන ඉන්න බලන්න . ඉක්මනටම සියාතු උන්නැහේට එන්න කියමු .

දින දෙකකට පසුව සියාතු නැමති ගුරුන්නාන්සේද වලව්වට පැමිණියේය .

" මේ අරනෝලිස් ගුරුන්නාන්සේගේ වලව්ව වෙන්ටැ . මම තමයි ගම්පහ සියාතු ගුරුන්නාන්සේ . මට වෙද මුහන්දිරම් මහත්තයා කිව්වා මෙහෙට එන්න කියලා අරනෝලිස් උන්නැහේට මොකද්ද අකරතැබ්බයක් වෙලා කියලා . පොඩි පරහකට තියෙන්නේ මගේ ගෝලයට මේ වත්තට එන්ට බැරි එක තමයි "

ඔහු මේ කියන්නේ ඔහු බැඳගත් යක්ෂයාට අපගේ වත්තට ඇතුළු වීමට නොහැකි වීම පිලිබඳවය .

" ඉන්න මම එයාව ඇතුලට ගන්නම් "





කියමින් මම කිනිස්ස රැගෙන වත්ත මායිමට ගොස් එය මතුරා වත්ත මායිමේ ඉරි කීපයක් ගැසුවෙමි . ඒ ඉරි හරහා සියාතු ගුරුන්නාන්සේගේ යක්ෂා ඇතුල් වූ බව සියාතු ගුරුන්නාන්සේ පැවසීය .

ඔහු සීයා අසලට ගොස් කාමරයෙන් අප සියල්ලටම පිට වීමට කීවේය . කාමරයේ දොරකඩ අසලට වී සිදුවන්නේ කුමක්ද කියා මම බලා සිටියෙමි . සියාතු ගුරුන්නාන්සේ සීයා අසල හිඳගෙන තම මල්ලේ දමාගෙන ආ කුඩා වාලම්පුරියක් අතට ගත්තේය .හෙතෙම එයට මතුරා කනේ තබා ගත්තේය .

" දැන් මේ මොකද්ද වෙලා තියෙන්නේ කියලා මට දැනගන්න පුලුවන්ද ? "
කියා හෙතෙම වාලම්පුරියෙන් විචාළේය . එසේ විචාරා මද වෙලාවක් වාලම්පුරියට සවන්දී සිටි හෙතෙම

කවුද මෙහෙ පොඩි ගුරුන්නාන්සේ කියන්නේ කියා අප දෙසට හැරෙමින් අසන ලදී .

" මම සෙමෙන් සෙමෙන් ඔහු දෙසට ගමන් කරන විට , මට මගේ යක්ෂයා කියනවා මෙහේ තියෙන අංජනම ඇරලා බලන්න කියලා . මට ඒක දෙන්න "

මම පෙට්ට්ගම තුල ඇති අංජනම ගෙන ඔහුට දුන්නෙමි . ඔහු එය විවරකර අල්ලේ තබාගෙන මතුරන්නට වීය . ටික වෙලාවක් මතුරා ,

" පොඩි ගුරුන්නාන්සේ බලන්න මේකේ මොකවත් පේනවද කියලා "

" මමත් අංජනම අරින්න හැදුවා . ඒත් හනුමා ආවේ නෑ " කියමින් මම අංජනම අතට ගෙන බැලීමි .

මා වික්ෂිප්ත වූයේ එහි සිනහ වෙමින් සිටි කාන්තාව දැකීමෙනි .





" දෙයිහාමුදුරුවනේ මේ අර සීයාව මරන්න එකපාරක් ආපු නාග කන්‍යාවිය . සීයා එයා කිව්වදේ කලේ නැතුව ආයෙත් බන්දනය කළා . මේ එයා බන්දනේ කඩාගෙන ඇවිත්ද "

" ඔව් එහෙම දෙයක් තමයි මේ . මේක ලේසියෙන් හරි ගස්සන්න පුළුවන් දෙයක් නෙවේ . අවුරුදු ගානක් හිතේ පැසවපු සාපයක් මේ . තව ගුරුන්නාන්සේලා තුන්දෙනෙක් ඉන්නවා මම දන්න . මට විතරක් මේක තනියම කරන්න බෑ . ඒ අයවත් ඉක්මනට ගෙන්න ගන්න ඕන . මිදුල ඉස්සරහා තොවිලයක් නටන්න ඉඩ තියෙන මඩුවක් හදවන්න ඉක්මනට . ඒගමන්ම අර ගුරුන්නන්සේලාට මෙහෙම එන්න කියලා ටැලිග්‍රාම් යවන්න  "

යැයි සියාතු ගුරුන්නාන්සේ පැවසීය . ඒවනතෙක් සීයා අසනීප බව ගමේ කවුරුත් දැන සිටියේ නැත .

" උඹ ගිහින් ගුරුන්නාන්සේට අමාරුයි කියලා ගමේ උන්ට ඉක්මනට එන්න කියාපන් දවල් ඉර හැරෙන්න කලින් වලව්වට "

කියා මම කරත්තකරු පිටත් කර හැරීමි . ගමේ සියල්ලෝම සීයාට ගෞරව කරන්නෝය . එබැවින් වැඩි දෙනෙක් වලව්වට පැමිණියෝය .

" ගුරුකමක් වැරදිලා සීයා දැන් ඉන්නේ අසාධ්‍ය තත්වෙක . සීයට ලොකු යාතුකර්මයක් කරන්න වෙලා තියෙනවා . අද රෑ වෙන්න කලින් මිදුලේ ලොකු මඩුවක් ගහන්න ඕන . මට ඒවා බලන්න විදියක් නෑ . මම සීයා ගාව ඉන්න ඕන . මේ ඉන්නේ අපේ සීයා වගේම දක්ෂ තවත් ගුරුන්නාන්සේ කෙනෙක් . මුන්නැහේගෙන් උපදෙස් අරගෙන ඒ රාජකාරියට උදව් කරන්න කියන්න තමයි මම වලව්වට එන්න කිව්වේ "

කියමින් මම වලව්වට පැමිණි සියල්ලෝම ඇමතීමි . කාන්තාවන් කීප දෙනෙක් පොල් අතු ගෙන ඒමට ගිය අතර පිරිමි කීප දෙනෙක් වලවල් හැරීය . තවත් කීප දෙනෙක් පුවක් ගස් කපා ගෙනවුත් සියාතු ගුරුන්නාන්සේගෙ උපදෙස් අනුව මඩුව තැනීම ආරම්භ කළහ . කෙසේ හෝ සන්ධ්‍යාව වන්නට මත්තෙන් මඩුව සාදා නිම කෙරිණි . ඒ වනවිට මා සිටියේ සීයා අසලය .





" පොඩි ගුරුන්නාන්සේ ,  අරනෝලිස් ගුරුන්නන්සේව එලියට එක්ක යන්න ඕන . මේ යාතුකර්මේ ඉවර වෙනකං ගුරුන්නාන්සේ තොවිල් මඩුවේ තියාගමු "

සීයා සිටින ඇඳ ඔසවාගෙන මිදුලේ මඩුවට යාමට ගමේ පිරිමින් ඉදිරිපත් වීය . මම ඇඳේ පැත්තකින් අල්ලනවිට

" පොඩි ගුරුන්නාන්සේ ඉන්න , අපි මේ රාජකාරිය කරන්නම් " කියමින් ඔවුන් මහත් ඕනෑකමින් සීයාව පරෙස්සමින් තොවිල් මඩුවට රැගෙන ගියහ "


මඩුවේ හතරකොන කණු වලට අමතරව තවත් කණු සිටුවා තිබිණි . පැත්තක ගොප් කොළ වලින් මල් යහනාවක් හා හත්මාලේ තොරණක් බැඳ තිබිණි . සීයා වැතිර සිටින ඇඳ හත්මාලේ තොරණ අසල තබන ලෙස සියාතු ගුරුන්නාන්සේ විධාන කෙළේය . රාත්‍රියේ සීයාට සීතල වන හෙයින් මම සීයාට රෙද්දක් පෙරවීමි .

" පොඩි ගුරුන්නාන්සේ , අරනෝලිස් ගුරුන්නාන්සේ ගාවින් පොල්කටු අඟුරු කබලක් තිබ්බනම් හරි සීතල ගතිය මගඇරෙන්න "

එය ඇසුණු ගමේ කෙනෙකු .

" ඉන්න මම එක කරන්නම් පොඩි ගුරුන්නාන්සේ "

කියමින් , සීයා අසලට පොල්කටු අඟුරු පත්තු කල ගිනි හට්ටියක් ගෙනවිත් තැබීය .

සීයා සිටින ඇඳ අසල හිඳගත් සියාතු ගුරුන්නාන්සේ සීයාගේ වම් අත අල්ලාගෙන මතුරන්නට විය . එවෙලේ සිට ඉහත කීඅනෙක් ඇදුරන් එන තුරු හෙතේම තම මැතිරීම නවත්වන ලද්දේ කෑමට සහ අනෙක් අවශ්‍යතා කීපයක් සඳහා පමණි .

දින දෙකක් පුරාවට මෙම මැතිරීම කෙරුණු අතර ඒ කාලයේම සීයා සිටියේ නිවසේ නොව තොවිල් මඩුවේය . නිවසේ සියල්ලෝද විටින් විට සීයාට කැඳ වතුර පෙවීමට සීයා අසලට ආ අතර වැඩි වෙලාවක් සීයා අසල සිටියේ මමය . ඊට හේතුව සීයාගේ ගුරුකම් රහස් ගැන මනාව දන්නා එකම පුද්ගලයා මම හෙයිනි .

දින දෙකකින් කලින් කී ඇදුරන් දෙදෙනා බෙරකරුවන් හා තවත් ආවතේව කරුවන් කීප දෙනෙකුද කැටිව වලව්වට ආහ . ඔවුන්ට නවාතැන් දුන්නේද වලව්වේය . ඔවුන් පැමිණි වෙලාවේ සිට ඔවුන් වැඩි කාලයක් ගත කලේ සීයාගේ මෙම ගුරුකම සිදුකර සීයා සුවපත් කිරීමේ කාර්යයටය . කොටින්ම කියතොත් ඔවුන් තම ආහාර වෙලා හෝ ගන්නේ අපගේ බල කිරීමටය . ඔවුන්ගේ කතාවෙන් මට තේරුම් ගියේ ඔවුන් සීයා හට ඉතාම ලෙන්ගතුකමක් හා ගෞරවයක් දක්වන බවයි . එනම් මීට පෙර සිට ඔවුන් සීයා පිළිබඳව දැන සිටිය යුතුය .





තනි පුද්ගලයෙකු සඳහා යාතුකර්මයක් කිරීමට දැන් ඇදුරන් හතරදෙනෙකු එකට එක්ව වරු ගණන් මතුරමින් මහන්සි වේ . වරෙක ඔවුන් දිෂ්ටිය ගැනීමට කනත්තට යයි . සමහරුන් පරල වී කනත්තේ සිට දිව විත් හත්මාලේ තොරණ අසල සිහි නැතිව ඇද වැටේ . එවිට තවත් ඇදුරෙකු ඔහුට මතුරා පැන් ඉස සිහිය ගනියි . සිහිය ආ වහාම නැවතත් ඔවුන් මන්තර මතුරන්නට ගනී .

" පුතා දන්නවද සීයා මේ නාග කන්‍යාවියක් බන්ධනය කරලා කරපු ගුරුකම වැරදිලා කියලා "

කියමින් එක් ඇදුරෙකු මාගෙන් විචාළේය .

" ඔව් , එකපාරකුත් කරදරයක් උනා . කතරගමින් කෙනෙක් එක්ක ඇවිත් තමයි එක හරිගැස්සුවේ . මට තේරෙනවා මේ පාරත් ඒ නාග කන්‍යාවිය සම්භන්ධ ප්‍රශ්නයක් කියලා "

" අරනෝලිස් ගුරුන්නාන්සේ මටත් ඉස්සර උගන්නලා තියෙනවා . මමත් සමහර දේවල් ඉගෙනගත්තේ ඉස්සර මේ වලව්වේ නැවතිලා . මම කවදාවත් හිතුවේ නෑ ගුරුන්නාන්සේ මෙහෙම වැඩ වැරැද්ද ගනියි කියලා "
හෙතෙම මා හට පැවසීය . සීයාගේ යටි හිතේ සඟවා සිටින හිතුවක්කාරකම ගැන දන්නා මම කරබාගෙන සිටියෙමි .

අවසන් මහා යතු කර්මය ආරම්භ විය .

එදින සවස සිටම තොවිල් මඩුව කලබලකාරී විය . එක් ඇදුරෙකු යක්ෂ දිෂ්ටිය වැටී කනත්තට දිවයන්නට වීමෙන් මහත් කලබලයක් ඇති විය . සමහර අවස්ථා වලදී ඔවුනට සිහිය ගැනීමට මතුරන්නට මටද සිදුවීය .
එදින රාත්‍රියේ ගම්වැස්සන් සියල්ලෝම බලා සිටියදී යාතුකර්මය ආරම්භ විය . ඇදුරන් හතරදෙනා සීයාගේ ඇදේ හතරකොනේ සිට ප්‍රදේශයම භිරාන්ත කරමින් මතුරන්නට විය .

“………….. එක්මන්සල යක්ෂයා වර දෙමන්සල යක්ෂයා වර තිස්දහසක් මහසොහොන් පිරිවරන් මහසෝනාවර අමුසෝනවර ලේසෝනාවර ජයසෝනාවර අකාස භවනේ පිල්ලි කට්ටී වරෙන් කඳ කුමාර අවතාර පිල්ලි කට්ටී වරෙන් නාග අවතාර පිල්ලි කට්ටී වරෙන් වෙසමුණි අවතාර පිල්ලි කට්ටී වරෙන් ගෝඩිම්බර දේවතාවාගේ අනින් රත්නකාර දේවතාවගේ අනින් ගජකුම්බකාරී දේවතාවියගේ අනින් ආරූඩ පත්ම කවිලාසනේ කරකවා මෙරඟ ඇදුරා කී බස් අසා දොළ පිදේනි ගන්න කෝලි අවතාරෙන් වර වර විපුල මහසොහොන් දිෂ්ටී වරෝ…………..”


ක්‍රමයෙන් ඒ මන්තර හඬ වැඩි විය . ටික වෙලාවකින් රජ ගොවි වෙළඳ චණ්ඩාල ආදී නොයෙක් කුලවලට අයත් නයි කීපදෙනෙක් හත්මාලේ තොරණ වටා සැරිසරන්නට ගත්හ . පසුව ඔවුන් තොරණේ මැද කොටසට නැග ගත්හ .

මන්ත්‍ර මතුරමින් සිටි එක් ඇදුරෙකු මතිරීම නවතා ඔහුගේ අංජනම පෙරේත තටුවක තබා එලිය ඇරීය . ඔහු එලිය අරිනවාත් සමගම සියාතු ගුරුන්නාන්සේ ඔහු අසලට පැමිණ ප්‍රශ්න විචාරන්නට ගත්තේය .

( මේ සවුන්ඩ් ක්ලිප් එක ප්ලේ කරගෙන කියවන්න . ප්‍රශ්න අහන ඒවත් සවුන්ඩ් ක්ලිප් එකේ තියෙනවා )





" කවුද දැන් මේ පෙරේත තටුවට ඇවිත් ඉන්නේ කියලා බලන්න , බලලා කියන්න අපට "

" පෙන්නුම් කරණ ආකාරයට මෙතන පෙන්නුම් කරන්නේ , ගැහැනුන් දෙන්නෙක් පෙන්නුම් කරනවා "

" මොන වගේද ගෑණු දෙන්නගේ හැඩරුව කියන්න අපට "

" හීන් කෙට්ටුදැරී කළු ගෑණු කෙනෙක් ඉන්නවා "

" ඔව් අවුරුදු කීයක් විත‍ර කෙනෙක්ද "

" පෙනුම් කරන ආකාරයට අවුරුදු හැටක හැටපහක ආකාරයක් පෙනුම් කරනවා "

" හැටක හැටපහක කළු කෙට්ටු එක්කෙනෙක් , අනිත් එක්කෙනා කවුද "

" කළු කෙට්ටු කෙනෙක් පෙන්නුම් කරනවා "

" අනිත් කෙනා ? "

" අනිත් කෙනා පෙන්නුම් කරන හැටියට මෙතනට ගෙන්නපු කෙනෙක් "

" මෙතනට ගෙන්නපු කෙනෙක් , ඒ කියන්නේ මේගොල්ලන්ගේ කවුරුවත් නෙවෙයි ? "

" පිටින් ආපු කෙනෙක් "

" පිටින් ආපු කෙනෙක් "

" අපිට දැන් මේ දෙන්නව හොඳාකාරව බැඳගන්න පුලුවන්ද කියලා බලන්න . බන්ධනයට අරගෙන හිරකරගන්න පුලුවන්ද අපට ? "

" පුළුවන් කියනවා "

" පුළුවන් කියනවා "

" එහෙනම් අපි බන්ධනයට ගමු "

මේ ආකාරයට දෙදෙනාගේ සංවාදයෙන් හෙළි වූයේ ඉහත කී කළු කෙට්ටු ගැහැණිය අහිකුන්ටිකයාට බන්ධනය කල නාග කන්‍යාවිය බවත් අනෙක් කාන්තාව දේවතාවියක් බවත්ට . මෙම ඇදුරන් හතරදෙනා මේ මුලපුරන්නේ සීයා විසින් කළ ඒ අකටයුත්ත නිවැරදි කරවා නාග කන්‍යාවිය දේව බන්ධනයකට හසු කරවා සීයාගෙන් ඇයගේ සාපය ඉවත් කරවීමටය .

ඇදුරන් හතරදෙනා නැවතත් සීයා අසලට පැමිණියහ . ඔවුන් සීයා සිටින ඇඳ හතරකොන බිත්තර හතරක් තබා එක් එක් ඇදුරා ඒ එක් එක් බිත්තරය අසල සිට මතුරන්නට ගත්හ .

..... කර්ණමාලි හස්තං ගිනි ගිනි උපුටා දෑතට අල්ලා තැනෙ තට්ටු බී ඉන්ද්‍ර නීල ගුරු සෛර වර ස්වර්ණ මණ්ඩලේ මල රූප තල මරණ කාම දේවතාවා මුරුත්තාල් ප්‍රාණ නලල මරුකුල යක්ෂයා මල කඳේ සේමන් ගන්න මරණ මණ්ඩලේ බලා දිෂ්ටි හෙලා යමපුර සෙල්ලුම් අකාල ලෝදම් පුපුර පුපුරා ඔට්ටු සර්ව වින ධාරනේ තීන්දු වින සැරගිනි මරුවා , භූමි කිලම්බු මරු යක්ෂයා මරු විසගිනි කන්ද සැනෙන් උගුලා මෙරඟ මඩලට දිෂ්ටි හෙලන්න වරෙන් මරුවා .....................


මන්ත්‍ර ශබ්ධය ක්‍රමයෙන් වැඩිවත්ම සියාතු ගුරුන්නාන්සේ අසල තිබූ බිත්තරය ඉබේම පිපිරී ගියේය .  මේ ආකාරයට බිත්තර හතරම ඉබේම පිපිරී යනතුරු ඔවුන් මැතිරීම නැවතුවේ නැත . හත්මාලේ තොරණේ සිටි රජකුලේ නයා සීයා අසලට පැමිණියේය . හෙතෙම සීයාගේ ඇඳ අසල දරන ගසාගෙන සිටි අතර විදාහල පෙනය හකුලාගත්තේම නැත .

යාතුකර්මයේ අවසානය ළඟාවිය . රත්රන් කෙන්දක් අතටගත් සියාතු ගුරුන්නාන්සේ එහි ගැටයක් ගසා ගැටය හිර නොකර මතුරන්නට විය . මතුරා අවසානවීමත් සමගම ඔහු එහි ගැටය හිරකර අංජනම බලන්නට කියා අනෙක් අදුරෙකුට පැවසීය . අංජනමෙන් බලනවිට ඉහත සඳහන් කල කළු කාන්තාව ඉතාම අලංකාරව දේවතාවියක් ලෙස පෙනෙන බව කීය . යාතුකර්මය සාර්ථකය . එය සනාථ කරමින් .

" පුතේ " කියමින් සීයා මා ඇමතීය .

ඇදුරන් හතරදෙනා බෙර හඬ මධ්‍යයේම සීයා අසලට පැමිණ සීයාගේ අත් දෙකෙන් හා කකුල් දෙකෙන් අල්ලා පිරිත් කියන්නට පටන් ගත්තේය . පලාතම දෙදරවමින් ඔවුන්ගේ පිරිත් හඬ පැතිරිණි . ගුරුන්නාන්සේට සනීපයි කියමින් ගමේ අය සැනසුම් සුසුම් හෙලනු මම දුටුවෙමි .

සීයා තවත් මාරකයක් පැන්නේය .

දින කීපයකට පසුව සීයාට හොඳින් ඇවිදීමට හැකි විය . ඇදුරන් හතරදෙනා නිවසින් පිටත් වූයේ සීයා සාමාන්‍ය තත්වයට ආ පසුවය .

" අරනෝලිස් ගුරුන්නසේට එහෙනම් අපිත් ඕන උනා නේද "

කියමින් එක් ඇදුරෙකු සිනාසුනේය .

" එහෙම තමයි බං නරක කාලේ ආවම "

කියමින් සීයා සිනාසුනේ තමන්ගේ හිතුවක්කාරකම් අමතක කරමිනි .



මා , නිවසට ආ ඇදුරන් සමග ආගිය තොරතුරු කතා කරේ යාතුකර්මය අවසන් වීමෙන් පසුවය . එක් අයෙක් නුවර මැණික්හින්නේය ,අනෙක් අය ගම්පහය . ඔවුන් සියල්ලෝම සීයා ගැන හොඳින් දන්නා අයය .

සියල්ල යතා තත්වයට ආපසු ඔවුන් වලව්වෙන් නික්ම ගියේ සීයාට වැඳ නමස්කාර කරමිනි .

" සීයාව සනීප කරන්න ආපු අය සීයාට වැන්දේ ඇයි "

" අර මම දීපු තඹ සන්නසේ ඒවට හේතු ඇති , කියවලා බලන්න "

කියමින් සීයා කතාව නැවැත්වීය .

මහා ධාරානිපාත වර්ෂාවක් ඇද හැලී ගංවතුරක් ගලන්නට ඔන්නමෙන්න තිබී වර්ෂාව නතරවී , ගංවතුර ඇතිවීමේ භය පහව ගියාක්මෙන් මහත් වූ සහනයක් මගේ සිතේ ඇතිවිය .

                                                             
තවත් කතාවකින් හමුවෙමු .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃ කල්පිතය 19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි . පසුගි...

අහිකුණ්ඨිකයාට තීන්දුකල නාග කන්‍යාවිය ( 1 )





මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය
19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි.

කතාවට කලින් මේක ප්ලේ කරන්න




නාගයා යනු හුදෙක් සාමාන්‍ය ගණයෙහිලා සැලකිය හැකි සත්ත්වයෙකු නොවේ . ඔවුන්ගේ ජීවන ප්‍රවෘත්තිය සිංහල වෙදකමෙහි හා ගුප්ත විද්‍යාවන්හීදී උගන්වනු ලබන්නේ මෙලොව සිටිනා සියලු සත්තවයින් පරයා ජයගත හැකි ශක්තියක් නාගයින් තුල පවතින බවය . එයට ප්‍රධානම හේතුවක් ලෙස ගෙනහැර දක්වන්නේ නාගයින් මියගිය සතුන් ආහාරයට නොගැනීමයි . එනම් , නාගයින් ජීවග්‍රහයෙන් අල්ලාගන්නා සතුන්ගේ මාංශමය ආහාරය සමග ප්‍රාණමය ආහාරයද ගන්නා හෙයිනි . 

මෙතෙකින් දිගහැරීමට මා බලාපොරොත්තු වන්නේ නාගයින් හා නාගයින්වෙත බැඳී සිටින අමනුෂ්‍යයින් සමග සීයා විසින් කරන ලද ජීවිතයත් මරණයත් අතර සටනක් පිළිබඳව කතා පුවතක්ය . මෙම සටනින් අප ජය නොගත්තානම් , ඇතැම් විටෙක මෙය , මෙම කථා මාලාවේ අවසාන කතාව වන්නටද ඉඩ තිබිණි . එය එතරම්ම කුරිරු වූයේ සීයාගේ අවාසනාවටද අතපසු වීම නිසාද සීයාගේ හිතුවක්කාරකම නිසාද නැතිනම් වෙනත් හේතුවක් නිසාද කියා මම නොදනිමි . 

මගේ ආච්චි අම්මාගේ නැගෙණිය ජීවත් වූයේ අපගේ වලව්වට හූ හත අටක් ඈතින් පිහිටි නිවෙසකය . ඇය මට පුංචිආච්චිය . පුංචිසීයා ව්‍යාපාරයක් ලෙස කරන ලද්දේ ඔහුගේ අක්කර ගණනාවක් විහිදී පැතිර පවතින පොල් වතුවල ඇති පොල් කඩවා කොප්පරා සාදා ඒවා වෙළඳාම් කිරීමෙනි . ඊට අමතරව හෙතෙම කුඩා ප්‍රමාණයේ සෙක්කුවක්ද කරවාගෙන ගියේය . වැඩි ප්‍රමාණයක් එම සෙක්කුවෙන් පොල් අඹරන ලද්දේ නිවසේ අවශ්‍යතාවය සඳහා තෙල් ලබා ගැනීමට පමණි . අප නිවසටද මෙම පොල් තෙල් විටින් විට ලැබේ . 

          

පුංචිආච්චි නිවසේ කටයුතු කරමින් ජීවත් වූ අතර ඔවුනට දරුවන් දෙදෙනෙකු සිටී . ඔවුන් මට පුංචිනැන්දා සහ පුංචිමාමය . පුංචිනැන්දා විවාහ වී වෙනත් ගමක ජීවත් වේ . පුංචිමාමාද විවාහවී සිටි අතර ඒ දෙපලද වැඩි හරියක් සිදු කරන ලද්දේ සීයාගේ ව්‍යාපාරයට උදවු කිරීමය . සීයාගේ ව්‍යාපාරවල ගණන් හිලවු හරියාකාරව පවත්වාගෙන ගියේ පුංචිමාමා විවාහ වී සිටි නැන්දා විසිනි . හෙතෙම පවුලට පිටින් සම්භන්ධවූ කාන්තාවක් වුවද පසුව අපේම පවුලේ කෙනෙක් ලෙස දුක සැප සමසේ බෙදාගනිමින් ජීවත් විනි . 

දිනක් සුපුරුදු පරිදි මම සාලයේ කනප්පුව මත පුස්කොල පොතක් තබාගෙන එහි පත්ඉරුවෙන් පත්ඉරුව දිගහැර බලමින් සිටියෙමි . සීයාද එදින නිවසේ සිටියේය . ඉර මුදුන් වන්නට තවත් පැය දෙකක් තිබෙන බව හඬගා කීවේ සාලයේ කොනක තබා ඇති බට්ටා ඔරලෝසුවයි .




" ගුරුන්නාන්සේ මහප්පේ ගුරුන්නාන්සේ මහප්පේ " කියමින් පුංචි මාමාගේ නැන්දා වලව්ව වෙතට ඈතින් දිව එනු මට පෙනිණි .

" සීයේ අන්න නැන්දා දුවගෙන එනවා මේ පැත්තට , කලබලෙන් වගේ එන්නේ "

" කෝ බලන්න "

කියමින් සීයා කාමරයෙන් එලියට එනවිට නැන්දාද වලව්වේ ඉදිරිපස මිදුලට සම්ප්‍රාප්ත වී තිබිණි .

" ගුරුන්නාන්සේ මහප්පේ , නැන්දම්මට නයෙක් ගහලා . අපි දැක්කා දැනට දවස් දෙක තුනකට කලින් ඉඳලා නයෙක් ඒ පැත්තේ ඉඳලා යනවා . නැන්දම්මට නයා ගහලා වැටිලා ඉන්නකොටත් එතන ඒ නයා ඉඳලා යනවා දැක්කා "

" පුතේ ඉක්මනට දෙහි ගෙඩි තුනක් කඩාගෙන එන්න . විස බස්සන්න බැරි වගක් තමා දූත ලක්සනෙන් පේන්නේ . ඉක්මනට ගියොත් සුව කරගන්න බැරිවෙන එකක් නෑ  "

මම පුස්කොල පොත හකුලා බුදු පහන තබන ස්ථානයේ තාවකාලිකව තබා වත්ත පහලට දිවගොස් දෙහි ගෙඩි තුනක් කඩාගෙන ආවෙමි . ඒවනවිට සීයා පුංචිආච්චිලගේ නිවසට යාමට සූදානම් වී මා එනතුරු මිදුලේ බලා සිටියේය .

පයින් යාමට කාලය ගතවන හෙයින් සීයා කරත්තයේ යාමට තීරණය කරන්නට ඇති බවක් මට හැඟිනි . කරත්තයේ යන අතරවාරයේ සීයා ඇඟිලි නවමින් ගණන් කරමින් කුමක්දෝ ගණනක් සාදමින් සිටියේය .

" ඈ සීයේ , මොකද්ද ගණන් කරන්නේ ? "

" දූත ලක්සනේ හැටියට පුතේ නයෙක් ගහලා වෙන්න බෑ . නැත්නම් මට දූත ලක්සනේ වැරදුනාද කියලා මම මේ ගණන් කර කර බලන්නේ . ඒත් එන්නේ එකම උත්තරයක් . නයෙක් ගහල වෙන්න බෑ . ගණන් කරාම එන ගණන ගැන බැලුවම නයාගේ එක දලයක්වත් වැදිලා නෑ "

කියමින් සීයා නැවත නැවත කීප වතාවක්ම ගණන් කරනු මම දුටුවෙමි . ඒත් සමගම සීයා සහ මම රැගත් කරත්තය පුංචිආච්චිගේ නිවසට ළඟාවී තිබිණි .

ඒවනවිටත් ගමේ කීපදෙනෙක් පුංචිආච්චිගේ නිවසට එක් රොක් වී සිටියේ සිදුවන්නේ කුමක්ද කියා විමසිලිමත් වෙමිනි . සීයා නිවසට ඇතුළුවනවිට වෙද සීයාද එහි පැමිණ ප්‍රතිකාර කරමින් සිටියේය .

" අරනෝලිස් අයියේ , මම මේ බලන්නේ මොකද්ද වෙලා තියෙන වින්නැහිය කියලා . ඇස් වලින් පේන්නේ නයි විස තමයි . ඒත් දල පාරක් වැදිච්ච තැනක්වත් හොයාගන්න විදියක් නෑ . සරීරයේ කොහෙවත් දල පාරක සලකුණක් නෑ . නාඩි වැටිල්ලත් එන්න එන්නම දුර්වල වෙනවා "

කියමින් වෙද සීයා , අපේ සීයාට පැවසීය .

එවෙලේ සීයා මදෙස හැරෙමින් මද සිනහවක් පෑවේය .

" මමත් මේ එනගමන් දූත ලක්සනේ බල බල ආවේ මට වැරදුනාවත්ද කියලා . එක දලයක්වත් වැදිලා තියෙන්න විදියක් නෑ කියලා තමයි මමත් මේ පුතා එක්ක කිය කිය ආවේ "

එසේ කියමින් සීයා පුංචිආච්චිව පරීක්ෂා කරන්නට විය .

" නංගියේ නංගියේ මොකද උනේ ? "

පුංචිආච්චි හාවක් හූවක් නැතිව වැතිර සිටී .

" හරියන්නේ නෑ ටික ටික විස ඉහට ගහනවා වගේ . විස උරන්න බලන්න ඕන "

කියමින් සීයා ,  වෙද සීයා වෙත හැරී බැලුවේය . වෙද සීයා කිසිවක් නොකියා හිස සෙලවුවා පමණි . සමහරවිටෙක මින් එපිට වෙද සීයාට කළහැකි දෙයක් නොවන්නට ඇත . සීයා දෙහි ගෙඩි තුන එක් අතක තබාහෙන අනෙක් අතින් පුංචි ආච්චිගේ පාදයේ ඇඟිල්ලක් අල්ලාගෙන සෙමෙන් සෙමෙන් මතුරන්නට පටන්ගත්තේය . මන්ත්‍රයෙන් විස බස්සන්න සීයා සමත්ය . එහෙත් දල පහරවල් නොමැති විෂ ශරීර ගත වූ අවස්ථාවක් මම දුටු පළමු අවස්ථාව මෙයයි .

මතුරන අතරවාරයේ පුංචිආච්චිගේ පාදයේ වළලුකර අසල එක් නහරයක් කෙමෙන් කෙමෙන් ඉහලට ඉලිප්පී එනවගක් පෙනිණි . සීයා මැතිරිල්ල නවතා දමා

" වෙද අප්පු , මේ නයි විස ඇඟට ගිහින් තමයි , පේන්නේ නැද්ද නහරේ ඉස්සිලා එන අපූරුව . දැන් දල පාර නැති නිසා මෙතන පලලා තමයි විස ලේ අයින් කරන්න වෙන්නේ "



කියමින් සීයා තම ඉනේ ගසාගෙන සිටින කුඩා කිනිස්ස අතට රැගෙන එය එක් දෙහි ගෙඩියක කීප වතාවක් ඇන , පසුව ඉලිප්පී ආ නහරය මත තබා එකවරම නහරය මදක් පැලුවේය . ඒත් සමගම රුධිර බිංදු කීපයක් ඉවතට විදිනි . පසුව සීයා පඩික්කමක් තමා අසලට ගෙන්වා ගනිමින් විස උරන්නට පටන් ගත්තේය . කීප වතාවක්ම තමාගේ මුඛයට ඇදගත් රුධිරය පඩික්කමට දමන ලදී . වෙද සීයා ඉන් අනතුරුව පුංචිආච්චිගේ නාඩි පරීක්ෂා කර බලා

" දැන් නම් ලෙඩාගේ නාඩි වැටීම හොඳයි , විස බහිනවා වගේ "

මේ ක්‍රියාවන් කෙරෙනවාත් සමගම ඇඳිරි වැටී තිබිණි . පුංචිආච්චිට සිහිය ආවිට ඇයට කලයුතු සත්කාර පිළිබඳව පුංචිසීයාට සහ අනෙක් අයට උපදෙස් දී සීයාත් මමත් නිවසට පැමිණියෝය .

නොකඩවා මැතිරීම නිසා සීයා ඒ වනවිට‍ සිටියේ ඉතාමත් තෙහෙටුවෙනි . එහෙයින් සීයා නා පිරිසිදුවී එදින ඉක්මනින්ම නින්දට ගියේය . මමද පහන් පැලේ පහන දල්වා ඉක්මනින් නින්දට ගියෙමි .

මට නින්ද යාගෙන එනවිට

" හාමිනේ...................... "

කියමින් සීයා කෑගසනු මට ඇසිනි . මම නිදිමැලි හරිමින් කාමරයට දිවයන විට අම්මාද තාත්තාද ආච්චිඅම්මාද සීයාගේ කාමරයට දිවගොස් තිබිණි . මම සීයාගේ කාමරයට යන මොහොතේ දුටු දර්ශනයෙන් වික්ෂිප්ත වීමි .

සීයාගේ හිස අද්දර බුලත් කොලයක් තරම් විශාල පෙනය විදාගත් නයෙකු ස්ශ්ශ්ශ්ශ්ෂ්....... හඬ නංවමින් පෙනය නටවමින් සිටියේය . සීයාට සිහිය නැත . දැන් නයා එලවන්නට ක්‍රමයක් සිතාගත නොහැක . නයාට පහර දුන්විට හෙතෙම සීයාට නැවත දෂ්ට කිරීමට ඉඩ ඇත .

                           


එහෙත් ටික වෙලාවකින් නයා ක්‍රමයෙන් පෙනය හකුලා එතනින් ඉවත්ව ගියේය . අපි සීයා අසලට යනවිට සීයාට සිහිය නැත . තාත්තා කරත්තකරු කරත්තය සමග වෙද සීයාගේ නිවසට පිටත් කර හැරියේය . වෙද සීයා පැමිණිවිට ඔහු සීයා පරීක්ෂා කරමින්

" පොඩි ගුරුන්නාන්සේ පුතාට මතකද අද දවල් වෙච්චි දේ ? නයා මෙතනත් හිටියට සීයාට දල පාර වැදිලා නෑ සරීරෙ කොහේවත් . දැන් මොකද කරන්නේ ? . මගේ සාත්තරෙන් සීයා ගොඩ ගන්න බෑ . විස උඩුදුවන එක අඩු කරන්න සීයාව බෙහෙත් ඔරුවට බස්සමු , ඒත් එකෙන් සහමුලින්ම සුව වෙන්නේ නෑ "

අපගේ වලව්වේ මහානර්ඝ වස්තුව , අංජනම පිළිබඳව මාහට සිහියට ආවේ ඒ මොහොතේය . මම ආච්චි අම්මාගෙන් පෙට්ටගමේ යතුරු ඉල්ලා අංජනම අතට ගතිමි .

" වෙද සීයා එහෙනම් තාත්තා එක්ක අපේ සීයාව වෙද වලව්වට එක්ක යන්න . සීයාව බෙහෙත් ඔරුවට ගිල්වමු . මම අඳුනෙන් බලන්නම් මොකද්ද කරන්න පුළුවන් කියලා . මම විස උරන්න ඉගෙනගෙන නෑ . සීයා මට උගන්නලා නෑ තාම "

පසුව වෙද සීයාත් කරත්තකරු හා තාත්තා එක්ව සීයා කරත්තයේ හොවා වෙද වලව්වට රැගෙන ගියෝය .

සීයාගේ ප්‍රාණය පිළිබඳව මාහට කිසියම් බියක් දැනුනේ ඉන් පසුවය . අඳුන අතට ගත්තද දෑතම වෙව්ලන්නේ සීයා පිලිබඳ බියෙනි .

මම සුවඳ දුම් අල්ලා මන්තර මතුරා හනුමන්තා ගෙන්වීමි .

                                     [Hanuman.jpg]

ඔහු මේ පිළිබඳව කිසිවක් පවසන්නේ නැත . පසුව වෙනත් දෙවඟනක් වැනි කාන්තාවක් අංජනමෙන් දර්ශනය විය . ඇය මීට කලින් මා නොදුටු රූමත් දෙවගනකි .

" මමයි ඒ ආපු නාගය . මම දෂ්ට කලේ නෑ විෂ පිම්බා කාටවත් පේන්නේ නැතිවෙන්න . සීයා මට වරදක් කළා . දැනට කාලයකට කලින් සීයා නාග කන්‍යාවියක් වෙලා හිටපු මාව බන්ධනය කරලා ගුරුකමක් කරා අර දවල් නයා දෂ්ට කරපු ගැහැණු ප්‍රානේ ජීවත්වෙන වත්ත ආරක්ෂා කරන්න . එවෙලේ සීයා අතින් ඒ ගුරුකම වැරදිලා මාව දේව තීන්දුවකට බන්ධනය නොවී , රොඩී තීන්දුවකට බන්ධනය උනා . මම මේ නිදහස් උනාම සීයාව හොයාගෙන ආවා පලිගන්න . සීයා කලේ වරදක් . ඒකට  සීයාට දඬුවම් විඳින්න වෙනවා "

" දැන් දේවතාවිය සීයාව සනීප කරන්න විදියක් ඇත්තෙම නැද්ද ? "

" සීයා බෙහෙත් ඔරුවේ හිටියත් ජීවත්වෙලා ඉන්නේ තව දවස් තුනයි . ඊට කලින් සීයාට සිහිය ගන්න පුළුවන් නම් මාව ආයෙත් දේව තීන්දුවකට බන්ධනය කරන්න කියන්න . එතකොට සීයාට මම සමාව දෙනවා . සීයාට සිහිය ගන්න වෙදකම දන්නේ කතරගම කියන ගමේ මැණික් ගඟ හරහා තියෙන පාලම යට තියෙන රොඩී ගුබ්බෑයමක ඉන්න රොඩී ගුරුකම් කරන කෙනෙක් . නමට අකුරු තුනයි . මුල අකුර අ යන්න . දවස් තුනකට කලින් කරන්න පුළුවන් නම් කරලා සීයාව ගොඩ ගන්න . හැබැයි මගේ ගුරුකම හරිගස්සන්න ඕන . නැත්නම් මම සීයාවත් මගේ ලඟට අරගෙන මගේ ඉරණමම විඳින්න දෙනවා සීයටත් හඃ හඃ හඃ හා.............. "





මම හනුමන්තාට අඳුනට නැවත වඩින්නට මැතිරුවෙමි . පසුව අඳුන අතේ තබාගෙනම මම ආච්චි අම්මාට මෙම කරුණ පවසා නිවසින් නික්මුනෙමි . මම අඳුනේ සිටින හනුමන්තා සමග රාත්‍රියේම වෙද වලව්වට නික්මුනෙමි . පසුව කරත්තකරු අමතා

" යමන් කතරගම දිහාවට "

කියමින් කරත්තයට නැග්ගෙමි .

" පොඩි ගුරුන්නාන්සේ මේ මහා රෑ අපි එච්චර දුර යනවද , අලි කොටි එලියට බහින වෙලාව "

" දක්කපන් මිනිහෝ උඹේ පණ්ඩිතකම පැත්තක තියල "

එළිවෙන්න ආසන්න වනවිට අප කතරගම ප්‍රදේශයට ලං වී තිබිණි . කරදරයක් නොමැතිව ඉහත කී රොඩී මන්තර කරු සොයාගත හැකි විය . ඒ අඳුනේ හනුමාගේ පිහිටෙනි . සිද්දිය පැවසීමෙන් පසුව ඔහු සීයා සුව කිරීමට කැමති විය .

සවස් වන්නට මත්තෙන් ඔහුද කැටිව වෙද වලව්වටම ආවෙමු . සීයාට සිහිය ගැනීමට ඔහු මහාපරිමානයේ කිසිවක් කලේ නැත . බෙහෙත් ඔරුවෙන් එලියට ගත් සීයාගේ අත් පාවල ඔහු විසින් සුදු පැහැති මැටි වැනි යමක් ආලේප කළේය . පසුව මන්තර වැනි යමක් මුමුනමින් සිටිනවිට සීයා දෑස් විවර කළේය .

මගේ සිරුරට ලේ ඉනුවේ ඉන් අනතුරුවය . පසුව සීයාට සුව බව සනාථ වීමත් සමගම අපි අහිකුන්ටිකයා නැවත කතරගමට අරලුවෙමු .

සීයා තවත් දිනක් වෙද වලව්වේම හිඳින්නටහැර අපගේ වලව්වට එක්ක ආවෙමු . සීයාට ගුණදායක බව පෙනුණු හෙයින් මා විසින් අඳුනේ දේවතාවිය පවසන ලද කතාව සීයාට කියා පෑවෙමි .

සීයා වික්ෂිප්ත විය .

" ඔව් මට දවසක් ඔහොම ගුරුකමක් වැරදුනා . ඒත් මම හිතුවේ නෑ ඒක මෙච්චර දුර යයි කියලා . හොඳයි මම බලාගන්නම්කො මාව කාපු උන්දා ගැන "

සීයා එදිනම සවස කරත්තකරු ලවා මිදුලේ පහන් පැළ අසල මල් යහනාවක් තනා එහි මල් බුලත් තබා මන්ත්‍ර මතුරා කිසියම් ගුරුකමක් කළේය . එය කිරීමට පෙර එහි තතු කිසිවක් මාහට සීයා නොපැවසීය .

අනතුරුව ගුරුකම අවසානයේ මම සීයාගෙන් ඒ පිලිබඳ විචාළෙමි .

" මොකද්ද සීයේ ඒ කලේ ? "

" මම අර හැතිරිව ආයෙත් මැරිච්ච අහිකුන්ඨකක්ට බන්ධනය කරලා තීන්දු කළා . එහෙමම ඉන්නේ නැතැයි "

පසුව සීයාට හොඳටම සනීප විය . නමුත් සීයා නැවතත් කරන ලද්දේ නාග කන්‍යාවීයගේ ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමයි . එය හිතුවක්කාර කමකි .

ඒ හිතුවක්කාරකම හේතුවෙන් සීයා නැවතත් මරු කටට ගොස් පැමිණියේය .

එහෙයින් මේ අවසානය නොව . මෙය ආරම්භය පමණි .

( ඊළඟ කතාවෙන් බලමු මොකද වෙන්නේ කියලා )


ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනඃකල්පිතය 19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ වැල්ලබඩ පත්තුවේ එක්තරා ග්‍රාමයක සිදු වූ සත්‍ය සිදුවීමක් ආශ්‍රයෙනි. කතාවට ...

ඇත් සොහොන් සංකල්පය






පුංචි කාලේ මම මොන්ටිසෝරි ගියාම දවල්ට මාව එක්ක එන්නේ අපේ තාත්තා . තාත්තා ත්‍රීවිල් එකකින් මාව එක්කඑන ගමන් , අම්මා වැඩ කරන ඔෆිස් එක කිට්ටුව නවත්තලා ලන්ච් අවර් එකේ අම්මවත් දාගෙන තමා එන්නේ . අම්මා ත්‍රීවිල් එකට නැග්ගම මම වැඩි හරියක්ම අම්මගේ උකුලට පැනලා ඒ ටික දුරටත් නින්දක් දානවා .

දවසක් ඔහොම එනකොට අපේ ත්‍රීවිල් එක ඉස්සරහට ආවා අපේ සබරගමුව මහ සමන් දේවාලේ අලුත් සහල් මංගල්‍යය වෙනුවෙන් ගොයම් කපාගෙන වී කරල් මිටිය දේවාලෙට වැඩම කරවන පෙරහැර . මම ඉතින් නින්ද පැත්තක තියලා ත්‍රීවිල් එක නවත්තන්න කියලා පෙරහැර යනකල් බලාගෙන හිටියා මට මතකයි . මේ අලුත් සහල් මංගල්‍යය ගැන මම ඉස්සර මගේ බ්ලොග් එකේ සවිස්තරව ලිව්වා .

අලියෙක් පිටේ තමයි මේ වී කරල් මිටිය වැඩම කරවන්නේ . එවෙලේ ඔන්න ඔය අලියා දැකලා අපේ තාත්තා කිව්වා " ආ අද ටවුන් එකේ කට්ටිය කතා උනා ඇහුනා ඇන්ටන් අප්පොගේ අලියෙක් වලව්වේ ටොයිලට් වලක් කඩාගෙන වැටිලා මැරිලා " කියලා .

ඇන්ටන් අප්පෝ කියන්නේ මෑත කාලයේ සබරගමුව මහ සමන් දේවාලය සංවර්ධනය කරපු බස්නායක නිලමේ තුමා  . දැනට අවුරුද්දකට කලින් වගේ එතුමා මිය ගියා . එතුමා තමයි දේවාලේ ගොඩක් ඉඩම් එහෙම නිරවුල් කරලා පූජා නගර ව්‍යාපෘතිය යටතේ දේවාලේ තියෙන ගරාවැටුන ගොඩනැගිලි අලුත් කරලා , තාප්ප බන්දලා දේවාලේ හැදුවේ . එතුමාට අලි ඇත්තු හිටියා . දළදාව වැඩම කරවපු සුප්‍රසිද්ධ " රත්නපුර මුද්දුව වලව්වේ විජේදන්ත " කියන ඇතා මෙන්න මේ ඇන්ටන් අප්පොට අයිති ඇතෙක් .

කොහොම හරි මට කියන්න ඕන උනේ අලියෙක්ගේ මරණයක් ගැන අහන්න මට ලැබුණු වඩා........ත්ම පරණ මතකය තමයි මම අර කලින් කිව්ව අලියා වැසිකිලි වලක් කඩාගෙන වැටිලා මිය යාම .

ඒ සිද්දියත් කියාගෙනම අද මේ කියන්න යන්නේ හිමවතේ ඇත් සොහොනට පියමැන්නෙමු කතාව ලිව්වට පස්සේ ලියන්න ඕන කියලා හිතුන අලි ඇතුන්ගේ ආයු කාලය සහ මරණය එක්ක සම්බන්ධ වෙලා තියෙන ඇත් සොහොන් කියන සංකල්පය ගැන .


මේක ලියන්න යොදාගන්න තොරතුරුත් එක්කම අලි ඇත්තු ගැන වැඩිපුර තොරතුරු මම හොයාගත්තේ අපේ කැම්පස් එකේ ලයිබ්රියට රිංගලා කියවපු පොත් පත් වලින් . සහ අලි බලන අයියලා මාමලා සීයලා එක්ක කරපු කතාබහ වලින් මම එකතු කරගත්ත කරුණු වලින් .

අලියෙක්ගේ ඇතෙක්ගේ සාමාන්‍ය ආයු කාලය අද කාලේ මනුස්සයෙක්ගේ ආයු කාලයට ආසන්න වශයෙන් සමානයි . හීලා අලි ඇත්තු සාමාන්යෙන් අවුරුදු 65 - 75 අතර කාලයක් වගේම කැලේ ඉන්න අලි ඇත්තු අවුරුදු 70 - 80 අතර කාලයක් ජීවත් වෙනවා කියලා පර්යේෂණ මගින් තහවුරු කරලා තියෙනවා .

සාමාන්‍ය ක්‍රමයට අලි ඇතුන්ගේ වයස නිර්ණය කරන්නේ අලින්ගේ දන්ත වින්‍යාසයයි දත්වල වර්ධනයයි ඇතෙක් වගේනම් එයාගේ දල දෙකේ වර්ධනයයි දල දෙකේ පරිධියයි එයාලගේ උස සහ කකුලේ පරිධිය වගේ මිනුම් අරගෙන . ඒ වගේම ආසියාතික අලින්ගේ වයස නිර්ණය කරන්න උපයෝගී වෙනවා එයාලගේ ඇඟේ වයසත් එක්ක හැදෙන ගෝමර නැත්නම් අලි බලන අය නම් කියන්නේ කබර හැදෙනවා කියලා . මෙන්න මේ ගෝමර වල වර්ණයේ තීව්‍රතාවය , ගෝමර ගණන වගේ දේවල් .

වයසට යනකොට අලි ඇතුන්ගේ මුහුණ ගිලාබැහැපු බවක් , කන් දෙකේ තියෙන පෘෂ්ටිමත් බව නැති වීමත් ඇස්වල තියෙන දීප්තිමත් බව අඩු වීමත් වගේ දේවල් වෙනවා . ඇත්තුන්ගේ නම් සමහර වෙලාවට දලයේ ඇතුලේ තියෙන ගජමුතු ගැලවිලා දතේ කුහරයේ එහා මෙහා හෙලවෙන නිසා ඇතා මුණ හොලවනකොට දලෙන් ඇහෙනවා ඒ ගජමුතු පෙරලෙන සද්දේ ටක ටක ගාලා . වයසට ගියාම අලි ඇත්තු රළු ආහාර වලින් අයින් වෙනවා .

කැලෑවල් වල ඇත් සොහොන් කියලා අද වෙනකොට හොයාගෙන තියෙන ආසියාතික සහ අප්‍රිකානු කියන ඇත්සොහොන් දෙවර්ගයම වැඩි හරියක් පිහිටලා තියෙන්නේ වතුර වැඩිපුර තියෙන තෘණ වර්ග වැඩිපුර තියෙන ප්‍රදේශ වල . තෘණ කියන්නේ හරක් කන තෘණ නෙවේ . ඊට වඩා උසින් වැඩි මානා වගේ තෘණ වර්ග .

ඒ කියන්නේ වයසින් වැඩි වෙනකොට අලි ඇත්තු තෘණ වර්ග ආහාරයට ගන්න පෙළඹෙනවා . පස්සේ ඒ කිට්ටුවම වගේ තමයි මිය යන්නේ . ඒ අනුසාරයෙන් තමයි ඇත් සොහොන් නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නේ .
අලි ඇත්තු මිය යන්න තවත් රෝග ගොඩක් හේතු වෙනවා . ප්‍රධානම හේතුව තමයි ආහාර නොදිරවීම . බර ආහාර වර්ග උනත් බර නැති ඒවා උනත් කාලයත් එක්කම ආහාර දිරවන්නේ නැති වෙනවා .

ඒ වගේම ඊළඟ හේතුව තමයි කොච්චර හොඳට සෞඛ්‍ය සම්පන්නව හිටියත් මෙයාලගේ දත් ගෙවිලා ගිහිල්ලා කෑම හපන්න බැරි වෙනවා . එතකොට මෙයාලා කන්න බැරුව මන්ද පෝෂණය වගේ හැදිලා මිය යනවා . අලි ඇත්තු මිය යන්න හේතු වෙන ප්‍රධානම හේතු දෙක තමයි ඔය දෙක . හීලෑ වල් ආසියාතික අප්‍රිකානු කියන කාටත් පොදුයි මේ හේතු දෙක .

ඊට අමතරම අලින්ටත් අපිට වගේ ලෙඩ හැදෙනවා . මෙයාලට හැදෙනවා හෘද සනාල රෝග , වැඩිපුරම මෙයාලට ඒ වගේ හැදෙන ලෙඩක් තමයි අපිට වගේම කලෙස්ටරෝල් තැම්පත් වීම . ඒ නිසා හෘදයේ ක්‍රියාකාරීත්වය අඩපන වෙලා මිය යනවා . ආතරය්ටීස් , ක්‍ෂය , ජලභීතිකාව , පිටගැස්ම , නිව්මෝනියාව , ආමාශ ප්‍රදාහය , මුඛය සහ පාද ඉදිමීම වගේ ලෙඩ මෙයාලට හැදෙනවා . තව මෙයාලට හැදෙනවා අපිට චිකන් පොක්ස් පැපොල හැදෙනවා වගේ එලිෆන්ට් පොක්ස් කියලා පැපොල රෝගයක් . තව ආහාර මාර්ගයේ පනුවෝ හැදිලා පණුවෝ ලේ බීලා බීලා ලේ අඩුකම නිසාම අලි මැරෙනවා . ඒ නිසා අලි උනත් සෙල්ලන් නෑ . උන්ටත් මාර ලෙඩ හැදෙන්නේ . තව අලි ඇත්තු මැරෙන හේතුවක් තමයි ගෑණි බෙදාගන්න බැරුව ඇත්තු ඇත්තු හරි අලි ඇත්තු හරි අලි අලි හරි කෙලගන්න එක . අවසානේ එකෙක් මැරෙනකල්ම කෙළගෙන ඉවරයක් වෙලා ගිහින් මැරෙන වෙලාවලුත් තියෙනවා .

ඉතින් මේ ලෙඩ ගැන හිතලා බැලුවම මට මතක් වෙනවා මගේ යාලුවා , නැදුන්ගමුවේ රාජා . වෙද මහත්තයා කියන්නේ මේ ඇතාව පයින් ඇවිද්දවන එක ඇතාගේ සෞඛ්‍යයට හොඳයි කියලා . ඇත්තටම අලියෙක් ඇතෙක් කැලයේ ඉන්නකොට දවසකට කිලෝමීටර් 4 - 5 අතර දුරක් අවිදිනවා කියලා හොයාගෙන තියෙනවා . එනිසා හීලා අලි ඇතුන්ට වඩා වල් අලි ඇත්තු හෘද සනාල රෝග වලට ගොදුරුවෙන ඉඩ අඩුයි . ඉතින් මගේ යාලුවත් ගම්පහ ඉඳලා නුවරට බෙල්ලන්විලට රත්නපුරේට පයින් එන එක අලි බලන අයට කරදර උනත් එයාගේ පැවැත්මට ඒක ලොකු උදව්වක් වෙලා තියෙනවා .







එහෙනම් දැන් අපි එමු ඇත් සොහොන් ගැන බලන්න . මේක ඉතින් අදාළ වෙන්නේ වල් අලි ඇතුන්ට තමයි . මට ඔය ඇත්සොහොන් කියන කතාව ඉස්සර අදාළ වෙලා තිබෙම නෑ . මොකද මමත් ඕක ගැන විශ්වාස කලේ නෑ . ඒත් කියවපු පොත් වල එක එක අය තමන්ගේ අත්දැකීම් වලට ලියලා තියෙන ඒවා එක්ක ඇත් සොහොන් සංකල්පය ඇත්ත කියලා කියන්න පුළුවන් . සමහර අයනම් මාස ගණන් කැලේ රැකගෙන ඉඳලා තමයි මේවා හොයාගෙන තියෙන්නේ .

එයාලා කියලා තියෙන හැම දෙකම සාරාංශයක් වගේ ගත්තම මෙහෙම තමයි අලියෙක්ගේ ඇතෙක්ගේ අවසානය වෙන්නේ . මෙයාලගේ අවසානය කිට්ටු උනාම මෙයාලා ක්‍රම ක්‍රමයෙන් කැලයේ ජලාශ තෙත් බිම් වගේ තියෙන තැන් වලට එකතු වෙනවා . එයාලා ඊට පස්සේ කන්නේ ඒ තෙත් බිම් ආශ්‍රිතව තියෙන තෘණ වර්ග පොඩි පොඩි පැලැටි වර්ග . ඒවායින් ජීවිතේ අල්ලාගෙන ගියාට ඒවායෙන් එයාලට ලැබෙන පෝෂණය හරිම අඩුයි . ඊට පස්සේ මෙයාලා වැඩි හරියක් කෑම ගන්නේ නැති වෙලාවට මේ ජලාශ හෝ තෙත්බිම් වල වැතිරිලා ඉන්නවා .

අලි ඇතුන්ට ඇඟේ හරි ගිනියමක් තියෙනවා කියලා කියනවනේ . එනිසා වෙන්නැති එහෙම කරන්නේ . නැත්නම් මම හිතන්නේ වයස නිසා උෂ්ණත්ව යාමනය කරගන්න අපොහොසත් නිසා මෙහෙම වෙනවා ඇති . පස්සේ එයාලා එහෙමම මැරන අයත් ඉන්නවා . සමහර අය මැරෙන්න ආසන්න මොහොතේ හිටගෙන ඉන්නකොට අනිත් අලි ඇත්තු ඇවිත් එයාට හිටගෙන ඉන්න සපෝට් කරන්න වගේ හේත්තු වෙලා ඉන්නවා ඒ මැරෙන එක්කෙනාගේ වටේට . පස්සේ පන ගියාට පස්සේ වටේ අය අයින් වෙනකොට තමයි මැරුන කෙනා බිමට වැටෙන්නේ .

මැරුණට පස්සේ මෙයාලගේ මස් කන්න නරි වල්ඌරෝ වගේ සත්තු එනවා . ඊට පස්සේ ඉතුරු මසත් දියවෙලා දිරලා ගියාම අනිත් අලි ඇත්තු කරන්නේ මේ මැරුණු සතාගේ දල තියෙනවනම් ඒ දල එක්කෝ කඩල බිඳලා කුඩු කරලා දානවා . නැත්නම් ඒවා උස ගස්වල මුදුන්වල රඳවනවා . ඇටකටු එක තැනකට ගෙනත් දානවා . ඔන්න ඔහොම ගෙනත් දාන තැන තමයි ඇත් සොහොන කියලා කියන්නේ .

අප්‍රිකානු අලි ඇතුන්ගේ මේ ඇත් සොහොන් ගැන දීර්ඝ ලිපි ලියලා තියෙනවා පර්යේෂණ කරපු අය . ලංකාවේ වගේම ආසියාතික අලින් ගැනත් මෙහෙම ලිපි ලියවිලා තියෙනවා . ඉස්සර දේශාටනයේ යෙදුන අය ලංකාවේ ඇත් සොහොනක් ගැන කියනවා . ඔයාලා මම කිව්වා කියලා ඉතින් හොයන්න ගිහිල්ලා වැඩ වරද්දගන්න එපා . මේක ගොඩක් ඉස්සර කාලේ තිබ්බ වාර්තාවකට අනුව කියන්නේ . ශ්‍රීපාද කන්දේ ධර්මරාජ ගල කිට්ටුවෙන් කැලේට වැදුනම මහ ඝන වනාන්තරේ ගොඩක් ඈතුලේ තවත් ඇතුලේ ඇතුලේ පහු කරගෙන පහු කරගෙන පහු කරගෙන තවත් ඇතුලට ඇතුලට ගියාම ඇත් සොහොනක් තිබිලා තියෙනවා .

ඇත් දල එකතු කරන්න හොඳ තැනක් කියලා කියනවා ඇත් සොහොන් . ඒ නිසා මිනිස්සු ඇත් සොහොන් හොයාගත්තම කොනක ඉඳන් එතන සුද්ද කරනවනේ . ඉතින් අලි ඇත්තු තමන්ගේ පූජනීය ඇත් සොහොන් පිහිටලා තියෙන තැන් වෙනස් කරලා තියෙනවා කියලත් මේ ගැන පර්යේෂණ කරපු අය වැඩි දුර විස්තර කරලා තියෙනවා . එහෙනම් එච්චර තමා අලි මරණ ගැන කියන්න තියෙන්නේ .

මම කලින් පෝස්ට් එකක කියලා ඇති කමෙන්ට් එකකට අලි නිල ගැන කියනවා කියලා . ඊළඟට අපි බලමු අලි නිල කොහොමද බෙදෙන්නේ සහ ඒවායින් මොනවද කරන්නේ කියලා . දැන් ඉතින් ධර්මරාජ ගල ගාවින් කරුණා කරනකොට කස්ටිය වයලීනොවත් මතක් කරයිනේ නේද ?

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

පුංචි කාලේ මම මොන්ටිසෝරි ගියාම දවල්ට මාව එක්ක එන්නේ අපේ තාත්තා . තාත්තා ත්‍රීවිල් එකකින් මාව එක්කඑන ගමන් , අම්මා වැඩ කරන ඔෆිස් එක...

ආටානාටිය සූත්‍රය ( සිංහල )

 


1.මා විසින් මෙසේ අසන ලදී:

එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහ නුවර නිසා ගිජුකුළු පව්වෙහි වැඩ වසන සේක. එ කලැ වරම් දෙව් මහරජහු සතර දෙනා මහත් යක්ෂසේනායෙන් ද මහත් ගන්ධර්ව සේනායෙන් ද මහත් කුම්භාණ්ඩ සේනායෙන් ද මහත් නාගසේනායෙන් ද (අසුරසෙන් වළක්වාලනු පිණිස සක්දෙවිඳු ගේ) සතර දෙසැ රකවල් තබා, සතර දෙසැ බලමුළු පිහිටුවා, සතර දිගැ මුර කරුවන් රඳවා, රෑ (පෙරයම) ඉක්මි කල්හි, අභිකාන්ත වූ ශරීරප්‍රභා ඇත්තාහු, සියලු ගිජුකුළු පව්ව එකලු කොට, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කරා එළැඹියාහ. එළැඹැ ඔබ ආදරයෙන් වැඳ එකත් පස් වැ හුන්හ. (ඔවුන් පිරිවර වූ) ඒ යක්කු ද ඇතැම් කෙනෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ආදරයෙන් වැඳ එක් පසෙක උන්හ. ඇතැම් කෙනෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ හා සතුටු වූහ. සතුටට කරුණු වූ, සිතැ රැඳැවියැ යුතු වූ කථාව නිමවා එක් පසෙක හුන්හ. ඇතැම් කෙනෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දෙසට ඇඳිලි නමා එක් පසෙක හුන්හ. ඇතැම් කෙනෙක් නම් ගොත් අස්වා එක් පසෙක හුන්හ. ඇතැම් කෙනෙක් නිහඬ වැ එක් පසෙක හුන්හ.

2. එක් පසෙක හුන් ම වෙසවුණු මහරජ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙ කරුණ සැළ කෙළේ ය:

“වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පැහැදුණු මහ තෙදැති යක්කු වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පැහැදුණු මහ තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පහන් වූ මැදුම් තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පහන් වූ මැදුම් තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය, වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පහන් වූ හීන තෙ ඇති යක්කු ද වෙත් ම ය, වහන්ස භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පහන් වූ හීන තෙද ඇති යක්කු ද වෙත් ම ය.

වහන්ස, බොහෝ සෙයින් යක්කු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පෑදුණෝ ම වෙත්. ඒ කවර හෙයින් ද යත්: වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වනාහි පණිවායෙන් වැළැක්ම පිණිස දහම් දෙසන සේක, අයිනාදනින් වැළැක්ම පිණිස දහම් දෙසන සේක, කාමයන්හි වැරැදැ හැසිරීමෙන් වැළැක්ම පිණිස දහම් දෙසන සේක, මුසවායෙන් වළක්නා පිණිස දහම් දෙසන සේක, මත්බවට හා පමාවට කරුණූ වූ රහමෙර පීමෙන් වැළැක්ම පිණිස දහම් දෙසන සේක. වහන්ස, යක්කු වනාහි බොහෝ සෙයින් පණිවායෙන් නො වැළැක්කාහු ම ය, අයිනාදනින් නො වැළැක්කාහු ම ය, කාමයන්හි වැරැදැ හැසිරීමෙන් නො වැළැක්කාහු ම ය, මුසවායෙන් නො වැළැක්කාහු ම ය, මත් බවට ද පමාවට ද කාරණ වූ රහමෙර පීමෙන් නො වැළැක්කාහු ම ය, ඔවුනට ඒ (භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගේ) දහම් දෙසුම අප්‍රිය වේ, අමනාප වේ. වහන්ස, යම් කෙනෙක් අල්පශබ්ද ඇති, මඳ වූ හඬ ඇති, පහ වූ ජනවාතය ඇති, මිනිසුන්ගේ හුදෙකලා වැ කළ යුතු ක්‍රියාවනට නිසි වූ, එකලා වැ හිඳීමට සුදුසු වූ, අරණ්‍ය වනප්‍රස්ථයන් (ග්‍රාමෝපාචරයෙන් දුරැ වූ සෙනසුන්) ද, (මනුෂ්‍යෝපචාර විරහිත) බොහෝ දුරැ සෙනසුන් ද සේවනය කෙරෙත් ද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගේ එසේ වූ ශ්‍රාවකයෝ වෙත් ම ය. මේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගේ සස්නෙහි නො පහන් වූ ඒ සෙනසුන්හි නිවැසි මහ තෙදැති යක්කු වෙත්. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඔවුන් ගේ පැහැදීම පිණිස මහණුන් ගේ මෙහෙණන් ගේ උවසුවන්ගේ උවැසියන් ගේ ගුප්තිය පිණිස, ආරක්ෂාව පිණිස, පීඩාවක් නොවනු පිණිස, පහසු වාසය පිණිස, ආටානාටිය පිරිත උගන්නා සේක් ව” යි (කීයේ ය). භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නිහඬ වැ ඉවසූ සේක.

3. ඉක්බිති වෙසවුණු මහ රජ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉවැසූ නියා දැන, ඒ වේලෙහි මේ ආටානාටිය පිරිත කීයේ ය:

4. “පසැස් ඇති සිරිමත් වූ විපස්සී බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා. සියලු සත්නට අනුකම්පා ඇති සිඛී බුදුරජුනට ද නමස්කාර වේ වා.

සෝදා හළ කෙලෙස් ඇති, තපස්වී වූ වෙස්සභූ බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා. මරසෙන් මැඩැලූ කකුසඳ බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා,

බාහිත පාපී වූ, වැ නිමැ වූ මඟ බඹසර ඇති, කෝණාගමන බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා. හැම දැයෙහි මිදුණා වූ කසුප් බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා.

යමෙක් සියලු දුක් දුරැ ලන මේ ධර්මය දෙසී ද, ශ්‍රීමත් වූ ඒ ශාක්‍යපුත්‍ර අඞ්ගීරසයන් වහන්සේට නමස්කාර වේ වා,

ලොවැ යම් කෙනෙක් තුමූ නිවුණාහු තත් වූ පරිදි (සත්‍යයන්) විවසුන් නුවණින් දුටුහු ද, මහත් වූ, පහ වූ බිය ඇති, මාත්‍රාභාණි වූ (මුසවා කේලාම් ඈ නො කියන) ඒ ක්ෂීණාස්‍රවයෝ,

5. දෙව්මිනිස්නට හිත වූ (මෙත් පතුරුවන), විද්‍යා හා චරණධර්මයෙන් සම්පූර්ණ වූ, මහත්ත්වයට පැමිණි, පහ වූ බිය ඇති යම් බඳු වූ ගෞතමයන් වහන්සේට නමස්කාර කෙරෙත් ද, ඒ බුදුරජුනට ද ඔබට පළමු වැ සිටි බුදුවරුනට ද නමස්කාර වේ වා,

මහා රශ්මි මණ්ඩලයක් ඇති, ආදිත්‍යසඞ්ඛ්‍යාත සූර්ය තෙමේ යම් තැනෙකින් උදා වේ ද, යම් ඒ හිරුහු නැගෙන කල්හි රාත්‍රියත් අතුරුදහන් වේ ද,

යම් දිගෙක හිරු නැඟි කල්හි දහවලැ යි කියනු ලැබේ ද, ඒ දිගැ, පිවිසුණු නදී ජලය ඇති සමුද්‍ර නම් වූ ගැඹුරු ජලාශයය වෙයි.

මෙසේ එහි එය නදීජලය ඇති මුහුද යැ යි දනිත්. කීර්තිමත් ඒ මහ රජෙක් යම් දිශාවක් පාලනය කෙරෙයි ද, එය මෙ තැනින් පෙර දෙස යැ යි මහ ජන තෙමේ කියයි.

ගන්ධර්වයනට අධිපති වූ, නම් වශයෙන් ධෘතරාෂ්ට්‍ර යැ යි ප්‍රකට වූ හේ තෙමේ ගඳෙව්වන් විසින් පෙරටු කරන ලද්දේ, නැටුම්ගැයුම්නෙන් එහි සිත් අලවා වෙසෙයි.

ඔහුට (ඉන්ද්‍ර යන) එක් ම නමක් ඇති පුත්තු ද බොහෝ ඇතැ යි මා විසින් අසන ලදී. මහ බලැති ඉන්ද්‍ර නම් වූ ඔහු අසූවෙක් ද දශයෙක් ද එකෙක් ද (එක් අනූ දෙනෙක්) වෙත්.

ඔහුද සූර්යබන්ධු වූ, කෙලෙස් නින්දෙන් පිබිදියා වූ, මහත්ත්වයට පැමිණි, පහ වූ භය ඇති බුදුරජුන් දැක,

‘පුරුෂාජානේයයෙනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා, පුරුෂොත්තමයෙනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා’ යි දුරැ සිට ම නමස්කාර කෙරෙත්.

‘ඔබ නිපුණ වූ සර්වඥතාඥානයෙන් මහජනයා දෙස බලති’ යි කිය අමනුෂ්‍යයෝ ද ඔබ වඳිති, මෙය අප විසින් එක්වන් අසන ලදී. එ හෙයින්,

‘තෙපි ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳිහු දැ?’ යි මෙසේ අපි කියම්හ (අසම්හ). ‘ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳුම්හ. විද්‍යාචරණසම්පන්න වූ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වඳුම්හ’ යි ඔහු කියත්.

6. කලුරිය කළාහු (මළ සිරුරු) යම් දෙසකට ‘ගෙන යනු ලැබෙත් ව’ යි කියනු ලැබෙත් ද, කේලාම් කියන, පිටු මස් කන්නවුන් සේ පිටුපා ගිය කලැ ගරහන, පණිවා කරන, රෞද්‍ර වූ, සොර වූ කපට වූ (අපරාධකාරී) ජනයෝ යම් දිගකට ගෙන ගොස් නසනු ලබත් වා’ යි කියනු ලැබෙත් ද,

ඒ යම් දිශාවක් යශස්වී මහරජෙකේ පාලනය කෙරෙයි ද, ඒ මෙයින දකුණු දිග යැ යි මහ ජන තෙමේ කියයි.

එ දෙසෙහි කුම්භාණ්ඩයනට අධිපති වූ, නම් විසින් විරෑඪක යැ යි ප්‍රකට රජ තෙමේ කුම්භාණ්ඩයන් විසින් පෙරටු කරන ලද්දේ නැටුමෙන් ගැයුමෙන් සිත අලවා වෙසෙයි.

ඔහුට එක්ම නමක් ඇති බොහෝ පුත්‍රයෝ ද වෙත්. ඉන්ද්‍ර නම් වූ මහ බලැති ඔව්හු එක් අනූ දෙනෙකැ යි මා විසින් අසන ලදී.

ඔහු ද සූර්යබන්ධු වූ, මහත් බවට පැමිණි, පහ වූ බිය ඇති, කෙලෙස් නින්දෙන් පිබිදුණු බුදුරජාණන් වහන්සේ දැක, ‘ආජානෙය පුරුෂයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා’ පුරුෂොත්තමයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා’ යි දුරැ සිට ම නමස්කාර කෙරෙත්.

‘ඔබ නිපුණ වූ සර්වඥතාඥානයෙන් මහජනයා දෙස බලති’ යි අමනුෂ්‍යයෝ ද ඔබ වඳිති. මෙය අප විසින් එක්වන් අසන ලදී, එහෙයින්,

‘තෙපි ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳිහු දැ?’ යි අපි මෙසේ ප්‍රශ්න වශයෙන් කියම්හ. ‘අපි ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳිම්හ. විද්‍යාචරණසම්පන්න වූ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වඳිම්හ’ යි (ඔහු උත්තර දෙත්).

7. මහ රස්මඬුලු ඇති, ආදිත්‍ය නම් වූ හිරු යම් දිගෙක බස්නේ ද, යම් ඒ හිරු බස්නා කල්හි දහවලත් අතුරුදහන් වේ ද,

යම් දිනකට හිරු බැස ගිය කලැ රාත්‍රි යැ යි කියනු ලැබේ ද, එ දිගැ, පිවිසුණු නදීජලය ඇති සමුද්‍ර නම් වූ ගැඹුරු ජලැශයය වෙයි.

මෙසේ එහි එය නදීජලය ඇති මුහුද යැ යි දනිත්. යශස් ඇති ඒ මහරජෙක් යම් දිගක් පාලනය කෙරෙයි ද, එය මෙ තැනින් පැසිම් දෙස යැ යි මහ ජනයා කියයි.

නාගයනට අධිපති වූ, නම් විසින් විරෑපාක්ෂ යැ යි ප්‍රකට වූ හේ නාගයන් විසින් පෙරටු කරන ලද්දේ, නැටුම් ගැයුම්නෙන් සිත් අලවා එහි වෙසෙයි.

ඔහුට එක් ම නමක් ඇති පුතුන් ද බොහෝ ඇතැ යි මා විසින් අසන ලදි. මහ බලැති ඉන්ද්‍ර නම් වූ ඔහු එක් අනූ දෙනෙක් වෙත්.

ඔහු ද සූර්යබන්ධු වූ, කෙලෙස් නින්දෙන් පිබිදියා වූ, මහත්ත්වයට පැමිණි, පහ වූ බිය ඇති, බුදුරජුන් දැක,

‘ආජානෙය පුරුෂයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා, පුරුෂොත්තමයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ’ වා යි දුරැ සිට ම නමස්කාර කෙරෙත්.

‘ඔබ නිපුණ වූ සර්වඥතාඥානයෙන් මහ ජනයා දෙස බලති’ යි අමනුෂ්‍යයෝ ද ඔබ වඳිත්. මෙය අප විසින් එක්වන් අසන ලදී. එ හෙයින්,

‘තෙපි ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳිහු දැ?’ යි මෙසේ අපි ප්‍රශ්න කරම්හ. ‘ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳුම්හ, විද්‍යාචරණසම්පන්න වූ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වඳුම්හ’ යි ඔහු කියත්.

8. යම් දිග් භාගයක ඉතා දැකුම්කලු මහාමේරු පර්වතය වෙයි ද, එහි සිත් කලු වූ උතුරුකුරුව වෙයි. එහි (වස්ත්‍රාදීන්හි) මමත්වය නැති, (‘මේ මා බිරිය යැ’ යි) ස්ත්‍රීන් කෙරෙහි පරිග්‍රහයක් (තමා අයත් කැරැ ගැන්මක්) නැති මිනිස්සු උපදිත්.

ඔහු ධාන්‍ය බිජුවට නො වපුරත්. නගුල්හු ද කෙතට නො පමුණුවනු ලැබෙත්. ඒ මිනිස්සු නො සානා ලද බිමැ තමන් ම නැඟී පැසුණු හැල් පරිභොග කරත්.

කුඩු නැති, තොහො නැති, ශුද්ධ වූ, සුවඳ ඇති සහල් සැළියෙක බහා පිසැ එයින් ගෙන බොජුන් වළඳත්.

එහි (වෙසවුණු රජු ගේ පිරිවර) යක්කු එළදෙන එක් කුරැති වාහනයක් කොට ගෙන, දිශායෙන් දිශාවට යෙත්. සිවුපාවකු එක් කුරයක් ඇති වාහනයක් කොටැ ගෙන දෙසින් දෙස යෙත්.

ගැබිනි ස්ත්‍රියක වාහන කොට ගෙන දෙසින් දෙස යෙත්. පුරුෂයකු වාහන කොට ගෙන දෙසින් දෙස යෙත්.

කුමරියක වාහන කොට ගෙන දෙසින් දෙස යෙත්. කුමරකු වාහන කොට ගෙන දෙසින් දෙස යෙත්.

ඒ වෙසවුණූ රජු ගේ පරිවාරක යක්ෂයෝ එලැඹැ සිටි හස්තියාන ද අශ්වයාන ද (අන්‍ය බහුවිධ) දිව්‍ය යාන ද යන එකී යානයන් අරා සියලු දික් සිසාරා යෙත්.

යශස් ඇති ඒ වෙසවුණු මහ රජුට ප්‍රාසාද ද සිවිල්ගෙවල් ද වෙත්. එ රජුව අහසැ මොනොවට මවන ලද ආටානාටා ය, කුසිනාටා ය, පරකුසිනාටා ය, නාටපුරියා ය, පරකුසිනාටා යැ යි නගරයෝ වූහ.

එයින් (ඒ පරකුසිතනාට නුවරින්) ඉඳුරා උතුරුදිගැ කපීවන්ත නම් නුවරෙක් ද, එයින ඔබ්බෙහි ජනොඝ නම් නුවරෙක් ද, අන්‍ය නවනවතිය නම් නුවරෙක් ද, අම්බරඅම්බරවතිය නම් නුවරෙක් ද, අන්‍ය ආලකමන්දා නම් රාජධානියෙක් ද ඇත. නිදුකාණනි, කුවෙර මහ රජුගේ රජදහන විසාණා නම, එ හෙයින් කුවෙර මහ රජ වෙස්සවණ (වෙසවුණු) යැ යි නම් කරනු ලැබෙයි. එහි තතොලා, තත්තලා, තතොතලා, ඔජසී. තෙජසී. තතොජසී, සූර, රාජ, සුරරාජ, අරිෂ්ට, නෙමි. අරිෂ්ටනෙමි යන නම් ඇති (දොළොස්) යක් රැටියෝ කරුණු විමසා පවසත්.

යම් පොකුණෙකින් දිය ඇද ගෙන මෙඝයෝ වසිත් ද, යම් පොකුණෙකින් වර්ෂාවෝ පැතිරෙත් ද, එසේ වූ ධරණී නම් ජලාශයයෙක් ද එහි වෙයි. එහි තෙරැ යකුන් රැස් වැ හිඳුනා භගලවතී නම් රුවන් මඩුවෙක් වෙයි.

එහි (ඒ මඩුව හාත්පසැ) විවිධ පක්ෂිසමූහයන් ගෙන් යුක්ත වූ, මොනරුන් ද කොස්ලිහිණියන් ද විසින් දුන් නාද ඇති, කෝකිලාදීන් විසින් මනොඥ නාදයෙන් උන්නාදිත වූ, නිති පල දරන වෘක්ෂයෝ වෙත්.

මෙහි පියුම් වෙනෙහි ‘ජීව ජීව’ යැ යි හඬ නඟන (ජීවජීවක නම්) පක්ෂි කෙනෙක් ද, තව උට්ඨවචිත්තක නම් පක්ෂීහු ද. වලිකුකුළෝ ද, රන්වන් කකුළුවෝ ද, ඒ පොක්ඛරසාතක නම් පක්ෂීහු ද වෙත්.

මෙහි ගිරවුන්ගේ ද සැළළිහිණියන්ගේ ද හඬ ඇත. දණ්ඩමානවක නම් පක්ෂීහු ද මෙහි හැසිරෙත්. මෙසේ හැම කල්හි ඒ කුවේරයා ගේ පියම් විල නිරතුරු හොබනේ ය.

10. යශස් ඇති ඒ කුවෙර මහරජ යම් දිගක් පාලනය කෙරෙයි ද, ඒ මේ තැනින් උතුරු දෙස යැ යි මහජන තෙමේ කියයි.

නම් විසින් කුවෙර යැ යි ප්‍රකට වූ, යක්ෂයනට අධිපති වූ, හෙ තෙම් යකුන් විසින් පෙරටු කැරැ ගන්න් ලද්දේ, නෘත්‍ය ගීතයෙන් සිත් අලවා වෙසෙයි.

ඔහුට එක් නම් ඇති බොහෝ පුතුන් ද වෙති යි මා විසින් අසන ලදී. ඔහු ඉන්ද්‍ර යන නම ඇති මහා බලැති එක් අනූ දෙනෙකි.

ඔහු ද සූර්යබන්ධු වු, ක්ලෙශනිද්‍රායෙන් පිබිදුණු මහත්ත්ව ප්‍රාප්ත, පහ වූ බියැති බුදුරජුන් දැක, ‘ආජානෙය පුරුෂයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා. උත්තම පුරුෂයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා’ යි දුරැ සිට ම නමදිත්.

‘ඔබ නිපුණ වූ සර්වඥතාඥානයෙන් මහ ජනයා දෙස බලති’ යි කියා අමනුෂ්‍යයෝ ද ඔබ වඳිත්. මෙය අප විසින් එක්වන් අසන ලදී. එ හෙයින්,

‘ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳිහු දැ?’ යි මෙසේ අපි (ප්‍රශ්න කොට) කියම්හ. ‘ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ අපි වඳිමු, විද්‍යා චරණ දෙකින් සම්පූර්ණ වූ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වඳිමු’ යි ඔහු උත්තර දෙත්.

11. නිදුකාණන් වහන්ස, මහණුනට ද මෙහෙණනට ද උවසුවනට ද උවැසියනට ද ගුප්තීය පිණිස, රැක්ම පිණිස, නොවෙහෙසීම පිණිස, සැප විහරණ පිණිස වූ ඒ ආටානාටිය පිරිත නම් මෙය ය. නිදුකාණන් වහන්ස, යම් කිසි මහණක්හු හෝ මෙහෙණක හෝ උවසුවකු හෝ උවැසියක විසින් මේ ආටානාටිය පිරිත මනා කොට උගන්නා ලද්දේ, අර්ථ ව්‍යංජනයෙන් පිරිපුන් කොට පුහුණු කරන ලද්දේ වී නම්,

යක්ෂයෙක් හෝ යක්ෂණියක් හෝ යක්ෂපෝතකයෙක් හෝ යක්ෂපෝතිකාවක් හෝ යක්ෂ මහාමාත්‍රයෙක් හෝ යක්ෂ පාරිෂද්‍යයෙක් හෝ යක්ෂපරිවාරකයෙක් හෝ, ගන්ධර්වයෙක් හෝ ගන්ධර්වියක් හෝ ගන්ධර්ව පෝතකයෙක් හෝ ගන්ධර්වපෝතිකාවක් හෝ ගන්ධර්ව මහාමාත්‍රයෙක් හෝ ගන්ධර්ව පාරිෂද්‍යයෙක් හෝ ගන්ධර්ව පරිවාරකයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩියෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පොතකයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පොතිකාවක් හෝ කුම්භාණ්ඩ මහාමාත්‍රයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පාරිෂද්‍යයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පරිවාරකයෙක් හෝ නාගයෙක් හෝ නාගිනියක් හෝ නාගපොතකයෙක් හෝ නාගපොතිකාවක් හෝ නාග මහාමාත්‍රයෙක් හෝ නාගපාරිෂද්‍යයෙක් හෝ නාග පරිචාරකයෙක් හෝ මෙකී කිසි යම් අමනුෂ්‍යයෙක් ද්වෙෂයෙන් ප්‍රද්විෂ්ට සිතැත්තේ මහණකු හෝ මෙහෙණක හෝ උවසුවකු හෝ උවැසියක හෝ මෙ කිසිවකු යන්නහු අනුව (පසු පසැ) යන්නේ ද, සිටියහු වෙත සිටින්නේ ද, උන්නහු වෙ ඉඳුනේ ද, හොත්තහු වෙත හෝනේ ද, නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍ය තෙමේ මාගේ ගම්හි හෝ නියම්ගම්හි හෝ සත්කාරයක් හෝ ගෞරවයක් හෝ නො ලබන්නේ ය. නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍ය තෙමේ මගේ ආළකමන්දා රාජධානියෙහි වසන ගෙයක් හෝ නවාතැනක් හෝ නො ලබන්නේ ය. නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍ය තෙමේ මගේ යක්ෂ සමාගමයට යන්නට හෝ නො ලබන්නේ ය. වැලි දු නිදුකාණන් වහන්ස, අමනුෂ්‍යයෝ ඔහු ආවාහයක් නො කටහැක්කකු ද විවාහයක් නො කටහැක්කකු ද කරන්නාහ. තව ද නිදුකාණන් වහන්ස, අමනුෂ්‍යයෝ ඔහුට අත්බව එළවා කියනු ලබන පරිපූර්ණ පරිභව වචනයෙන් බණින්නාහ. නිදුකාණන් වහන්ස, තව ද අමනුෂ්‍යයෝ හිස් වූ ලොහපාත්‍රයක් යැටිකුරු කොට ඔහු හිසැ ලන්නාහ. තව ද නිදුකාණන් වහන්ස, අමනුෂ්‍යයෝ ඔහු හිස සත් කඩක් කොට පළන්නාහු ද වෙත්.

12. නිදුකාණන් වහන්ස, නපුරු වූ, සතුරු වූ, කළ දැයට වැඩියක් කරන්නාවූ අමනුෂ්‍යයෝ ඇත. ඔහු සතර වරම් මහරජදරුවන් ගේ බස් නො ම පිළිගනිත්. වරම්රජුන් අයත් සෙනෙවියන් ගේ බස් ද නො ම පිළිගනිත්. වරම්රජුන් යටතැ සිටිනා යක් සෙනෙවියන් ගේ මෙහෙකරුවන් ගේ බස දු නො ම පිළිගනිත්. නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍යයෝ වරම් මහරජුන් ගේ සතුරෝ නමැ යි කියනු ලබත්.

නිදුකාණන් වහන්ස, යම්සේ මගධාධිපතී රජු ගේ රටෙහි මහ සොරහු ඇත් ද, ඔහු මගධාධිපති රජු ගේ වචන නො ම පිළිගනිත් ද, මගධාධිපති රජුගේ සෙනෙවියන් ගේ වචන දු නො ම පිළිගනිත් ද, මගධාධිපති රජු ගේ සෙනෙවියන්ගේ මෙහෙකරුවන් වචනත් නො ම පිළිගනිත් ද, නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ මහ සොරු මගධාධිපති රජුහු ගේ සතුරෝ නමැ යි කියනු ලැබෙත් ද, එසේ ම නිදුකාණන් වහන්ස, නපුරු වූ සතුරු වූ කළ එකට වැඩියක් කරන්නා වූ අමනුෂ්‍ය කෙනෙක් වෙත් ම ය. ඔහු වරම් මහ රජුන්ගේ බස් නො ම පිළිගනිත්, වරම් මහ රජුන්ගේ සෙනෙවියන් බස් ද නො ම පිළිගනිත්, වරම් මහරජුන් අයත් සෙනෙවියන්ගේ මෙහෙකරුවන් බස දු නො පිළිගනිත්, නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍යයෝ වරම් මහ රජුනගේ සතුරෝ යැ යි කියනු ලබත්.

13. නිදුකාණන් වහන්ස, යකෙක් හෝ යකින්නක් හෝ යක් දරුවෙක් හෝ යක් දැරියක් හෝ යක් දෙටුවෙක් හෝ යක් පිරිසදැ වූයෙක් හෝ යක් මෙහෙකරුවෙක් හෝ, ගඳෙව්වෙක් හෝ ගඳෙවියක් හෝ ගඳෙවු දරුවෙක් හෝ ගඳෙවු දැරියක් හෝ ගඳෙවු දෙටුවෙක් හෝ ගඳෙවු පිරිසදැ වූයෙක් හෝ ගඳෙවු මෙහෙකරුවෙක් හෝ, කුම්භාණ්ඩයෙක් හෝ කුම්භණ්ඩියක් හෝ කුම්භාණ්ඩ දරුවෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ දැරියක් හෝ කුම්භාණ්ඩ දෙටුවෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පර්ෂත්හි වූයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පරිවාරකයෙක් හෝ, නාගයෙක් හෝ නැයිනියක් හෝ නා දරුවෙක් හෝ නා දැරියක් හෝ නා දෙටුවෙක් හෝ නා පිරිසදැ වූයෙක් හෝ නා මෙහෙකරුවෙක් හෝ මෙ කී කිසි අමනුෂ්‍යයෙක් ද්වෙෂයෙන් ප්‍රද්විෂ්ට සිතැත්තේ, මහණකු හෝ මෙහෙණක හෝ උවසුවකු හෝ උවැසියක හෝ මෙ කිසිවක්හු යන්නහු පසු පසැ යන්නේ වී නම්, සිටියහු වෙත සිටින්නේ වී නම් හෝ හුන්නහු වෙත හිඳින්නේ වී නම් හෝ හොත්තහු වෙත හෝ නේ වී නම් හෝ, මේ යකුනට, මහයකුනට, යක් සෙනෙවියනට, යක්මහ සෙනෙවියනට, “මේ යක් තෙමේ මා අල්ලා ගනී, මේ යක් තෙමේ මට ආවිෂ්ට වෙයි, මේ යක් තෙමේ මා පෙළයි, මේ යක් තෙමේ වෙසෙසින් මා පෙළයි, මේ යක් තෙමේ මට හිසා කෙරෙයි, මේ යක් තෙමේ මා වෙහෙසයි, මේ යක් තෙමේ මා නො මුදා (අත් නො හරී) යැ” යි දැනවියැ යුතු, හඬ නඟා කියැ යුතු, ඔවුන් හා කියැ යුතු.

14. (එසේ දැන්වියැ යුත්තේ) කවර යකුනට ද? කවර මහ යකුනට ද? කවර යක් සෙනෙවියනට ද? කවර මහ යක් සෙනෙවියනට ද යත්:

ඉන්ද්‍ර ය, සෝම ය, වරුණ ය, භාරද්වාජ ය, ප්‍රජාපති ය, චන්දන ය, කාමශ්‍රෙෂ්ඨ ය, කින්නිඝණ්ඩු ය, නිඝණ්ඩු ය, ප්‍රණාද ය, ඔපමඤ්ඤ ය, දෙව් සැරි මාතලී ය, චිත්‍රසේන ය, ගන්ධර්ව ය, නළ ය, රාජ ය, ජනර්ෂ්භ ය, සාතාගිර ය, හෙමවත ය, පූර්ණක ය, කරතිය ය (කාර්තීකෙය ය), ගුඩ ය. ගොපාල ය, සුප්පගෙධ ය, හිරිනෙත්ති ය, මන්දිය ය, පඤ්චාල චණ්ඩ ය, ආළවක ය, පර්ජන්‍ය ය, සුමන ය, සුමුඛ ය, දධිමුඛ ය, මණි ය, මානී ය, වර ය, දීර්ඝ ය, තව ද සෙරීසක ය යන මොවුනට ය.

15. මේ යක්ෂයනට ද මහා යක්ෂයනට ද යක්ෂ සෙනාපතීනට ද මහා යක්ෂ සෙනාපතීනට ද,

‘මේ යක් තෙමේ මා අල්ලා ගනී යැ යි, මේ යක් තෙමේ මට ආවිෂ්ට වේ යැ යි, මේ යක් තෙමේ මා පෙළා යැ යි, මේ යක් තෙමේ වෙසෙසින් පෙළා යැ යි, මේ යක් තෙමේ මට හිංසා කෙරේ යැ යි, මේ යක් තෙමේ මා වෙහෙසා යැ යි, මේ යක් තෙමේ මා නො මුදා යැ’ යි දැන්වියැ යුතු, හඬා නඟා කියැ යුතු.

නිදුකාණන් වහන්ස, මේ මහණුනට මෙහෙණනට උවසුවනට උවැසියනට ගුප්තිය පිණිස, රකවරණ පිණිස, නො වෙහෙසීම පිණිස, පහසු විහරණ පිණිස වූ ඒ ආටානාටිය පිරිත ය.

නිදුකාණන් වහන්ස, දැන් අපි යම්හ. අපි බොහෝ කෘත්‍ය ඇත්තම්හ, බොහෝ කටයුතු ඇත්තම්හ” යි වරම් රජුහු කීහ.

‘මහ රජුනි, තෙපි යම් ගමනකට දැන් කල් වේ යැ යි සලකන්නහු ද,

ඒ ගමන කරනු ලැබේ වා’ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක.

16. ඉක්බිති සතර වරම් මහරජහු හුනස්නෙන් නැගී, සාදර වැ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ පැදකුණු කොට එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඒ යක්කුද හුනස්නෙන් නැගී, ඇතැම් කෙනක් සාදර වැ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ පැදකුණු කොට එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ හා සතුටු වූහ. සතුටට කරුණු වූ සිතැ රැඳැවියැ යුතු වූ කථා නිමවා එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් භාග්‍යවතුන් වන්සේ දිසාවට දොහොත් නමා, එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ආතැම් කෙනෙක් නම් ගොත් අස්වා එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් නිහඬ වූවාහු, එහි ම අතුරුදහන් වූහ.

පළමු බණවර නිමියේ ය.



ආටානාටිය සූත්‍රය දේශනා කරන ලද ගිජ්ජකූට පර්වතයේ බුදුන්වහන්සේ වැඩ සිටි ස්ථානය 



16. එ කල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එ රැය ඇවෑමෙන් භික්ෂූන් බණවා මෙසේ වදාළ සේක:

මහණෙනි, මේ ගත වූ රාත්‍රියෙහි සතර වරම් මහරජුහු මහත් යක්ෂ සේනායෙන් ද මහත් ගාන්ධර්ව සේනායෙන් ද මහත් කුම්භාණ්ඩ සේනායෙන් ද මහත් නාගසේනායෙන් ද සතර දිගැ රකවල් තබා, සතර දිගැ බලමුළු පිහිටුවා, සතර දිගැ මුරකරුවන් රඳවා, රෑ (පෙර යම) ඉක්මි කල්හි, විශිෂ්ට ශරීරප්‍රභා ඇත්තාහු, සියලු ගිහජුකුළු පව්ව එකලු කොට, මා කරා එළැඹිය හ. එළැඹැ මා සාදර වැ වැඳ, එක් පසෙක හුන්හ. (ඔවුන්ගේ පිරිවර වූ) යක්කු ද ඇතැම් කෙනෙක් මා සාදර වැ වැඳ එක් පසෙක හුනහ. ඇතැම් කෙනෙක් මා හා සතුටු වූහ. සතුටට කරුණු වූ සිත රැඳැවිය යුතු වූ, කථාව නිමවා, එක් පසෙක හුන්හ, ඇතැම් කෙනක් මා දිසාවට දොහොත් නමා පසෙක හුන්හ, ඇතැම් කෙනක් නම් ගොත් අස්වා පසෙක හුන්හ, ආතැම් කෙනෙක් නිහඬ වැ පසෙකැ හුන්හ.

17. මහණෙනි, පසෙක උන් ම වෙසවුණු මහ රජ මට මෙ පවත් කී ය:

“වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පැහැදුණු මහතෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පැහැදුණු මහ තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නො පහන් වූ මැදුම් තෙදැති යක්කු ද වෙත්මය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පහන් වූ මැදුම් තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නොපහන් වූ හීන තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පහන් වූ හීන තෙදැති යක්කු ද වෙත් ම ය. වහන්ස, බොහෝ සෙයින් යක්කු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නොපැහැදුණ හු ම වෙත්. ඒ කවර හෙයින් ද? යත්: වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වනාහි පණිවායෙන් වැළැක්ම පිණිස දහම් දෙසන සේක. අයිනාදනින් වැළැක්ම පිණිස දහම් දෙසන සේක. කාමයන්හි වැරැදැ හැසිරීමෙන් වැළැක්ම පිණිස දහම් දෙසන සේක. මුසවායෙන් වැළැක්ම පිණිස දහම් දෙසනා සේක. මත්බවට හා පමාවට හා කරුණු වූ රහමෙර පීමෙන් වැළැක්ම පිණිස දහම් දෙසන සේක. වහන්ස, යක්කු වනාහි බොහෝ සෙයින් පණිවායෙන් නො වැළක්කාහු ම ය, අයිනාදනින් නො වැළැක්නාහු ම ය, කාමයන්හි වැරැදැ හැසිරීමෙන් නො වැළැක්කාහු ම ය, මුසාවායෙන් නො වැළැක්කාහු ම ය, මත්බවට ද පමාවට ද කාරණ වූ රහමෙර පීමෙන් නො වැළැක්කාහු ම ය. ඔවුනට (භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගේ) ඒ දහම් දෙසුම අප්‍රිය වේ, අමනාප වේ.

වහන්ස, යම් කෙනෙක් අල්ප ශබ්ද ඇති, මඳ වූ හඬ ඇති, පහ වූ ජනවාතය ඇති, මිනිසුන්ගේ රහස් ක්‍රියාවනට නිසි වූ, එකලා වැ හිඳීමඩ සුදුසු වූ, අරණ්‍ය වන ප්‍රස්ථයන් ද, බොහෝ දුරැ සෙනසුන් ද සෙවිත් නම්, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ එසේ වූ ශ්‍රාවකයෝ වෙත් ම ය.

වහන්ස, මේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සස්න කෙරෙහි නො පහන් වූ, ඒ (යට කී) සෙනසුන්හි නිවැසි මහ තෙදැති යක්කු වෙත්. වහන්ස, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඔවුන් ගේ පැහැදීම පිණිස, මහණුන්ගේ මෙහෙණන්ගේ උවසුවන්ගේ උවැසියන්ගේ ගුප්තිය පිණිස, ආරක්ෂාව පිණිස, පීඩාවක් නොවනු පිණිස, පහසු වාසය පිණිස, ආටානාටිය පිරිත උගන්නා සේක් ව’ යි (කීයේ ය.)

මහණෙනි, මම් නිහඬ වැ ඉවැසීමි.

18. මහණෙනි, ඉක්බිති වෙසවුණු මහ රජ මා ඉවැසූ නියා දැන, එ වේලෙහි මේ ආටානාටිය පිරිත කීයේ ය:

“පසැස් ඇති සිරිමත් වූ, විපස්සී බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා. සියලු සත්නට අනුකම්පා ඇති සිඛී බුදුරජුනට ද නමස්කාර වේ වා. සෝදා හළ කෙලෙස් ඇති, තපස්වී වූ වෙස්සභූ බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා. මරසෙන් මැඩැලූ කකුසඳ බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා.

බාහිත පාපී වූ, වැස නිමැ වූ මඟබඹසර ඇති, කොණාගමන බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා. හැම දැයෙහි මිදුණා වූ කසුප් බුදුරජුනට නමස්කාර වේ වා.

යමෙක් සයලු දුක් දුරු ලන මේ ධර්මය දෙසී ද, ශ්‍රීමත් වූ ඒ ශාක්‍යපුත්‍ර අඞ්ගීරසයන් වහන්සේට නමස්කාර වේ වා.

ලොවැ යම් කෙනෙක් තුමූ නිවුණාහු තත් වූ පරිදි (සත්‍යයන්) විමැසුම් නුවණින් දුටුහු ද, මහත් වූ, පහ වූ බිය ඇති මාත්‍රභාණී වූ ඒ ක්ෂීණාස්‍රවයෝ,

19. දෙව්මිනිස්නට හිත වූ, විද්‍යා හා චරණධර්මයෙන් සම්පූර්ණ වූ, මහත්ත්වයට පැමිණි, පහ වූ බිය ඇති, යම් බඳු වූ ගෞතමයන් වහන්සේට නමස්කාර කෙරෙත් ද, ඒ බුදුරජුනට ද ඔබට පළමු වැ සිටි බුදුවරුනට ද නමස්කාර වේ වා.

මහා රශ්මි මණ්ඩලයක් ඇති ආදිත්‍ය සංඛ්‍යාත සූර්ය තෙමේ යම් තැනෙකින් උදා වේ ද, යම් ඒ හිරුහු නැඟෙන කල්හි රාත්‍රියක් අතුරුදහන් වේ ද,

යම් දිගෙක හිරු නැඟී කල්හි දහවලැ යි කියනු ලැබේ ද, එ දිගැ පිවිසිණු නදී ජලය ඇති සමුද්‍ර නම් වූ ගැඹුරු ජලාසය වෙයි. 8.

මෙසේ එහි එය නදී ජලය ඇති මුහුද යැ යි දනිත්. කීර්තිමත් ඒ මහ රජෙක් යම් දිශාවක් පාලනය කෙරෙයි ද එය මෙ තැනින් පෙර දෙස යැ යි මහ ජන තෙමේ කිය යි. 9.

ගාන්ධර්වයනට අධිපති වූ, නාම වශයෙන් ධෘතරාෂ්ට්‍ර යැ යි ප්‍රකට වූ හෙ තෙමේ ගඳෙව්වන් විසින් පෙරටු කරන ලද්දේ, නැටුම් ගැයුම්නෙන් එහි සිත් අලවා වෙසෙයි. 10.

ඔහුට එක් ම නමක් ඇති පුතුන් ද බොහෝ ඇතැයි මා විසින් අසන ලදී. මහ බලැති ඉන්ද්‍ර නම් වූ ඔහු අසූවෙක් ද දශයෙක් ද එකෙක් ද (එක් අනූ දෙනෙක්) වෙත්. 11.

ඔහු ද සූර්යබන්ධු වූ කෙලෙස් නින්දෙන් පිබිදියා වූ, මහත්ත්වයට පැමිණි, පහ වූ භය ඇති බුදුරජුන් දැක,

‘පුරුෂාජානෙයයෙනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා, පුරුෂොත්තමයෙනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා’ යි දුරැ සිට ම නමස්කාර කෙරෙත්.

‘ඔබ නිපුණ වූ සර්වඥතාඥානයෙන් මහ ජනයා දෙස බලති’ යි කියා අමනුෂ්‍යයෝ ද ඔබ වඳිති. මෙය අප විසින් එක්වන් අසන ලදී. එ හෙයින්,

‘තෙපි ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳිහු දැ?’ යි මෙසේ අපි අසම්හ. ‘ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳුම්හ. විද්‍යාචරණසම්පන්න වූ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වඳුම්හ,’ යි ඔහු කියත්,

කලුරිය කළාහු යම් දෙසකට ‘ගෙන යනු ලබත් ව’ යි කියනු ලැබෙත් ද, කේලාම් කියන, පිටුමස් කන්නවුන් සේ පිටු පා ගිය කලැ ගරහන, පණිවා කරන, රෞද්‍ර වූ සොර වූ කපට වූ ජනයෝ යම් දිගකට ගෙන ගොස් නසනු ලබත් ව’ යි කියනු ලැබෙත් ද,

ඒ යම් දිශාවක් යශස්වී මහ රජෙක් පාලනය කරයි ද, ඒ මෙයින් දකුණු දිග යැ යි මහ ජන තෙමේ කිය යි.

එ දෙයෙහි කුම්භාණ්ඩයනට අධිපති වූ, නම් විසින් විරෑඪක යැ යි ප්‍රකට රජ තෙමේ කුම්භාණ්ඩයන් විසින් පෙරටු කරන ලද්දේ නැටුමෙන් ගැයුමෙන් සිත් අලවා වෙසෙයි.

ඔහුට එක් ම නමක් ඇති බොහෝ පුත්‍රයෝ ද වෙත්. ඉන්ද්‍ර නම් වූ මහ බලැති ඔහු එක් අනූ දෙනෙකැ යි මා විසින් අසන ලදී.

ඔහු ද සූර්ය බන්ධු වූ, මහත් බවට පැමිණි, පහ වූ බිය ඇති, කෙලෙස් නින්දෙන් පිබිදුණු, බුදුරජාණන් වහන්සේ දැක, ‘ආජානෙය පුරුෂයාණෙනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා, පුරුෂොත්තමයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ ව’ යි දුරැ සිට ම නමස්කාර කෙරෙත්.

‘ඔබ නිපුණ වූ සර්වඥතාඥානයෙන් මහ ජනයා දෙස බලති’ යි අමනුෂ්‍යයෝ ද ඔබ වඳිති. මෙය අප විසින් එක්වන් අසන ලදී. එ හෙයින්, ‘තෙපි ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳිහු දැ?’ යි අපි මෙසේ (ප්‍රශ්න වශයෙන්) කියම්හ. ‘අපි ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳුම්හ. විද්‍යාචරණසම්පන්න වූ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වඳුම්හ’ යි (ඔහු උත්තර දෙත්.)

21. මහ රස් මඬුලු ඇති ආදිත්‍ය නම් වූ හිරු යම් දිගෙක බස්නේ ද, යම් ඒ හිරු බස්නා කල්හි දහවලත් අතුරුදහන් වේ ද,

යම් දිගකට හිරු බැස ගිය කලැ රාත්‍රි යැ යි කියනු ලැබේ ද, එ දිගැ, පිවිසුණු නදීජලය ඇති සමුද්‍ර නම් වූ ගැඹුරු ජලාශය ය වෙයි.

මෙසේ එහි එය පිවිසි නදීජලය ඇති මුහුද යැ යි දනිත්. යශස් ඇති ඒ මහරජෙක් යම් දිගක් පාලනය කෙරෙයි ද, එය මෙ තැනින් පැසිම් දෙසැ යි මහජනයා කිය යි.

නාගයනට අධිපති වූ, නම් විසින් විරුපාක්ෂ යැ යි ප්‍රකට වූ හේ නාගයන් විසින් පෙරටු කරන ලද්දේ, නැටුම් ගැයුම්නෙන් නෙත්සිත් අලවා එහි වෙසෙයි.

ඔහුට එක් ම නමක් ඇති පුතුන් ද බොහෝ ඇතැ යි මා විසින් අසන ලදී. මහ බලැති ඉන්ද්‍ර නම් වූ ඔහු එක් අනූ දෙනෙක් වෙත්.

ඔහු ද සූර්ය බන්ධු වූ, කෙලෙස් නින්දෙන් පිබිදියා වූ, මහත්ත්වයට පැමිණි, පහ වූ බිය ඇති බුදුරජුන් දැක,

‘ආජානෙය පුරුෂයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා, පුරුෂොත්තමයාණනි ඔබට නමස්කාර වේ ව’ යි දුරැ සිට ම නමස්කාර කෙරෙත්.

‘ඔබ නිපුණා වූ සර්වඥතාඥානයෙන් මහ ජනයා දෙස බලති’ යි අමනුෂ්‍යයෝ ද ඔබ වඳිත්. මෙය අප විසින් එක්වන් අසනලදී. එ හෙයින්, ‘තෙපි ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳිහු දැ?’ යි මෙසේ අපි ප්‍රශ්න කරම්හ. ‘ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳුම්, විද්‍යාචරණ සම්පන්න වූ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වඳුම්හ’ යි ඔහු කියත්.

22. යම් දිග්භාගයෙක ඉතා දැකුම්කලු මහාමේරු පර්වතය වෙයි ද, එහි සිත්කලු වූ උතුරුකුරුව වෙයි. එහි මමත්වය නැති. ස්ත්‍රීන් කෙරෙහි පරිග්‍රහ නැති මිනිස්සු උපදිත්.

ඔහු ධ්‍යාන බිජුවට නො වපුරවත්. නගුල්හු ද කෙතට නො පමුණුවනු ලබත්. එ මිනිස්සු නො සාන ලද බිමැ තමන් ම නැඟී පැසුණු හැල් පරිභොග කෙරෙත්.

කුඩු නැති, තොහො නැති, ශුද්ධ වූ, සුවඳැති සහල් සැළියෙක බහා පිසැ, එයින් ගෙන බොජුන් වළඳත්.

එහි යක්කු එළ දෙන එක් කුරැති වාහනයක් කොට ගෙන දිශායෙන් දිශාවට යෙත්. සිවුපාවකු එක් කුරයක් ඇති වාහනයක් කොට ගෙන, දෙසින් දෙසට යෙත්.

ගැබිනි ස්ත්‍රියක වාහන කොට ගෙන දෙසින් දෙස යෙත්. පුරුෂයකු වාහන කොට ගෙන දෙසින් දෙස යෙත්.

කුමරියක වාහන කොට ගෙන දෙසින් දෙස යෙත්, කුමරකු වානහ කොට ගෙන, දෙසින් දෙස යෙත්.

ඒ වෙසවුණු රජු ගේ පරිවාරක යක්ෂයෝ එළැඹැ සිටි හස්තියාන ද අශ්වයාන ද (අන්‍ය බහුවිධ) දිව්‍යයාන ද යන එකී යානයන් අරා සියලු දික් සිසාරා යෙත්. යශස් ඇති ඒ වෙසවුණු මහ රජුට ප්‍රසාද ද සිවිගෙවල් ද වෙයි.

එ රජුට අහසැ මොනවට මවන ලද ආටානාටා ය, කුසිනාටා ය, පරකුසීනාටා ය, නාටපුරියා ය, පරකුසිතනාටා යැ යි නගරයෝ වෙත්.

එයින් (ඒ පරකුසිතනාටා නුවරින්) ඉඳුරා උතුරු දිගැ කපිවන්න නම් නුවරෙක් ද, එයින් ඔබ්බෙහි ජනොස නම් නුවරෙක් ද, අන්‍ය නවනවති ය නම් නුවරෙක් ද අම්බරඅම්බරවතිය නම් නුවරෙක් ද ආළකමන්දා නම් අන්‍ය රාජධානියෙක් ද ඇත.

23. නිදුකාණනි, කුවේර මහ රජුගේ රජදහන විසාණා නම. එහෙයින් කුවේර මහ රජ වෙස්සවණ යැ යි නම් කරනු ලැබෙයි.

එහි තතෝලා, තත්තලා, තතෝතලා, ඕජසී. තේජසී, තතෝජසී, සූර, සූරරාජ, අරිට්ඨ, නෙමි, අරිට්ඨනෙමි යන නම් ඇති යක්රැටියෝ කරුණු විමසා පවසත්.

යම් පොකුණෙකින් දිය ඇද ගෙන් මෙඝයෝ වසිත් ද, යම් පොකුණෙකින් වර්ෂාවෝ පැතිරෙත් ද, එසේ වූ ධරණී නම් ජලාසයෙක් ද, එහි වෙයි. එහි තෙරැ යකුන් රැස්වැ හිඳුනා භගලවතී මඩුවෙක් වෙයි.

එහි හාත්පසැ විවිධ පක්ෂි සමූහයන් ගෙන් යුක්ත වූ, මොණරුන් ද කොස් ලිහිණියන් ද විසින් දුන් නාද ඇති, කෝකිලාදීන් විසින් මනොඥ නාදයෙන් උන්නාදිත වූ, නිති ඵල දරන වෘක්ෂයෝ වෙත්.

මෙහි ඒ පියුම් වෙනෙහි ‘ජීව ජීව’ යැ යි හඬ නඟන, (ජීව ජීවක නම්) පක්ෂි කෙනෙක් ද, තව උට්ඨවචිත්තක නම් පක්ෂීහු ද, වලිකුකුළෝ ද, රන්වන් කකුළුවෝ ද, පොක්ඛරසතක නම් පක්ෂීහු ද වෙත්.

මෙහි ගිරවුන්ගේ ද සැළලිහිණියන්ගේ ද හඬ ඇත. දණ්ඩමානවක නම් පක්ෂීහු ද, මෙහි හැසිරෙත්, මෙසේ හැම කල්හි ඒ කුවෙරයා ගේ පියුම් විල නිරතුරු හොබනේ ය.

යශස් ඇති ඒ කුවෙර මහරජ යම් දිගක් පාලනය කෙරෙයි ද, ඒ මෙතැනින් උතුරු දෙස යැ යි මහජනයා කිය යි.

නම් විසින් කුවෙර යැ යි ප්‍රකට, යක්ෂාධිපති වූ, හේ යකුන් විසින් පෙරටු කරන ලද්දේ නෘත්‍ය ගීතයෙන් සිත් අලවා වෙසෙයි.

ඔහුට එක් නම ඇති බොහෝ පුතුන් ද වෙති යි මා විසින් අසන ලදී, ඉන්ද්‍ර යන නම ඇති, මහබලැති ඔහු එක් අනූ දෙනෙකි.

ඔහු ද සූර්යබන්ධු වූ, ක්ලෙශනිද්‍රායෙන් පිබිදුණු, මහත්ත්වප්‍රාප්ත වූ, පහ වූ බිය ඇති බුදුරජුන් දැක, ‘ආජානෙය පුරුෂයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා, උත්තම පුරුෂයාණනි, ඔබට නමස්කාර වේ වා’ යි දුරැ සිට ම නමදිත්.

‘ඔබ නිපුණ වූ සර්වඥතාඥානයෙන් මහ ජනයා දෙස බලති’ යි කියා අමනුෂ්‍යයෝ ද ඔබ වඳිත්. මෙය අප විසින් එක්වන් අසන ලදී. එ හෙයින්, ‘ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳිහු දැ?’ යි මෙසේ අපි (ප්‍රශ්න කිරීම් වශයෙන්) කියම්හ. ‘අපි ගෞතම ජිනයන් වහන්සේ වඳුම්හ. විද්‍යාචරණසම්පන්න වූ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ වඳුම්හ’ යි ඔහු උත්තර දෙත්.

24. ‘නිදුකාණන් වහන්ස, මහණුනට ද මෙහෙණනට ද උවසුවනට ද උවැසියනට ද ගුප්තිය පිණිස රැක්ම පිණිස නො වෙහෙසීම පිණිස සැප විහරණ පිණිස වූ ඒ ආටානාටිය පිරිත නම් මෙ ය. නිදුකාණන් වහන්ස, යම් කිසි මහණක්හු හෝ මෙහෙණක හෝ උවසුවකු හෝ උවැසියක විසින් මේ ආටානාටිය පිරිත මනා කොට උගන්නා ලද්දේ, අර්ථව්‍යංජන විසින් පිරිපුන් කොට පුහුණු කරන ලද්දේ වී නම්, යක්ෂයෙක් හෝ යක්ෂිණියක් හෝ යක්ෂපෝතකයෙක් හෝ යක්ෂපොතිකාවක් හෝ යක්ෂමහාමාත්‍රයෙක් හෝ යක්ෂපාරිෂද්‍යයෙක් හෝ යක්ෂපරිවාරකයෙක් හෝ, ගාන්ධර්වයෙක් හෝ ගාන්ධර්වියක් හෝ ගාන්ධරවපෝතකයෙක් ගාන්ධර්වපෝතිකාවක් හෝ ගාන්ධර්වමහාමාත්‍රයෙක් හෝ ගාන්ධර්වපාරිෂද්‍යයෙක් හෝ ගාන්ධර්වපරිවාරකයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩියක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පෝතකයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පෝතිකාවක් හෝ කුම්භාණ්ඩ මහාමාත්‍රයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පාරිෂද්‍යයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පරිවාරකයෙක් හෝ; නාගයෙක් හෝ නාගිනියක් හෝ නාගපෝතකයෙක් හෝ නාගපෝතිකාවක් හෝ නාග මහාමාත්‍රයෙක් හෝ නාග පාරිෂද්‍යයෙක් හෝ නාග පරිවාරකයෙක් හෝ, මෙකී කිසි යම් අමනුෂ්‍යයෙක් ද්වෙෂයෙන් ප්‍රදවිෂ්ට වූ සිතැත්තේ, මහණකු හෝ මෙහෙණක හෝ උවසුවකු හෝ උවැසියක හෝ, මෙ කිසිවකු යන්නහු අනුව (පසු පසැ) යන්නේ ද, සිටියහු වෙතැ සිටින්නේ ද, උන්නහු වෙතැ ඉඳුනේ ද, හොත්තහු වෙතැ හෝනේ ද, නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍යයා මගේ ගම්හි හෝ නියම්ගම්හි හෝ සත්කාරයක් හෝ ගෞරවයක් හෝ නො ලබන්නේ ය. නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍ය තෙමේ මගේ ආළකමන්දා රාජධානියෙහි වසන ගෙයක් හෝ නවාතැනක් හෝ නො ලබන්නේ ය; නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍ය තෙමේ මගේ යක්ෂ සමාගමයට යන්නට හෝ නො ලබන්නේ ය. වැලි දු නිදුකාණන් වහන්ස, අමනුෂ්‍යයෝ ඔහු ආවාහයක් නො කට හැක්කකු ද විවාහයක් නො කටහැක්කකු ද කරන්නාහ. තව ද නිදුකාණන් වහන්ස, අමනුෂ්‍යයෝ ඔහුට අත්බව එළවා කියනු ලබන පරිපූර්ණ පරිභව වචනයෙන් බණින්නාහ. නිදුකාණන් වහන්ස, තව ද අමනුෂ්‍යයෝ හිස් වූ ලෝහ පාත්‍රයක් යැටිකුරු කොටැ ඔහු හිසැ ලන්නාහ. තව ද නිදුකාණන් වහන්ස, අමනුෂ්‍යයෝ ඔහු හිසැ ලන්නාහ. තව ද නිදුකාණන් වහන්ස, අමනුෂ්‍යයෝ ඔහු හිස සත් කඩක් කොට හෝ පළන්නාහු ද වෙත්.

25. නිදුකාණන් වහන්ස, නපුරු වූ සතුරු වූ, කළ දැයට වැඩියක් කරන අමනුෂ්‍යයෝ ඇත. ඔහු සතර වරම් මහ රජ දරුවන් ගේ බස් නො ම පිළිගනිත්. නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍යයෝ වරම් මහරජුන් ගේ සතුරෝ නමැ යි කියනු ලබත්. නිදුකාණන් වහන්ස, යම්සේ මගධාධිපති රජුගේ රටෙහි මහ සොරහු ඇත් ද, ඔහු මගධාධිපති රජුහු ගේ වචන නො ම පිළිගනිත් ද, මගධාධිපති රජුගේ සෙනෙවියන්ගේ වචන දු නො ම පිළිගනිත් ද, මගධාධිපති රජුගේ සෙනෙවියන්ගේ මෙහෙකරුවන් ගේ වචන දු නො ම පිළිගනිත් ද, නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ මහ සොරහු මගධාධිපති රජහු ගේ සතුරෝ නමැ යි කියනු ලබත් ද, එසේ ම නිදුකාණන් වහනස්, නපුරු වූ සතුරු වූ, කළ එකට වැඩියක් කරන්නා වූ අමනුෂ්‍ය කෙනෙක් වෙත් ම ය. ඔහු වරම් මහ රජුනගේ බස් නො පිළිගනිත්. වරම් මහ රජුන්ගේ සෙනෙවියන් බස් ද නො ම පිළිගනිත්. වරම් මහ රජුන් අයත් සෙනෙවියන් ගේ මෙහෙකරුවන් බස දු නො පිළිගනිත්. නිදුකාණන් වහන්ස, ඒ අමනුෂ්‍යයෝ වරම් මහ රජුන්ගේ සතුරෝ යැ යි කියනු ලබත්.

26. නිදුකාණන් වහන්ස, යකෙක් හෝ යකින්නක් හෝ යක්දරුවෙක් හෝ යක් දැරියක් හෝ යක් දෙටුවෙක් හෝ යක් පිරිසදැ වූයෙක් හෝ යක් මෙහෙකරුවෙක් හෝ, ගඳෙව්වෙක් හෝ ගඳෙවියක් හෝ ගඳෙවු දරුවෙක් හෝ ගඳෙවු දැරියක් හෝ ගඳෙවු දෙටුවෙක් හෝ ගඳෙවු පිරිසදැ වූයෙක් හෝ ගඳෙවු මෙහෙකරුවෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩියක් හෝ කුම්භාණ්ඩ දරුවෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ දැරියක් හෝ කුම්භාණ්ඩ දෙටුවෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පාරිෂද්‍යයෙක් හෝ කුම්භාණ්ඩ පරිවාරකයෙක් හෝ, නාගයෙක් හෝ නාගිනියක් හෝ නා දරුවෙක් හෝ නා දැරියක් හෝ නා දෙටුවෙක් හෝ නා පිරිසදැ වූයෙක් හෝ නා මෙහෙකරුවෙක් හෝ, මෙ කී කිසි අමනුෂ්‍යයෙක් ද්වෙෂයෙන් ප්‍රද්විෂ්ට සිතැත්තේ, මහණකු හෝ මෙහෙණක හෝ උවසුවකු හෝ උවැසියක හෝ මෙ කිසිවක්හු යන්නහු පසු පසැ යන්නේ වී නම්, හෝ සිටියහු වෙත සිටින්නේ වී නම් හෝ හුන්නහු වෙත හිඳින්නේ වී නම් හෝ හොත්තහු වෙත හෝනේ වී නම් හෝ, මේ යකුනට මහ යකුනට, යක් සෙනෙවියනට, යක් මහසෙනෙවියනට, ‘මේ යක් තෙමේ මා අල්ලා ගනී, මේ යක් තෙමේ මට ආවිෂ්ට වෙයි, මේ යක් තෙමේ මා පෙළයි, මේ යක් තෙමේ වෙසෙසින් මා පෙළයි, මේ යක් තෙමේ මට හිංසා කෙරෙයි, මේ යක් තෙමේ මා වෙහෙසයි, මෙ යක් තෙමේ මා නො මුදා (නො අත්හරි), යැ යි දැන්විය යුතු, හඬ නඟා කියැ යුතු, ඔවුන් හා කියැ යුතු.

27. (එසේ කියැ යුත්තේ) කවර යකුනට ද? කවර මහ යකුනට ද? කවර යක් සෙනෙවියනට ද? කවර මහ යක්සෙනෙවියනට ද? යත්:

ඉන්ද්‍ර ය, සෝම ය, වරුණ ය, භාරද්වාජ ය, ප්‍රජාපති ය, චන්දන ය, කාමශ්‍රෙෂ්ඨ ය, කින්නිඝණ්ඩු ය, නිඝණ්ඩු ය, ප්‍රණාද ය, ඔපමඤ්ඤ ය, දෙව්සැරි මාතලී ය, චිත්‍රසේන ය, ගන්ධර්ව ය, නළ ය, රාජ ය, ජනර්ෂහ ය, සාතාගිරි ය, හෙමවත ය, පූර්ණක ය, කරතිය ය, ගුඩ ය, සීවක ය, මුචලින්ද ය, විශ්වාමිත්‍ර ය, යුගන්ධර ය, ගොපාල ය, සුප්‍රරොධ ය, හිරිනෙත්ති ය, මන්දිය ය, පඤ්චාලචණ්ඩ ය, ආළවක ය, පර්ජන්‍ය ය, සුමන ය, සුමුඛ ය, දධිමුඛ ය, මණි ය, මානී ය, චර ය, දීර්ඝ ය, තව ද සෙරීස්ක ය යන මොවුනට ය.

28. මේ යක්ෂයනට ද මහා යක්ෂයනට ද යක්ෂ සෙනාපතියනට ද මහා යක්ෂ සෙනාපතියනට ද,

‘මේ යක් තෙමේ මා අල්ලා ගනී යැ යි, මේ යක් තෙම් ආවිෂ්ට වැ යැ යි, මේ යක් තෙමේ මා පෙළා යැ යි, මේ යක් තෙමේ මා වෙසෙසින් පෙළා යැ යි, මේ යක් තෙමේ මට හිංසා කෙරේ යැයි, මේ යක් තෙමේ මා වෙහෙසා යැ යි, මේ යක් තෙමේ මා නො මුදා යැ යි දැන්වියැ යුතු, හඬ නඟා කියැ යුතු.

නිදුකාණන් වහන්ස, මේ, මහණුනට මෙහෙණනට උවසුවනට උවැසියනට ගුප්තිය පිණිස, රක වරණ පිණිස, නො වෙහෙසීම පිණිස, පහසු විහරණ පිණිස වූ ආටානාටිය පිරිත ය.

නිදුකාණන් වහන්ස, දැන් අපි යම්හ. අපි බොහෝ කෘත්‍ය ඇත්තම්හ, බොහෝ කටයුතු ඇත්තම්හ” යි වරම් රජුහු කීහ.

මහ රජුනි, යම ගමනකට දැන කලැ වේ යැ යි සලකන්නහු ද, ඒ ගමන කරනු ලැබේ වා’ යි මම් කීමි.

29. මහණෙනි, එ කල්හි සතර වරම් මහ රජදරුවෝ හුනස්නෙන් නැඟි මා සාදර වැ වැඳ, පැදකුණු කොට, එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඒ යක්කු ද හුනස්නෙන් නැගී, ඇතැම් කෙනෙක් මා සාදර වැ වැඳ පැදකුණු කොට, එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් මා හා සතුටු වූහ. සතුටට කරුණු වූ. සිතැ රැඳැවියැ යුතු වූ කථා නිමවා එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් මා දිසාවට දොහොත් නමා එහි ම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් නම් ගොත් අස්වා එහිම අතුරුදහන් වූහ. ඇතැම් කෙනෙක් නිහඬ වැ එහි ම අතුරුදහන් වූහ.

30. මහණෙනි, ආටානාටිය පිරිත උගනිවු. මහණෙනි, ආටානාටිය පිරිත පුහුණු කරවු. මහණෙනි, ආටානාටිය පිරිත සිතැ දරවු. මහණෙනි, ආටානාටිය පිරිත වැඩ ඇසුරු කෙළේ වේ. මහණුනට මෙහෙණනට උවසුවනට උවැසියනට ගුප්තිය පිණිස, රකවරණ පිණිස, නොවෙහෙසීම පිණිස, පහසු විහරණ පිණිස වේ.”

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක. ඒ භික්ෂූහු ආරාධිත සිතැත්තාහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ වචනය පිළිගත්හ.






. මෙය මම විසින් රචනා කරන ලද හෝ පරිවර්තනය කරන ලද ලිපියක් නොවේ .
. උපුටාගන්නා ලද ලිපියකි .

උපුටාගත් වෙබ් අඩවිය :- http://www.thripitakaya.org
මෙහි සම්පූර්ණ හිමිකම එම වෙබ් අඩවිය සතු වේ .

ඔබ සැමට සමන් දෙවිඳුගේ පිහිට ලැබේවා !

වයලීනෝ
BSc ( Biological Science ) University of Sri Jayewardenepura
පාරම්පරික ජ්‍යෝතිෂ වේදී

  1.මා විසින් මෙසේ අසන ලදී: එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහ නුවර නිසා ගිජුකුළු පව්වෙහි වැඩ වසන සේක. එ කලැ වරම් දෙව් මහරජහු සතර ද...